Jurnallar Oxu və yüklə

Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə. O, bütün varlıq aləmini heçdən xəlq etdi. Bəşəri yaratdıqlarının tacı və Öz xəlifəsi qərar verdi. Yer üzərinin ilk insanı Allahın xəlifəsidir. Bu o deməkdir ki, Allahın məqsədi insanların mənəvi kamilliyə çatmaları və ibadət etməklə Onunla həmsöhbət olmalarıdır. O, Quran adlı naməsini bəndələrinə gondərməklə onları Öz ziyafətinə dəvət etdi. Quran Kərim Allahla bəndələri arasında bir bağdır. Hər kəs bu bağı qırsa rəhmətdən məhrum olaraq zülmətdə qərq olar. İnsaniyyətə ən böyük xidmət bu ilahi bağın möhkəmliyini qorumaqdır. “Əbədi Nur”Quran maarifi mərkəzi bu yolda özünün kiçik xidmətilə fəxr edir.  

mag1mag2mag3mag4

mag5mag6mag7

Əbədi Nur - uşaq nəşri İnstitutun məhsullarınan

“Əbədi Nur-  uşaq nəşri, “Əbədi Nur”un fəaliyyəti kənarında uşaqlar üçün nəzərdə tutulmuş mədəni-maarif işidir. Bu mərkəz, ölkəmizin gələcəyi olan əziz körpələrin milli və mənəvi ruhda böyüməsi üçün çalışmaqdadır.  “Əbədi Nur”un fəal kallektivi bu mərkəzdə bir-birindən maraqlı kitablar hazırlayıb çap etməklə əziz uşaqları sevindirirlər. “Laylalar”, “Kərbəla qəhrəmanları”, “Üsulid-din” və “Bal arısı” jurnalı bu kallektivin nəşr edərək sevimli uşaqların əllərinə çatdırdığı kitablardandır. Yaxın gələcəkdə “Əbədi Nur” mərkəzi özünün yeni-yeni nəşr edəcəyi kitablarla uşaqlarımızı sevindirəcəkdir.

TƏHZIBUL-ƏHKAM -تهذیب الاَحکام

Rate this item
(1 Vote)

 

 

TƏHZIBUL-ƏHKAM -تهذیب الاَحکام

 

“Təhzibul-əhkam” kitabı Şeyx Taifə ləqəbi ilə məşhur olan Əbu Cəfər Muhəmməd ibn Həsən Tusi (hicri 460-1067) tərəfindən yazılmışdır. Bu kitab şiələrin rəvayət kitabları içərisində ən önəmlilərindəndir və “Kutubuu-ərbəə” kitablarının üçüncüsüdür. Həzrəti Peyğəmbər (s) və məsum imamlar (ə) tərəfindən nəql olunan fiqh və şəri hökmlərdən bəhs edir. Şeyx Tusi bu kitabı “İstibsar” kitabından əvvəl qələmə almışdır. Təhzib kitabına yalnız şəri hökmlər olan hədislər daxildir.

 

KİTABLA QISA TANIŞLIQ

“Təhzibul-əhkam” kitabı bütün şiə alimləri və fəqihləri tərəfindən qəbul olunan ən güvənli hədislərin yer aldığı dörd təməl qaynağ hesab olunan “Kutubu-ərbəə” hədis kitablarından biridir.

“Təhzibul-Əhkam” həzrəti Peyğəmbər (s) və məsum imamlardan (ə) nəql olunan fiqh tərkibli qaynağı olan bir kitabdır. Şeyx Tusi bu kitabı ustadı Şeyx Mufidin “əl-Muqniə” adlı kitabının şərh və açıqlama babından yazmışdır.

Bu kitab şəri hökmlər və firuiddinə aid rəvayətlərin daxil olduğu bir kitabdır. Kitab ictihad edib müctəhid olmaq istəyən fəqih və müctəhidlərə xitab olunur.

Kitabda fiqh bəhsindən başqa usul, rical və başqa bir çox mövzular da vardır.

Şeyx Tusi bu kitabda inanc və əqaid mövzularına müraciət etməmiş yalnız fiqh və firuiddinlə bağlı hadisələri bir araya gətirmişdir. Təharət və sular mövzusundan başlamış və diyə mövzusu ilə sona çatdırmışdır. Kitabın tərtibi ustadının kitabı olan “Muqniə” kitabı ilə eynidir. Şeyx Tusi bu kitabda gətirdiyi dəlil və sübutlar Qurandan (zahir, aydın, möhtəva və Quranın mənası olan) və qəti hədislərdəndir (mütəvatir xəbər, onların doğruluğunu qətiləşdirən xəbərlər kimi). Həmçinin müsəlman cəmiyyətindən, şiə alimlərinin icmasından və səhabələr arasında olan rəvayətlərə də toxunmuşdur. Əlbəttə Şeyx Tusi müxalif olan rəvayətlərin də cəm olunmasına, sənəd zəifliyinə və əshabın tərs əməl etməsi kimi fəsadlara da işarə etmişdir.

“Təhzibul-əhkam” kitabı 393 babdan və 13590 hədisdən ibarətdir.

Şeyx Tusi bu kitabı sonunda “məşyəx” gətirmişdir. Məşyəxin mənası “şeyxin cəmi”, hədis elmində isə “rəvayəti nəql edən ustad və ya özündən hədis nəql olunan kimsə anlamına gəlir”. Şeyx Tusi də kitabında zikr etdiyi hədislərin sənədini məşyəxlərə istinad etmişdir. “Təhzib” kitabının məşyəxlərinə şərhlər yazılmışdır. Məsələn, Əllamə Seyyid Haşim Bəhraninin yazmış olduğu “Tənbihul Əribi və Təzkiratul Ləbib fi izahi Ricalit-Təhzib” şərhi bu qisimdən hesab olunur.

 

KİTABIN YAZILMA MƏQSƏDİ

Müəllif şiə hədis rəvayətləri arasında müxaliflər (sünnilər) tərəfindən istismar edilən və bəzi kimsələrin məzhəbi tərk etməsinə səbəb olan ziddiyətləri aradan qaldırmaqdan ötrü bu əsəri qələmə almışdır. Şeyx Tusi “Təhzib” adlı əsəri yazmaqdan məqsədini belə açıqlayır: “Dostlarımızdan bəziləri hədislərdəki ziddiyət və ixtilaflardan bəhs etdi. Belə ki, səbəbsiz hədis yoxdur və heç bir hədis ziddiyət təşkil etmir. Sadəcə müxaliflərin bizə istehza və məsxərə etmələrinə görə ziddiyətli hadisələri açıqlayan bir əsəri hazırlamaq ən önəmli vəzifələrimizdəndir. Bu Allaha yaxınlaşmaq üçün ən gözəl vəsiləmiz olacaqdır”.

Müəllifin bu sözlərindən anlaşılır ki, “Təhzib”i yazmaqda məqsədi rəvayətləri toplamaq və şərhini verməkdir.

Şeyx Tusi əvvəlcə “Muqniə” kitabındakı fiqhi  mövzularlarla bağlı özünün və müxalif məzhəbin hədislərini nəql etmiş, sonra  müəyyən bir prinsiplər çərçivəsində mövzuları işləməyə başlamış və sonra da bunu təharət kitabının müxtəlif mövzularında gerçəkləşdirmişdir. Ancaq tamamlaya bilməmək təlaşından digər bölümlərində şiə rəvayətlərinə üstünlük vermişdir. Beləliklə “Təhzib” kitabı müəllifin dostlarının istəkləri əsasında qələmə alınmışdır.

 

KİTABIN YAZILMA TARİXİ

Şeyx Tusi kitabının ön söz və birinci cildində dəfələrlə ustadı Şeyx Mufid üçün “Əyyədəhullah” (Allah ona kömək olsun) ifadəsini işlətmişdir, ancaq kitabın ikinci cildində isə bu ifadənin yerinə “Rahiməhullah” (Allah rəhmət eləsin) ifadəsini işlətmişdir. Bu da onu göstərir ki, Şeyx Tusi kitabı yazmağa başladıqda ustadı hələ həyatda olub, ancaq ikinci cildi yazanda isə Şeyx Mufidin həyatdan köçdüyü görsənir.

 

ŞEYX TUSİNİN İLK ƏSƏRİ

“Təhzibul-əhkam” kitabı Şeyx Tusinin qələmə aldığı ilk əsərdir. Belə ki, bu kitabda müəllifin heç bir əsərinə işarə olumamışdır, ancaq sonralar yazdığı əsərlərində dəfələrlə bu əsəri  qeyd etmişdir. “Təhzib” əsərini Şeyx Tusinin  26 yaşında yazdığı düşünülür. Müəllifin “İstibsar” kitabında yazdığına görə “İstibsar” kitabı “Təhzib” nəşr olunandan sonra yazılıb. Həmçinin “əl-Uddət fi usulul Fiqh” kitabında da “Təhzib” və “İstibsar” kitablarına işarə olunub. Bu da o iki kitabın bitməsindən xəbər verir. Deməli, bütün bunlardan belə nəticəyə gəlmək olar ki, “Təhzib” kitabı uzaq  keçmişdə yazılmışdır.

BAB VƏ HƏDİS SİYAHISI

Şeyx Tusi “əl-Fehrest” kitabında öz tərcümeyi-halını yazdıqda “Təhzib” kitabı üçün fiqhin təməl olan 23 babının (termin kitabı) olduğunu bildirmişdir. “İstibsar” və “Nəhayət” kitablarında da eyni siyahının olduğu yazılmışdır. Ancaq şəhadət,  yemək-içmək babları “Təhzib” kitabında deyil, yalnız bu iki əsərində müstəqil olaraq ələ gəlmişdir. “Ziyarət” babı isə “Nəhayət” və “İstibsar” kitablarında deyil yalnız “Təhzib” kitabında zikr olunmuşdur. Beləliklə, burada “Təhzib” kitabı 21 babdan ibarətdir.

Nəcəf  çapı nüsxəsindəki sayına görə “Təhzib” kitabı  ümumilikdə 409 bab və 13988 hədisdən ibarətdir. Lakin Mühəddis Nurinin sayına görə 393 bab və 13590 hədisdən ibarətdir. Bu yanlışdığın səbəbi ya say xətasıdı, ya da bəzi bab və ya hədislərin müstəqil və ya qeyri-müstəqil olmasındandır.

 

MÜƏLLIFIN METODU

Müəllif kitabı yazarkən məqsədi ustadının kitabı “Muqniə” kitabını tamamlamaq, qəti dəlillərlə (Quran, mütəvatir hədislər, qəti qərinəli hədislər, icma) istidlal gətirmək və ayrıca şiə imamlarının (ə) zikr etdikləri məşhur hədisləri, ziddiyətli hədislərin zəyif olduğunu göstərmək idi. bu metodla Təharət babı daha çox özünü göstərməkdədir. Kitabın bu bölümündə müxtəlif Quran ayələri, sərf, nəhv və lüğət mövzularda özünü göstərməkdədir

 

METODUNDAN IMTINA ETMƏSI  

Bu metodla kitab olduqca qalın olmuş və müəllif əsas məqsədindən uzaqlaşmışdır. Ona görə də müəllif öz metodunu dəyişdirmiş belə ki, şiə hədislərini zikr etmiş və qarşılaşacaq hər hansı bir teoremləri aradan qaldırmağa çalışmışdır. Beləliklə kitabına “Ziyarət” babını da əlavə etmişdir. Ona görə də kitab iki fərqli tərzdə yazılmışdır. Kitabın babları arasındakı  həcm fərqinin də  olması bundandır.

 

KİTABIN ƏHƏMİYYƏTİ

“Təhzibul-Əhkam” kitabı fiqh hədislərinin çoxunu əhatə etdiyindən  “Kutubu-ərbəə” kitablarının içində fiqh mövzusunda daha ətraflı və ən önəmlisidir.

Kuleyninin (səhih olan hədisləri) və Şeyx Səduqun (fətvalar əsasında olan hədisləri) metodlarının əksinə olaraq “Təhzib”də rəvayətlərin əksəriyyəti məhdudiyyətsizdir. “Kafi” və “Mən Lə Yəhduruhul Fəqih”də olan fiqh hədislərinə görə “Təhzib” daha ətraflıdır.

Şeyx Tusi qəbul etdiyi və etmədiyi rəvayətləri qısaltmadan nəql etmiş. Fəqihlərin və hədis tədqiqatçılarının mövzuları daha dərindən araşdımaq üçün şərait yaratmışdır.

 

FİQHİN ƏHƏMİYYƏTİ

Bəhrul-Ulumun dediyinə görə bu kitab əvvəlki hədis kitablarından daha çox zəngindir, amma əvvəlki kitabların bu xüsusiyyəti yoxdur.

İbn Tavus “Kafi” və “Təhzib” kitablarını ən böyük fiqh kitabları hesab etmişdir. Əllamə Hilli isə fiqhin əsli bilmiş və “Təhzib”lə “Muqniə” kitabını fiqh sahəsində istifadə etdiyi ən önəmli qaynaq, mənbə bilmişdir.

Fiqhin mənbə kitablarında Şeyx Tusinin “Təhzib” kitabındakı fikirləri onun fətvaları kimi qəbul olunmuşdur və üzərində böyük mübahisə və araşdırma aparılmışdır. “Təhzib”dəki bəzi fətvaların ona məxsus olma düşüncəsi var. Bu, “İstibsar” və yaxud başqa kitablardakı fikirlər bəzən fərqli olur.

 

HƏDİSİN VACİBLİLİYİ

“Təhzibul-Əhkam” kitabı, Fiqh istiqamətindən başqa, hədis baxımından da çox ehtiyata sahibdir. Sonrakı hədis kitablarında ona istinad edilir və ondan nəqillər olunur. Seyyid ibn Tavus bu kitabdan olduqca çox hədis nəql etmişdir. İbn İdris “Təhzib”dəki maraq yaradan bəzi hədisləri seçmiş və “Sərair” kitabının sonunda zikr etmişdir.

Bəzi əhbari alimlər Şeyx Tusinin “əl-Uddətu Fi Usulul-Fiqh” kitabındakı sözünə istinad edərək “Təhzib” kitabında nəql olunan hədislərin hamısının səhih olduğuna dair hökm vermişdilər. Ancaq Şeyx Tusi ziddiyətli hədislərin çoxunda onların zəifliyinə toxunmuş və bu fikrin doğru olmadığını ortaya çıxarmışdır.

 

“TƏHZIB”DƏKI ZƏYIF HƏDISLƏRIN SƏBƏBI

Bəzi hədislərin Quranın zahirinə və ya mütəvatir hədislərə qarşı əks çıxması

Nəql olunan hədislərə uyğun əslində imamların (ə) hərəkət etməməsi

Bir və ya bir neçə nəfərin hədisinin çox ziddiyyət təşkil etməsi

Hədislərin qəti şəri fikrə və ya imamların düşüncəsinə müxalifət olması

Mühəddislərin hədisləri iki və ya daha çox şəkildə nəql etməsi

Bir ravinin başqalarının nəqlinə müxalifət etməsi

Zəyif hədislər

Qadağan olunmuş hədislər

Ravisi bilinməyən rəvayətlər

İstisna və ya nadir rəvayətlər

Ravisi zayif, ya əmmə, ya da zeydiyyə olan  rəvayətlər

RƏVAYƏTLƏRIN ISTINADI

Şeyx Tusi kitabının yazı metodunu dəyişdirdikdən sonra hədislərini istifadə etdiyi ravilərin adlarını yazmış və nəql etdiyi hədislərin sənədlərini öz müəlliflərinə bağlı göstərmək üçün kitabın sonunda toplamışdır.

 

“TƏHZİBUL-ƏHKAMIN” MƏNBƏSİ

“Təhzib”in ən önəmli mənbəsi Kuleyninin “Əl-Kafi” kitabıdır. Bir çox yerlərdə Kuleyninin adı (Muhəmməd ibn Yaqub) kimi zikr olunur.

“Təhzib” kitabının bir başqa mənbəsi Şeyx Səduq (r.ə.) “Mən Lə Yahduruhul Fəqih” kitabıdır.

 

MÜƏLLİFİN İKİ KİTABININ QARŞILAŞDIRILMASI

Şeyx Tusi “Təhzibul-Əhkam” kitabını yazdıqdan sonra “İstibsar” kitabını görünüşcə ziddiyətli olan hədislər ünvanında qələmə almışdır. Babları (kitabları) arasında çox da böyük fərq görülmür. “Təhzib”də olan hədislərin demək olar ki, hamısı “İstibsar”da zikr olunmuşdur, ancaq iki kitabın sənədlərində fərqlər var.

“Təhzib”də tam sənədli 200 yaxın hədis  nəql olunur. Ancaq “İstibsar”da 80-ə yaxın yerdə sənədlər tamdır.

“Təhzib”ə yazılmış bir çox şərhlərin içərisində Əllamə Məclisinin yazdığı “Miləzul-əhyar” kitabı 16 cilddən ibarət olmaqla ən kamil və tam şərh hesab olunur.

 

“TƏHZİBUL- ƏHKAM”IN NÜSXƏLƏRI

Müəllifin öz əlyazması ilə olan əsil nüsxəsi Şeyx Tusinin nəvələri olan Ali-Tavusdadır.

Müəllifin xətti ilə yazılmış nüsxə Əli ibn Muhəmməd Bəyazidədir.

Kitabın birinci cildi Əllamə Seyyid Muhəmməd Hüseyn Təbatəbayi kitabxanasındadır. Şeyx Bəhayi bu nüsxənin müəllifin öz xətti ilə yazılmasına inarır.

“Təhzib”in bir çox nüsxələri İslam kitabxanalarında mövcuddur.

Amma ən qədim nüsxəsi (575-ci ildə yazılıb) dördüncü cild ilə beşinci cildin bəzi yerləri Qumdakı Ayətullah Seyyid Muhəmməd Rza Gülpayeqan kitabxaansındadır

 

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

MÜƏLLİFLİK HÜQUQU ƏBƏDİ NUR MÜƏSSİSƏSİNƏ 

 [...]

Read more 0

“BIHARUL-ƏNVAR” - “بِحارُالاَنوار”

Rate this item
(1 Vote)

“BIHARUL-ƏNVAR”  -  “بِحارُالاَنوار

 

Əllamə Məclisi (hicri 1037-1110 və ya 1111) tərəfindən qələmə alınmış "Biharul-Ənvarul-Cəmiətu li-Durəri Əxbaril-Əimmətil-Əthər" (بِحارُالاَنوار الجامِعَةُ لِدُرَرِ أخبارِ الأئمةِ الأطهار) kitabı şiənin ən böyük hədis kulliyatıdır.

Şiələri elm və maarif cəhətindən təmin edən bu ensiklopedik kitabın hazırlanması 36 il sürmüşdür. Əllamə Məclisinin tələbələrindən olan bir qrup bu məsələdə ona kömək etmişdilər.

Müəllif kitabını 25 əsas mövzu üzərində hazırlamış və onu 25 cilddə tamamlamışdır. Hər cilddə mövzu ilə bağlı başlığın altında müxtəlif bablar toplanmışdır. Hər babın başında ilk olaraq mövzu ilə bağlı ayələr zikr olunmuş və təfsiri verilmişdir. Sonrakı bölümdə isə mövzu ilə bağlı hədislər nəql olunmuşdur.

“Biharul-Ənvar” kitabı “Kitabul əql və cəhl” (əql və cəhalət kitabı) ünvanında başlamış və sıra ilə teoloji (Allahı tanıma), tovhid, ilahi ədalət və peyğəmbərlər tarixi ilə davam etmişdir. 110 cildlik olan nəşrin 15-dən 53 qədər olan bölümü həzrəti Rəsulullah (s), Xanım Zəhra (s.ə.) və imamların (ə) yaşayışı və fəzilətlərindən ibarətdir. İmamlardan (ə) gələn rəvayətlərin müxtəlif sənədlərlə nəql olunması, mövzuların katiqoriyalara ayrılması, bir çox  rəvayətlərin şərh edilərək açıqlanması, kəlam, tarix, fiqh, təfsir, əxlaq, hədis və lüğəvi cəhətinə görə “Biharul-Ənvar” kitabı bənzərsiz olub, böyük şöhrət qazanmışdır. Həmçinin böyüklüyünə baxmayaraq yazı nüsxələri dəfələrlə çap olnmuşdur. Kitabın bəzi hissələri bir neçə də nəşr olunaraq geniş yayılmışdır.

“Biharul-Ənvar” kitabının müxtəlif cildləri ayrı-ayrı olaraq fars dilinə tərcümə edilərək nəşr olunmuşdur. Kitabın ən məşhur tərcüməsi 25 cildlik nəşrinin 13-cü cildinin Məhdi Maoud (ə.f.) adıyla imam Məhdi (ə.f.) mövzusu ilə nəşr olunmasıdır. Tədqiqatçıların bu kitabın mövzusunu rahatlıqla istifadə etmələri üçün “Biharul-Ənvar” hazırlanmış və nəşrə verilmişdir.

 

MÜƏLLİF HAQQINDA

Əllamə Məclisi və ya ikinci Məclisi deyə məşhur olan Muhəmməd Baqir ibn Muhəmməd Təqi ibn Əl-Məqsud Əli əl-Məclisi tanınmış fəqihlərdən və məşhur mühəddislərdəndir. Səfəvilər arasında nüfuz sahiblərindən və hədis kulliyatı olan “Biharul-Ənvar”ın sahibidir.

 

KİTABIN YAZILMA SƏBƏBİ

Əllamə Məclisi “Biharul-Ənvar” kitabının önsözündə kitabı bu şəkildə ifadə edir: “Kitabın nəşr səbəbi budur ki, mən müxtəlif növlü elmləri öyrənməkdə çox həvəsliydim, ömrümün bir hissəsini bu elmləri öyrənməyə sərf etmişdim. Bu elmlərin fayda və məqsədini düşündükdən sonra anladım ki, elm yalnız vəhy çeşməsindən və Əhli-beytin (ə) rəvayətlərindən hasil olur və Axirətdə yalnız bu elm faydalı olacaq. Buna görə Məsumların (ə) hədis və rəvayətlərini bir araya gətirdim”.

Əllamə Məclisi “Kutubul ərbəə”yə olan hədsiz marağından, fasidlərin qərəzli yanaşmasına görə, cahillərin əhəmiyyət vermədiyinə görə və Əhli-beyt (ə) müxaliflərinin üzündən yox olmaqda olan kitablara görə “Biharul-Ənvar”ı yazmışdır.

Əllamə Məclisi özü deyir: Belə bir kitab bu vaxta qədər nə Əmmədə (sünni), nə də Xassədə (şiədə) yazılmamışdır. Bir insan bu mövzuda məndən önə keçməmişdir. Ümidim bu kitabın Əli Muhəmməd Qaiminin (imam Məhdi (ə.f.)) qiyamına qədər Əimmeyi-ətharın (ə) elmlərini əldə etmək istəyən fəzilətli mərceyilərin, elmli tələbələrin və təhqiqqatçıların qaynaq, mənbə kitabı olmasıdır.

 

YAZI ÜSLUBU VƏ XÜSUSİYYƏTLƏRİ HANSILARDIR

Əllamə Məclisi kitabların və fərqli nüsxələrin təsdiqi üçün bir çox tələbələrini müxtəlif ölkə və şəhərlərə göndərmişdir. Bu sahədə çox zəhmət çəkmişdir. Hətta Yəməndə olduğunu düşündüyü İbn Babaveyhin “Mədinətul-elm” kitabını əldə etmək üçün bir qrupu çoxlu hədiyyələrlə oranın hakiminin yanına göndərmişdir. Kitabların bir araya gətirilməsindən sonra hicrətin 1071-ci ilində “Biharul-Ənvar”ın yazılmasına  başlamış və hicrətin 1106-cı ilində tamamlamışdır. Kitabın tamamlanması tam olaraq 36 il çəkmişdir.

“Biharul-Ənvar”ın yazılmasında Əllamə Məclisi - Əminə Xatun (Əllamə Məclisinin bacısı), Mirzə Abdullah Əfəndi, Mir Muhəmməd Salih Xatun Abadi, Molla Abdullah ibn Nurəddin Bəhreyni, Seyyid Nimətullah Cəzairi  kimi tələbələrindən yararlanmışdır. Kitabın tam olaraq bitməsi Əllamə Məclisinin vəfatından sonra, tələbələri tərəfindən sonlandırılmışdır. Özü kitabın bütün işlərini əhatə etmiş, tələbələri isə mövzuları bir araya gətirərək ayələri, hədisləri və onun tərəfindən müəyyənləşdirilən başlıqları yazmışdılar. Mətnini, düzülüşünü və sairə hamısını Əlləmə Məclisinin özü hazırlamışdır. Müəllif hər cild üçün başlıqlar seçmiş və hər başlığın altında uyğun babları düzmüşdür. Hər baba Qurani-Kərimdən ayələr seçmiş, mövzuyla uyğun olan ayələri, tarixi hadisələri, hədis və təfsirləri zikr etmişdir. Müfəssirlərin həmin mövzuyla bağlı fikirlərini (ən çox Əmini İslam Təbərsi “Məcməul-Bəyan” və Fəxri Razidən yararlanmışdır) lazım olan miqdarda nəql etmiş və mövzu ilə bağlı olan hadisələri sənədin nömrəsi ilə birlikdə zikr etmişdir. Bəzən isə hədisin bir hissəsini nəql etmiş və qalanını uyğun gördüyü mövzuyla birlikdə gətirmişdir.

 

KİTABIN ETİBARLILIĞI

Ağa Bozorg Tehrani belə deyir: “ “Biharul-Ənvar” kitabı hərtərəfli və əhatəedici kitabdır. Əhli-beytin (ə) xəbər və hadisələrini ehtiva etməkdədir. Ondan daha üstün bir tədqiqat tapıla bilməz. Belə bir kitabın nə keçmişdə nə də gələcəkdə daha yazılmayacağını etiraf etmək lazımdır”.

İmam Xomeyni (r) belə yazır: ““Biharul-Ənvar” böyük mühəddis və alim Muhəmməd Baqir Məclisinin əsəridir. Təxminən 400 kitab və risaləni əhatə edir. “Biharul-Ənvar” bir kitabxanadır. Kitabın müəllifi bir çox hədis kitablarının kiçik olmasından və zamanla aradan itib yox olacağından bu kitabı yazmışdır”.

Əllamə Təbatəbai deyir: “Bihar kitabı rəvayət və hədislərin bir araya gətirilməsinə görə şiənin ən üstün ensiklopediyalarından biridir”.

Kitabın katiqori və bölümlərə ayrılması və mövzularla bağlı ayələrin işlənməsi müəllifin zövqünün üstünlüyündən xəbər verir. Əllamə Məclisi bu əməli ilə din və Əhli-beyt (ə) əsərini diriltmişdir.

 

“BİHARUL-ƏNVAR”IN MƏNBƏLƏRİ

Əllamə Məclisi kitabın əvvəlində şiə qaynaqlarından 387 kitab və 25 yazarın adını zikr etmişdir. Sübutlu olmaqdan ötrü sünni qaynaqlarından da istifadə etmişdir. Əllamə Məclisinin bu şəkildə yararlandığı sünni kitablarının sayı 85-ə yaxındır. “Biharul-Ənvar”ın yazılmasında lüğət və şərh (izahlı lüğət) kitablarından da istifadə olunmuşdur. Kitab hazırlanarkən mənbələrin adları tək-tək qeyd olunmuşdur.

 

“BİHARUL-ƏNVAR”IN MÖVQEYI

“Biharul-Ənvar”ın mövqeyini anlamaqdan ötrü Əllamə Məclisidən sonrakı dönəmə baxmaq lazımdır. Bunun üçün bəzi qeydlərə diqqət etmək lazımdır:

1) Müəllif “Kutubul-ərbəə” kitabından az istifadə etmişdir. Buna görə də kitabda fiqhi məsələlərə az yer verilmişdir. Amma buna baxmayaraq şiə mədəniyyəti sahəsində o biri mövzulardakı tam hakimiyyəti özündə saxlamışdır. Olduqca aydın şərhlər verdiyinə görə özündən sonra fiqh sahəsində (yalnız fiqh sahəsində) məşhur bir qaynaq yoxdur.

2) Fəlsəfi baxış. Əllamənin hədisləri açıqlama və analiz etmək üçün verdiyi şərhlərdə daha çox məşhur hədislərdən istifadə olumuşdur. Hətta bəzən kəlam vasitələrindən (materiallarından) istifadə etməsi yəni fəlsəfədən deyil nəql və zəvahirdən yararlandığına görə bəzi şərh və qeydlər tam bir nəzərə malik olmamışdır.    

 

KİTABIN ÜNVANLARI

Aşağıda kitabların ünvanları litoqraf (25 cildlik tam çap) və bu günki çapı (110 cildlik) ilə verilmişdir

  1. (1-2 cild) “Kitabul-əql vəl-cəhl”; Ağıl və cahillik kitabı, elm və alimin fəziləti və dərsləri 40 babda toplanmışdır.
  2. (3-4 cild) “Kitabut-tovhid vəs-Sıfat vəl-Əsməul-Husnə”; (tovhid, Allahın sifətləri, gözəl ismləri)  Tovhidi-Mufəzzəl, Risaleyi-Əhliləcəyi də içində olmaqla 31 bab  
  3. (5-8 cildlər) “Kitabul Ədl vəl Məşiyə vəl İradət vəl Qəza vəl Qadr” (ədalət, məşiət, iradə, qəza, qədər, hidayət, dəlalət, imtahan, əhd) tövbə iləlul-Əhkam, ölümdən qabaq və sonra da daxil olmaqla 59 bab   
  4. (9-10 cildlər) “Kitabul-İcticacat vəl-Munazarat” (etirazlar və müzakirələr) 83 bab
  5. (11-14 cildə qədər) “Kitabu fi Əhvalil-ənbiya və Kisəsuhum” (Peyğəmbərlərin həyatı və yaşayışı) 82 bab
  6. (15-22 cildlər) “Kitəbu fi Əhvali Nəbiunəl-əkrəm (s) və Əhvali cumləti min əbəih” (peyğəmbərin (s) həyatı, bəzi babalarının yaşam tərzi, möcüzə həqiqətinin şərhi, Quran ecazının keyfiyyəti, Əbu Zərr Ğaffari, Salman Farsi, Əmmar, Miqdad və digər səhabələrin həyatlarından bəhs edən mövzular 72 bab
  7. (23-27 cildlər)  “Kitəbu fi muştərakət  Əhvalil-Əimmə(ə)” imamların (ə) yaşayışlarının müştərək  nöqtəsi, imamətin şərtləri, vilayətin  xüsusiyyəti, əvvəlki peyğəmbərlərdən üstünlükləri və qəribə məqamlar, onları sevməyin savabı, onların nəslinin fəzilətləri və bəzi üləmaların müzakirələrdən bəhs edən mövzular - 150 bab
  8. (28-34 cildə qədər) “Kitabu fil Fitən bədən-Nəbi(s)” Peyğəmbərdən sonra yaranan fitnələr, xəlifələrin xüsusiyyətləri onların zamanında yaşanan  hadisələr, Cəməl, Siffeyn, Nəhrəvan döyüşləri, Müaviyyənin İraqda etdiyi qarətlər, Möminlərin əmiri Həzrəti Əlinin (ə) bəzi səhabələrinin xüsusiyyətləri, imam Əliyə (ə) məxsus olan şerlərin bəzilərinin şərhinə ona aid olan məktubların bəzilərinin şərhi - 62 bab
  9. (35-42 cildlər) “Kitabu fi əhvali Əmirəl Muminin(ə) min vəladətihi ilə şəhadətihi”

Möminlərin əmiri həzrəti Əlinin (ə) doğumundan şəhadətinədək yaşayışı, imamın atası Əbu Talibin imanı və yaşayışı, imamın(ə) bəzi səhabələri və imamların (ə) imamətlikləri haqqında nəql olunan bəzi hadisələri də özündə birləşdirən mövzular - 128 bab

  1. (43-45 cildə qədər) “Kitabufi əhvali Seyyidətin-Nisə (ə) vəl imameynul Humameynil Həsənul Muctəba(ə) və Əbi Əbdullahul-Huseyn (ə)”; həzrəti Fatimə (s.ə.) imam Həsən (ə), imam Huseynin (ə) yaşayışları, Muxtar Səqəfinin çıxışı və Kərbəla qətlgahında tökülən qanlar - 50 bab                                                                                                   
  2. (46-48 cildlər) “Kitabu fi əhvalil Əimmətil Ərbəə badəl Husəyn (ə)”; imam Hüseyndən sonra imam Zəynəl-Abidin, imam Muhəmməd Baqir, imam Cəfəri Sadiq və Museyi-Kazimdan (ə) olan dörd imamın səhabələrindən bəziləri və onların övladları - 46 bab
  3. (49-50 cildlər) “Kitabu fi Əhvalil Əimmətil Ərbəə qabləl-hoccətul-Muntəzir (ə)”; İmam Məhdədiən (ə.f.) əvvəl yaşamış dörd imamın imam Rza (ə), imam  Muhəmməd Təqi (ə), imam Əliyyən Nəqi (ə), imam Həsən Əsgəridən (ə) bəhs edən dörd imamın həyatı və bəzi səhabələrinin yaşayışı - 39 bab.
  4. (51-53 qədər olan cildlər) “Kitabu fi əhvalil Huccətil Muntəzər (s.ə.)”; imam Məhdinin (ə.f.)yaşayışı - 36 bab
  5. (54-63 cildlər) “Kitabu fil-Əsmai vəl ələmi”; (Səmalar və dünya və onlarda olanlar - səma cisimləri, mələklər, cinlər, inasanlar, heyvanlar, elementlər, ovçuluq, heyvanların kəsilmə qaydası, yeməlilər,içməlilər, Tibbun-Nəbi və Tibbur-Rıza) - 210 bab.
  6. (64-76 qədər olan cildlər) “Kİtəbu fil-İmən vəl-Kufr”;

üç bölmədə olan iman və küfr: iman və onun şərtləri, möminlərin sifətləri, onların fəzilətləri, şiələrin fəzilətləri və vəsfləri,

ikinci: gözəl əxlaq və insanların dünya təhlükələrindən qorunmasına səbəb olan şeylər,

üçüncü: küfr və onun qismləri, pis əxlaq kimi mövzular - 108 bab.

  1. (77ci cild)  “Kitabuz-Zi vəl-Təcəmmul fil-Adab vəs-Sunən”; Ədəb və adətlər, bəzəklər, dəbdəbələr, təmizlik, ətirdən istifadə etmək, sürmə çəkmək, gecə həyatı, yuxu, səfər, böyük günahlar - 131 bab.
  2. (78-88cildə qədər) “Kitabur-Rouzə”; nəsihət  və hikmətlər - 73 bab
  3. (89-91cildə qədər) “Kitabu fit-Taharat vəs-Salat”;

iki bölümdə: Birinci: Təharət altı bölümdən ibarətdir.

İkinci bölüm: namaz 161 babda və əlavə olaraq Şazan ibn Cəbrail Qumminin “İzahətul-illə”kitabı da yer almışdır.

  1. (92-93 cildlər) “Kitəbu fil Fəzaili Quran vəz-Zikr”;

İki bölümdür: Quranın fəzilətləri, ədəbi, savabı və möcüzələri, həmçinin Numani təfsirinin hamısı - 130 bab, ikinci bölümdə: zikr və onun növləri, duanın ədəbi və şərtləri, sayı, dərdlilərin duası və İdris və başqalarının səhifələri - 131 bab

  1. (94-96 cildlər) “Kitabufiz-Zəkat vəs-Sədəqə vəl-Xums vəs-Saum”; ilin əməlləri - 122 bab.
  2. (97-100 cilddə) “Kitabu fil-Həcc vəl-Umrə”; Həcc, ümrə, cihad,əmr be məruf, nəhy əz munkər, Mədinə şəhərinin vəziyyəti və başqaları haqqında - 84 babda gəlmişdir.
  3. (101 cilddə) “Kitəbu fil-Mizən”; Əimmeyi-Məsumlardan (ə) nəql olunmuş ziyarətlər - 64 babda
  4. (102-103 cilddə) “Kitəbu fil-Uqud vəl-İqaat”; əqidələr və davranış qaydaları - 130 babda
  5. (104 cilddə) “Kitəbu fil-Əhkamil-Şəriət”; Diyə kitabına qədər bütün şəriət hökmlər - 48 babda
  6. (105-110 cildə) “Kitəbu fil-Əcazat”; Şeyx Muntəxabuddin Razinin bütün fehresti və icazələr, Seyyid Əlixan Mədəninin “Səlafətul-əsr”kitabının müntəxabatı,Seyyid ibn Tavusun İcazat kitabının əvəlləri, Əllamə Hillinin “Bəni Zöhrə” üçün İcazee-Kəbirə kitabı və birinci və ikinci və digər şəhidlər üçün İcazə kitablarını əhatə edir.

 

Biharul Ənvar üçün yazılmış ən önəmli və məşhur əsər Şeyx Abbas Qumminin yazdığı “Səfinətul-Bihar” kitabıdır.

İlk çapı 25 cilddə “Kompaninin daş çapı” adı ilə məşhur olan Muhəmməd Hüseyn Kompani tərəfindən həyata keçirilmişdir. Digər çaplar isə “Darul-Kutubul-İslamiyyə” və “Ali əl-Bəyt (ə)”dir ki, 110 cilddə nəşr olunmuşdur. “Əl-vəfaul-Beyrut” İnstitutu da Əllamə Təbatəbai daxil olmaqla alimlərdən bəzilərinin iştirakı ilə bu kitabı nəşr etdirmişdir.

 

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

MÜƏLLİFLİK HÜQUQU ƏBƏDİ NUR MÜƏSSİSƏSİNƏ AİDDİR

 

 [...]

Read more 0

FƏRƏC DUASI - دعاء الفرج

Rate this item
(1 Vote)

 

FƏRƏC DUASI - دعاء الفرج  

 

Fərəc duası  إلهی عَظُمَ البَلاء“İlahi əzuməl-bəlau” sözləriylə başlayan duadır, müsəlmanların üzüntü və sıxıntılarının aradan qaldırılması üçün oxunan duadır.

"Məfatihul-cinan"da bu dua Kəfəminin “Bələdul-Əmin” kitabından nəql olunmuş və Zamanın-sahibinə (ə.f.) aiddir.

Bu dua Kəfəminin “Misbah” kitabında 66 gəlmişdir. Burada imam Zamanın (ə.f.) zindana düşən və bu duanı oxuduqdan sonra zindandan qurtulan kəsə öyrətdiyi dua kimi zikr olunmuşdur.

Fərəc duası "Vəsailuş-şiə" və digər kitablarda Seyyid Tavusun “Cəmalul-usbu” kitabında imam Zamanın (ə.f.) namazının ardından oxunan dua kimi qeyd olunmuşdur amma məsumların (ə) nəqli ilə bağlı heç bir sənədi yoxdur. İbni Məşhədinin “əl-Məzarul-Kəbir” kitabında da imam Zamanın (ə.f.) Sərdabının ziyarət ədəbi babında iki rükət ziyarət namazı qılınması və ardınca bu duanı oxumaq nəql olunmuşdur. "Məfatihul-Cinan"da bu duanı Ramazan ayının 23 gecəsi əməlləri babında “Hədiyyətuz-Zair” kitabından nəql etmişlər. Yuxarıda zikr olunan qaynaqların heç birində məsumlara (ə.) bağlanan hər hansı bir sənədin olmamasından bu duanın sənədi zəif hesab olunur. Bu dua ilk dəfə Şeyx Təbərsinin “Kənzun-nəcah” kitabında gəlmişdir.

 

FƏRƏC DUASININ YARANIŞ SƏBƏBI

Nəql olunanlara görə öldürüləcəyi xəbərindən qorxan və Məqabirul-Qureyşə  (Kazimeynə) sığınan Muhəmməd ibn Əhməd ibn Ləysə yuxusunda imamın (ə.f.) ona öyrətdiyi bir duadır. O, bu duanı oxumaqla ölümdən amanda qaldı. Bu dua imam Zamanın (ə.f.) namazının təqibatına daxildir və qeyb dövrünün ən başlıca əməllərindəndir. Əminul-İslam Təbərsi “Kənzun-Nəcah” kitabında da bu duanı imam Zamanın (ə.f.) öldürülmək qorxusundan Kazimeynə sığınan və bu duanın bərəkətiylə qurtulan Muhəmməd ibn Əhməd ibn Ləysiyə yuxusunda öyrətdiyi dua olaraq göstərilmişdir.

 

FƏRƏC DUASININ MƏZMUNU

Fərəc duası 3 bölümdən ibarətdir:

- Duanın birinci qismində insanların qeybət dövründə mübtəla olduqları böyük imtahanlara işarə olunur.

- İkinci qismində Rəsuli-Əkrəmə (s.) və onun pak Əhli-beytinə (ə.) salam və salavat göndərildikdən sonra möminlərin sahib olduqları yüksək və uca məqamları, əmrlərə itaət etmənin lazım olması haqqındadır.

- Duanın son bölümündə isə Allahu-Təaladan məsumların (ə) üzərimizdə olan haqları hörmətinə bizlərə yardım etməyi istənilir.

 

DIGƏR FƏRƏC DUASI

Fərəc sözü ərəbcədə “qəm və hüzündən qurtulmaq və rahatlamaq” anlamına gəlir. Hədis kitablarında fərəc ve rahatlamanın hasıl olması için zikr olunan dua ve aməllər bu sözün anlamını daşıyır. Əllamə Məclisi “Biharul-Ənvar” kitabının 95 cildinin “Babi Ədiyyətul Fərəc”də (Fərəc Duaları Babı) bu mövzu ilə bağlı 39 dua nəql etmişdir. Həzrəti Məhdinin  (ə.f.) salamatlığı üçün olunan dua da (اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ...) Fərəc duası kimi tanınır.

 

FƏRƏC DUASI

اِلهى عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْـخَـفـآءُ وَ انْـکَـشَـفَ الْـغِـطآءُ

وَ انْـقَـطَـعَ الـرَّجـآءُ وَ ضـاقَـتِ الاْ رْضُ وَ مُـنِـعَـتِ السَّـمـآءُ

وَ اَنْتَ الْـمُـسْـتَـعـانُ وَ اِلَیْکَ الْـمُـشْـتَـکـى وَ عَـلَـیْـکَ الْـمُـعَـوَّلُ

فِـى الـشِّــدَّةِ وَ الـرَّخــآءِ اَلـلّـهُمَّ صَـلِّ عَـلى مُـحَـمَّـد وَ الِ مُـحَـمَّـد

اُولِــى الاْمْرِ الَّــذینَ فَـرَضْـتَ عَـلَـیْـنا طـاعَـتَـهُـمْ وَ عَـرَّفْـتَـنـا بِـذلِکَ

مَـنْـزِلَـتَـهُـمْ فَـفَـرِّجْ عَـنّـا بِـحَــقِّــهِــمْ فَــرَجـاً عـاجِــلا قَــریـبـاً کَـلَـمْـحِ الْـبَـصَرِ

اَوْ هُـوَ اَقْـرَبُ یا مُـحَـمَّـدُ یـا عَـلِىُّ یـا عَـلِـىُّ یـا مُـحَـمَّـدُ اِکْـفِـیـانـى

فَـاِنَّـکُـما کـافِـیانِ وَ انْـصُـرانـى فَـاِنَّــکُما نـاصِـرانِ یــا مَــوْلانـا یـا صاحِب الزَّمانِ

الْـغَـوْثَ الْـغَــوْثَ الْـغَــوْثَ اَدْرِکْـنـى اَدْرِکْـنـى اَدْرِکْـنـى

الـسّــاعَـةَ الـسّــاعَــةَ الـسّــاعَــةَ الْـعَـجَـلَ الْـعَـجَـلَ الْـعَـجَـلَ

یـا اَرْحَــمَ الــرّاحِـمـیـنَ بِــحَـقِّ مُـحَـمَّـد وَ الِـهِ الـطّـــاهِـــریـنَ

 

DUANIN OXUNUŞU

İlahi, əzuməl-bəla,və bərihəl xəfa, vənkəşəfəl-ğita, vənqətəər-rəca, və zaqətil-ərzu və muniətis-səma, və əntəl-mustəanu və iləykəl-muştəka, və ələykəl-muəvvəlu fiş-şiddəti vər-rəxa. Əllahummə salli əla Muhammədin və Ali-Muhamməd, ulil-əmril-ləzinə fərəztə əleynə taətəhum və ərrəft bizalikə mənzilətəhum, fəfərric ənna bihəqqihim fərəcən acilə, qəribən kələmhil-bəsəri əv huvə əqrəb, ya Muhammədu ya Əliyy, ya Əliyyu ya Muhəmməd, ikfiyəni fəinnəkumə kəfiyən, vənsurani fəinnəkumə nəsiran, ya Məulənə ya Sahibəz-zaman, əl-ğaus, əl-ğaus, əl-ğaus, ədrikni, ədrikni ədrikni, əs-saət, əs-saət, əs-saəh, əl-əcəl, əl-əcəl, əl-əcəl, ya ərhəmər-rahimin, bihəqqi Muhammədin və alihit-tahirin.

 

DUANIN TƏRCÜMƏSİ

İlahi, zülm çoxalıb, gizli işlərimiz aşkara çıxıb. Pərdələr aradan götürülüb. Ümidlər yox olub. Bizim üçün yer daralıb, göyün rəhmətinin qarşısı alınıb. Sən hər kəsə kömək edənsən. Bütün şikayyətlər yalnız Sənə olunur. Çətinliklərdə və asanlıqlarda hamının dayağı Sənsən. İlahi, Muhəmməd və Ali-Muhəmmədə öz salamlarını göndər. O şəxslər və rəhbərlərə ki, onlara tabe olmağı bizlərə vacib etdin. Beləliklə onların məqamını bizlərə tanıtdırdın. Onların haqqı və hörməti xatirinə bizi çətinliklərdən qurtar. Tezliklə bir göz qırpımı müddətində və hətta bundan daha az bir müddət ərzində müşküllərimizi həll et. Ey Muhəmməd və ey Əli! Ey Əli və ey Muhəmməd! Məni özünüzlə kifayyətləndirin. Sadəcə sizinlə olmaq mənə kifayyət edər. Mənə kömək edə biləcək şəxslər yalnız sizlərsiniz. Ey Mövlam, ey Sahibəz-Zaman! Fəryad, fəryad, fəryad. Səsimi eşit, səsimi eşit, səsimi eşit. Elə bu saat, elə bu saat, elə bu saat. Təcili, təcili, təcili, ey rəhm edənlərin ən rəhimlisi Muhəmməd və onun pak Əhli-Beytinə xatir.

 

DİGƏR FƏRƏC DUASI

 بسم الله الرحمن الرحيم  اللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً ‏وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً.

 

DUANIN OXUNUŞU

Bismillahir-Rəhmanir- Rəhim

Allahummə kun livəliyyikəl-Höccətibnil-Həsən, sələvatukə ələyhi və əla abaih, fi hazihis-saəti və fi kulli saəh, vəliyyən və hafizən və qaidən və nasirən və dəlilən və əyna hətta tuskinəhu ərzəkə təvəa və tuməttiəhu fiha təvila. Birəhmətikə ya ərhəmər-rahimin.

 

DUANIN TƏRCÜMƏSİ

Rəhman və Rəhim Allahın adı ilə

İlahi! Canişinin, Höccət ibnil-Həsənə (Salavatın ona və əcdadına olsun), öz məsləhətinlə onu yer üzündə sakin edənə kimi, uzun müddət hamı üçün xeyr-bərəkət qərar verənə qədər, vəli, qoruyan, rəhbər, kömək edən, yol göstərən və gözətçi ol!!! Öz rəhmətinlə ey aləmlərin rəbbi!

 

 

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

MÜƏLLİFLİK HÜQUQU ƏBƏDİ NUR MÜƏSSİSƏSİNƏ AİDDİR

 

 [...]

Read more 0

ƏLQƏMƏ DUASI - دعای علقمه

Rate this item
(1 Vote)

 

ƏLQƏMƏ DUASI -  دعای علقمه

 

Aşura ziyarətindən sonra oxunan bir duadır. Bu duanı Səffan ibn Mehran imam Sadiqdən (ə) nəql etmişdir. Ancaq ravisinin adı Əlqəmə olduğundan və “Aşura ziyarəti” hədisinin ardınca oxunduğu üçün “Əlqəmə duası” adı ilə məşhur olmuşdur.

Bəziləri bu duanı Aşura ziyarətindən sonrakı dua deyə tanıyırlar. Bu duanı Şeyx Tusi (r) “Misbahul-Mutəhəccid” kitabında nəql etmişdir. Dua ən çox Əhli-beyt imamlarının (ə) məqam və fəzilətlərini bəyan etməkdədir. Əlqəmə duası Məfatihul-Cinan kitabında Aşura ziyarətindən sonra yer almışdır.

 

ADININ QOYULMASI

Bəzi araşdırmaçılar bu duanı “Əlqəmə duası” kimi məşhurlaşan “Səffan duası”nı bilirlər. Bəziləri isə Aşura ziyarətindən sonra oxunan dua bilirlər. Hər nə olursa olsun bu dua ravisinin adı ilə Əlqəmə olduğundan və Aşura ziyarətindən sonra oxunduğu üçün Əlqəmə duası ilə məşhurlaşmışdır.

 

DUANIN MƏZMUNU

Əlqəmə duası dərin anlamı olan dünyəvi və uxrəvi ehtiyacları özündə cəm edən xüsusilə də Təvəlla və Təbərra mövzularını əhatə edən bir duadır. Oxucu bu duanı ilk olaraq Allahın sifətlərini yada salmaqda və beş Ali-əbanın (Həzrəti Muhəmməd, imam Əli, Xanım Fatimə, imam Həsən və imam Hüseyn (ə)) haqqı hörmətinə Allaha təvəssül etməkdə imamları (ə) özünə şəfaətçi bilməkdədir. Əlqəmə duası imamların (ə) məqam və fəzilətlərini bəyan edir. Mömin bu dua vasitəsilə Allahdan peyğəmbər (s) və onun Əhli-beytinə (ə) salavat istəməklə yanaşı Ondan istək və hacətlərinin qəbul olmasını, düşmənlərin şərrindən qorunmasını, bu ziyarətin son ziyarət olmamasını və onunla Əhli-Beyt (ə) arasına ayrılıq düşməməsini istəyir.

 

DUANIN SƏNƏDİ

Əlqəmə duasını Şeyx Tusi “Misbahul-Mutəhəccid” kitabında nəql etmişdir. Bu kitabda Səfvan ibn Mehranın Aşura ziyarətini oxuduqdan sonra Ya “Allahu, ya Allahu, ya Allah ya muciybə dəvətil muztərinə...” kimi başlayan bu duanı oxuduğu zikr olunmuşdur. Səyf ibn Ümeyrə deyirki, Səffana dedim “Əlqəmə ibn Muhəmməd bu duanı bizə imam Baqirdən (ə) rəvayət etmədi. O, yalnız Aşura ziyarətini rəvayət etdiyini dedim."

Səffan dedi imam Sadiqin (ə) yanına daxil oldum, o bizim kimi ziyarət etdikdən sonra bizim kimi iki rükət namaz qıldı vida etdikdən sonra bu duanı oxudu.”

Səffan davamında deyir: "İmam Sadiq (ə) mənə buyurdu ki, “bu ziyarətə (imam Hüseynin (ə) ziyarətinə) diqqətli ol və bu duanı oxu (Əlqəmə duası), onu Aşura ziyarəti ilə oxu. Zəmanət verirəm ki, hər kim bu ziyarətlə (Aşura ziyarəti) ziyarət edərsə və bu dua ilə (Əlqəmə duası ilə) dua edərsə istər uzaqda olsun, istər yaxında ziyarəti qəbul olar, səyi qiymətləndirilər. O həzrətə (ə) salamı çatar, yanılmaz və Allah-Taala hər nə qədər hacəti varsa qəbul edər, onu ümüdsüz qoymaz."

Ey Səffan! Bu duanı bu zəmanətlə atamdan, o da öz atası Əli ibn Hüseyndən(ə), o da eyni zəmanətlə imam Hüseyndən (ə), imam Hüseyn (ə) də qardaşı imam Həsəndən (ə), imam Həsən (ə) də Möminlərin-əmirindən (ə), Möminlərin-əmiri də eyni zəmanətlə Allahın Rəsulundan (s), o da Cəbraildən (ə), Cəbrail (ə) də Allahu-Təaladan qəbul etmişdi. Uca Allah Öz müqəddəsliyinə and içmişdi ki, hər kim Hüseyni (ə) istər yaxında olsun, istərsə də uzaqda bu şəkildə ziyarət edərsə (Aşura ziyarəti ilə) və bu dua ilə (Əlqəmə duası) dua edərsə onun ziyarətini qəbul edərəm, hər nə qədər istək və hacəti varsa yerinə yetirərəm. Beləliklə mənim hüzurumda ümüdsüz və çarəsiz deyil, istəkləri yerinə yetirilmiş, Cənnəti qazanmış, Cəhənnəmdən qurtulmuş və gözü aydın bir şəkildə geri göndərərəm və hər kim üçün şəfaət istəyərsə qəbul edərəm.”

İmam Sadiq (ə) buyurur: “Allah-Taala Öz zatina and içmiş və mələkləri şahid tutmuşdur ki, biz Əhli-beytin (ə) düşmənləri barəsində bu qəbul olmaz."

Sonra Cəbrail (ə) dedi: “Ya Rasulullah! Allah məni, səni, Əlini, Fatiməni, Həsəni, Hüseyni və Qiyamət gününədək gələcək sənin övladlarından olan imamları xöşbəxt etmək və müjdələmək üçün göndərmişdir. Elə isə sənin, Əlinin, Fatimənin, Həsənin, Hüseynin, imamların və sənin tərəfdarlarının xöşbəxtliyi və sevinci qiyamət gününə qədər sabit və davamlı olsun ".

Sonra Səffan dedi ki, imam Sadiq (ə) mənə buyurdu: “Ey Səffan! Hər nə zaman Allaha bir hacət və diləyin olarsa harda olmağından asılı olmayaraq bu ziyarət (Aşura) ilə (imam Hüseynin (ə) qəbrini) ziyarət et və bu duanı (Əlqəmə duası) oxu! Sonra Allahdan nə hacətin varsa istə. Allah tərəfindən istəyin yerinə yetiriləcək. Allah Rəsuluna verdiyi vədin əksini etməz. Kəramətli və Səxavətli Allaha həmd olsun”.

 

Dua belə başlayır:

یَا اللَهُ یَا اللَهُ یَا اللَهُ یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ

Sonra deyilir:

اللَهُمَّ مَنْ أَرَادَنِی بِسُوءٍ فَأَرِدْهُ! وَ مَنْ کَادَنِی فَکِدْهُ! وَ اصْرِفْ عَنِّی کَیْدَهُ وَ مَکْرَهُ وَ بَأْسَهُ وَ أَمَانِیَّهُ! وَ امْنَعْهُ عَنِّی کَیْفَ شِئْتَ وَ أَنَّی شِئْتَ! اللَهُمَّ اشْغَلْهُ عَنِّی بِفَقْرٍ لَا تَجْبُرُهُ، وَ بِبَلَآءٍ لَا تَسْتُرُهُ، وَ بِفَاقَةٍ لَا تَسُدُّهَا، وَ بِسُقْمٍ لَا تُعَافِیهِ، وَ ذُلٍّ لَا تُعِزُّهُ، وَ بِمَسْکَنَةٍ لَا تَجْبُرُهَا

اللَهُمَّ اضْرِبْ بِالذُّلِّ نَصْبَ عَیْنَیْهِ، وَ أَدْخِلْ عَلَیْهِ الْفَقْرَ فِی مَنْزِلِهِ، وَ الْعِلَّةَ وَ السُّقْمَ فِی بَدَنِهِ، حَتَّی تَشْغَلَهُ عَنِّی بِشُغْلٍ شَاغِلٍ لَا فَرَاغَ لَهُ، وَ أَنْسِهِ ذِکْرِی کَمَا أَنْسَیْتَهُ ذِکْرَکَ؛ وَ خُذْ عَنِّی بِسَمْعِهِ وَ بَصَرِهِ وَ لِسَانِهِ وَ یَدِهِ وَ رِجْلِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَمِیعِ جَوَارِحِهِ، وَ أَدْخِلْ عَلَیْهِ فِی جَمِیعِ ذَلِکَ السُّقْمَ، وَ لَا تَشْفِهِ حَتَّی تَجْعَلَ ذَلِکَ لَهُ شُغْلًا شَاغِلًا بِهِ عَنِّی وَ عَنْ ذِکْرِی، وَ اکْفِنِی یَا کَافِیَ مَا لَا یَکْفِی سِوَاکَ، فَإنَّکَ الْکَافِی لَا کَافِیَ سِوَاکَ، وَ مُفَرِّجٌ لَا مُفَرِّجَ سِوَاکَ، وَ مُغِیثٌ لَا مُغِیثَ سِوَاکَ، وَ جَارٌ لَا جَارَ سِوَاکَ.

 

“Pərvərdigara! Hər kəs mənə münasibətdə pis niyyət və qərardasa, Sən özün ona qarşı pis niyyət və qərarda ol. Kim mənə hiylə qurursa Sən özün onu hiyləyə sal. Belələrinin məkrini, pis arzularını məndən uzaq et. Onu istədiyin yolla, istədiyin vaxtda, istədiyin yerdə məndən uzaqlaşdır. Pərvərdigara! Onu çarəsiz yoxsulluğa, aradan qalxmayan bəlaya, sağalmayan xəstəliyə, qurtuluşsuz zillətə, əlacsız dərdə mübtəla et. Bütün vaxtı və gücünü özünə sərf etsin, mənə əziyyət üçün macalı qalmasın.

Pərvərdigara! Onun xar və zəlil olmasına qərar ver. yoxsulluq və zəlaləti evinə sal. Bədənini sağalmaz xəstəlik və halsızlığa mübtəla et. Başını özünə elə qarışdır ki, mənə təcavüz üçün vaxtı qalmasın. Adımı yadından çıxar, necə ki, öz adını (Allahı) onun yadından çıxarmısan.

Onun qulağını, gözünü, dilini, əl-ayağını, qəlbini, bütün bədən üzvlərini elə bir dərdə yoluxdur ki, birdəfəlik məndən əl çəksin. Başı öz dərdlərinə elə qarışsın ki, məni yada salmağa gücü qalmasın. Mənim üçün kifayət et, Səndən başqa kifayət edən yoxdur. Yalnız Sənsən kifayət edən. Səndən başqa açılış edən, qəm-qüssəni aradan qaldıran yoxdur. Sənsən dada yetişə, yoxdur Səndən başqa köməyə gələn. Elə bir sığınacaqsan ki, Səndən başqa sığınacaq verən yoxdur.”

Bəli, Allah övliyalarından zərər yoxdur, onların söz və əməli tam xeyirdir. Həmin şəxsin cavabı bu oldu ki, İmamın duası zahirən lənət və nifrin olsa da, əslində tam xeyirdir. Çünki bu dua və duadakı lənət təcvüzkara qarşıdır.

Təqvalı möminlər öz işinə məşğuldur və lənətin onlara təsiri yoxdur. Bəzilərinə Allah nə qədər güc və imkan versə bunları zülmə sərf edir. Onun sağlamlığı, gücü nə qədər az olsa, zərəri də bir o qədər az olar.

Mərhum Həddad deyir: Biz təbii hisslərimiz əsasında düşünürük ki, yalnız xoş sözlər xeyirdir. Əslində belə deyil. Ömür insan üçün o zaman xeyirli olur ki, ömrün günləri xeyrə sərf olunsun. İnsan vaxtını şərə sərf edirsə artıq onun yaşamasında xeyir yoxdur.

Məfatihul-cinanda İmam Məhəmmədtəqidən (ə) nəql olunur ki, Peyğəmbər namazdan sonra deyərmiş:

 

اللَهُمَّ اغْفِرْ لی ما قَدَّمْتُ وَ ما أخَّرْتُ، وَ ما أسْرَرْتُ وَ ما أعْلَنْتُ، وَ إسْرافی عَلَی نَفْسی، وَ ما أنْتَ أعْلَمُ بِهِ مِنّی. اللَهُمَّ أنْتَ الْمُقَدِّمُ وَ الْمُؤَخِّرُ لا إلَهَ إلّا أنْتَ، بِعِلْمِکَ الْغَیْبَ وَ بِقُدْرَتِکَ عَلَی الْخَلْقِ أجْمَعینَ ما عَلِمْتَ الْحَیَوةَ خَیْرًا لی فَأحْیِنی؛ وَ تَوَفَّنی إذا عَلِمْتَ الْوَفاةَ خَیْرًا لی…

“Pərvərdigara! Səndən istəyirəm ki, qeyb elmin və bütün varlıq üzərində gücünlə, ömrüm mənə xeyirli olana qədər məni yaşat. Ölüm mənə xeyirli oluduğu zaman məni öldür.”

Duadan göründüyü kimi, bəzən həyat, bəzən ölüm insan üçün xeyirli olur. Bıçaq o zaman xeyirlidir ki, cərrah onunla bədəndəki bədxassəli şişi çıxarır. Əməliyyat nə qədər ağrılı olsa da xəstənin xeyrinədir. Həmin xəstə üzv özünü yaxşı saya bilər. Həqiqət isə başqadır. Köklük, yağlı xörəklər və şirni yemək həmişə xeyirli olmur. Bəzən arıqlıq, aclıq insana xeyir gətirir.

Uşaq atasından həmişə şirni istəyir. Amma ata şirninin zərərini nəzərə alıb məhdudiyyət qoyur. O övladının xeyrini istəyir. Övladını çox sevdiyi halda onun xəstəlikdən sağalması üçün həkimin bıçağı altında qoyur. Uşaq bu səhnədən narazıdır. O atasını, həkimi düşmən sayır. Əslində isə ata da, həkim də onun xeyrinə çalışır. Övladın xəstəliyi atanın yuxusnu gözündən alır. Sübhədək övladının başı üstə dayanıb yatmır. Mərhəmət həmişə birinə şirini vermək deyil. Bəzən ağrı mərhəmət olur.

Peyğəmbərlər və İmamlar (ə) insanların əbədi səadəti üçün çalışıb. Onlar bəzən azad həyatı qorumaq üçün kafirlər və müşriklərə qarşı cihada çağırıb. Münafiqlər, təcavüzkarlar cəzalandırılır və bu cəza xeyrədir.

Təcavüzkar insanın yoxsul, xəstə, bəla içində olması xeyirdir. Çünki onlar əmmarə nəfsin hökmü altındadır və zərər vurmağa çalışır.

Səhifeyi-Səccadiyyədə Əlqəmə duasına oxşar dua var. Əllamə Tehrani deyir:

Məsumlardan nəql olunan əksər dualarda oxşar ifadələrlə rastlaşırıq. İmam Səccaddan (ə) İslam torpaqlarını qoruyan sərhəd keşikçiləri üçün dua var. İmam bu keşikçilərin düşmənləri haqda belə deyir:

 

اللَهُمَّ افْلُلْ بِذَلِکَ عَدُوَّهُمْ، وَ اقْلِمْ عَنْهُمْ أَظْفَارَهُمْ، وَ فَرِّقْ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ أَسْلِحَتِهِمْ؛ وَ اخْلَعْ وَثَآئِقَ أَفْئِدَتِهِمْ، وَ بَاعِدْ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ أَزْوِدَتِهِمْ، وَ حَیِّرْهُمْ فِی سُبُلِهِمْ، وَ ضَلِّلْهُمْ عَنْ وَجْهِهِمْ، وَ اقْطَعْ عَنْهُمُ الْمَدَدَ، وَ انْقُصْ مِنْهُمُ الْعَدَدَ، وَ امْلأ أَفْئِدَتَهُمُ الرُّعْبَ، وَ اقْبِضْ أَیْدِیَهُمْ عَنِ الْبَسْطِ، وَ اخْزِمْ أَلْسِنَتَهُمْ عَنِ النُّطْقِ، وَ شَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ، وَ نَکِّلْ بِهِمْ مَنْ وَرَآءَهُمْ، وَ اقْطَعْ بِخِزْیِهِمْ أَطْمَاعَ مَنْ بَعْدَهُمْ! اللَهُمَّ عَقِّمْ أَرْحَامَ نِسَآئِهِمْ، وَ یَبِّسْ أَصْلَابَ رِجَالِهِمْ، وَ اقْطَعْ نَسْلَ دَوَآبِّهِمْ وَ أَنْعَامِهِمْ! لَا تَأْذَنْ لِسَمَآئِهِمْ فِی قَطْرٍ، وَ لَا لِارْضِهِمْ فِی نَبَاتٍ!

“Pərvərdigara! Keşikçi müsəlmanlara verdiyin güclə onların düşmənlərini gücdən sal. Düşmənin caynağını onların başı üzərindən çək. Düşməni silahından uzaq sal. Düşmənin qəlbində ümid bağlarını qır. Əlləri azuqəyə çatmasın. Məqsədlərinə doğru hərəkətdə çətinlik yarat, onları azdır. Onlara gələn bütün köməkləri kəs. Saylarını əskilt, qəlblərinə qorxu sal, əllərini süstləşdir, dillərini bağla, onları və onların arxasında dayananları qaçmağa vadar et, pərakəndə sal. Onları elə pis aqibətə düçar et ki, başqa düşmənlərə ibrət olsun. Onları zəlil etməklə sonrakı düşmənlərin tamahına son qoy.

Pərvərdigara! Qadınlarını və özlərini sonsuz et. Kişilərinin nütfəsini qurut. Minikləri və mal-qaralarının nəslini kəs, onları quraqlığa düçar et. Belə ki, torpaqlarında ot bitməsin.”

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

MÜƏLLİFLİK HÜQUQU ƏBƏDİ NUR MÜƏSSİSƏSİNƏ AİDDİR

 [...]

Read more 0

SIMAT DUASI - دعاء السمات

Rate this item
(1 Vote)

 

SIMAT DUASIدعاء السمات

 

Simat duası cümə günü qürub vaxtı və başqa vaxtlarda oxunması müstəhəbb olan bir duadır. İmam Muhəmməd Baqirdən (ə) nəql olunduğuna görə bu duada İsmi-əzəm zikr olunmuşdur.

Simat duası "Şübbər” duası adı ilə məşhurdur.

İmam Baqir (ə) buyurmuşdur: “Bu duanın İsmi-Əzəm olduğuna dair and içməli olsam doğru söyləmiş olaram”.

Alimlər simat duası üçün çoxlu sayda şərhlər yazmışdılar.

 

ADLANDIRILMASI

Simat - əlamət və nişanə anlamını daşıyan “siməh” kəlməsinin cəmidir. Duada qəbul olma ilə bağlı nişanə və əlamətlərin çox olduğundan bu adla adlandırılmışdır.

 

SƏNƏDİ

Simat duasını Şeyx Tusi “Misbahul-Mutəhəccid”, İbn Tavus “Cəmalul-Usbu”, Kəfəmi “Bələdul-əmin” və “Misbah”, Əllamə Məclisi “Biharul-Ənvar” və “Zadul-Məad” kitablarında mötəbər sənədlərlə Muhəmməd ibn Osman Əmrinin (imam Məhdinin(ə.f.) xüsusi naibi və səfiri) imam Sadiqdən (ə), o da atası Muhəmmədi Baqirdən (ə) nəql etdiyi bir duadır. Şeyx Abbas Qummi “Məfatihul-Cinan” kitabında bu duanı Şeyx Tusinin “Misbah” kitabından nəql etmişdir.

 

QİRAƏTIN  ZAMANI

Simat duası Cümə qürub vaxtı, şənbə gecəsi (cümə gününü şənbə gününə bağlayan gecə) oxumaq müstəhəbdir və harasa getmək istəyən, hacəti olan və ya qorxduğu düşmənlə  ya da qorxduğu hər hansı dövlət adamı ilə qarşılaşdığı vaxt bu duanı oxuyarsa hacətləri qəbul olar və düşməndən də qorunar. Hər kim bu duanı oxuya bilmirsə duanı yazıb qoluna bağlayarsa, oturduğu masaya qoyarsa eyni təsiri göstərər. Bu dua cümə gününün son saatlarında şam namazı daxil olmadan qabaq ya camaatla ya da fərdi oxunur.

İmam Xomeyni (r.) buyurur: “Simat uca məqamı olan duadır, inkarçılar sənəd və mətnini dəyişməyə cürət edə bilməzlər. Bu dua hər məzhəb tərəfindən (şiə, sünni və s.) qəbul olunandır. Ali dərəcə və çoxlu məriFət özündə cəm edən bu şərafətli duanın ətri arifin qəlbini fəth edər, mehi, ilahi nəfəsi isə onun canına üfürər” (Həmd surəsinin təfsiri, səh.19)

 

MƏZMUNU

Simat duasında Allah, “İsmi Əzəm” - peyğəmbərlər və Allahın elçiləri ilə təkəllüm etdiyi və vəhy olunan müqəddəs məkanlara and içilərək yad olunur. Duanın əvvəlində Allahla münacat edərək, Onun nemətləri sadalanır. Həzrəti Musanın (ə) İsrail oğulları ilə birliyi, dənizi yarıb içindən keçməsi, Firon və ordusunun yox edilməsinə işarə olunur. Başqa bir yerində isə Allahın Həzrəti Musa (ə), Həzrati İbrahim (ə), Həzrəti İshaq (ə), Həzrəti Yaqub (ə) ilə danışması, onlara yardım etməsi haqqında danışılır. Allahın Həzrəti Adəm (ə) və onun nəslinə olan rəhməti xatırlatmaqla və sonra Allahın keçmiş ümmətlərə olan bərəkətinə diqqət çəkilməkdədir. Həzrəti İbrahim (ə) və onun nəslinə bərəkət və rəhmət göndərdiyi kimi Peyğəmbərimizin (s) də nəslinə və ümmətinə olan bərəkəti haqqında danışılır.

 

SİMAT DUASI

اللهُمَّ اِني اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظيمِ الاَعْظَمِ الاَعَزِّ الاَجَلِّ الاَكْرَمِ اَلَّذي اِذا دُعيتَ بِهِ عَلى مَغالِقِ أبْوابِ السَماءِ لِلْفَتْحِ بِالرَّحْمَةِ انْفَتَحَتْ وَاِذا دُعيتَ بِهِ عَلى مَضَايقِ أبْوابِ الاَرضِ لِلِفَرَجِ انْفَرَجَتْ وَ إِذَا دُعِيتَ بِهِ عَلَى الْعُسْرِ لِلْيُسْرِ تَيَسَّرَتْ وَ إِذَا دُعِيتَ بِهِ عَلَى الْأَمْوَاتِ لِلنُّشُورِ انْتَشَرَتْ وَ إِذَا دُعِيتَ بِهِ عَلَى كَشْفِ الْبَأْسَاءِ وَ الضَّرَّاءِ انْكَشَفَتْ وَ بِجَلالِ وَجْهِكَ الْكَرِيمِ،أَكْرَمِ الْوُجُوهِ وَ أَعَزِّ الْوُجُوهِ الَّذِي عَنَتْ لَهُ الْوُجُوهُ وَ خَضَعَتْ لَهُ الرِّقَابُ وَ خَشَعَتْ لَهُ الْأَصْوَاتُ وَ وَجِلَتْ لَهُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخَافَتِكَ وَ بِقُوَّتِكَ الَّتِي بِهَا تُمْسِكُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلا بِإِذْنِكَ وَ تُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ بِمَشِيَّتِكَ الَّتِي دَانَ [كَانَ‏] لَهَا الْعَالَمُونَ،وَ بِكَلِمَتِكَ الَّتِي خَلَقْتَ بِهَا السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ بِحِكْمَتِكَ الَّتِي صَنَعْتَ بِهَا الْعَجَائِبَ وَ خَلَقْتَ بِهَا الظُّلْمَةَ وَ جَعَلْتَهَا لَيْلا وَ جَعَلْتَ اللَّيْلَ سَكَنا [مَسْكَنا] وَ خَلَقْتَ بِهَا النُّورَ وَ جَعَلْتَهُ نَهَارا وَ جَعَلْتَ النَّهَارَ نُشُورا مُبْصِرا وَ خَلَقْتَ بِهَا الشَّمْسَ وَ جَعَلْتَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَ خَلَقْتَ بِهَا الْقَمَرَ وَ جَعَلْتَ الْقَمَرَ نُورا،وَ خَلَقْتَ بِهَا الْكَوَاكِبَ وَ جَعَلْتَهَا نُجُوما وَ بُرُوجا وَ مَصَابِيحَ وَ زِينَةً وَ رُجُوما وَ جَعَلْتَ لَهَا مَشَارِقَ وَ مَغَارِبَ وَ جَعَلْتَ لَهَا مَطَالِعَ وَ مَجَارِيَ وَ جَعَلْتَ لَهَا فَلَكا وَ مَسَابِحَ وَ قَدَّرْتَهَا فِي السَّمَاءِ مَنَازِلَ فَأَحْسَنْتَ تَقْدِيرَهَا وَ صَوَّرْتَهَا فَأَحْسَنْتَ تَصْوِيرَهَا وَ أَحْصَيْتَهَا بِأَسْمَائِكَ إِحْصَاءً وَ دَبَّرْتَهَا بِحِكْمَتِكَ تَدْبِيرا وَ أَحْسَنْتَ [فَأَحْسَنْتَ‏] تَدْبِيرَهَا وَ سَخَّرْتَهَا بِسُلْطَانِ اللَّيْلِ وَ سُلْطَانِ النَّهَارِ وَ السَّاعَاتِ وَ عَدَدِ [وَ عَرَّفْتَ بِهَا عَدَدَ] السِّنِينَ وَ الْحِسَابِ وَ جَعَلْتَ رُؤْيَتَهَا لِجَمِيعِ النَّاسِ مَرْأًى وَاحِدا،وَ أَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ بِمَجْدِكَ الَّذِي كَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَكَ وَ رَسُولَكَ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي الْمُقَدَّسِينَ فَوْقَ إِحْسَاسِ [أَحْسَاسِ‏] الْكَرُوبِينَ [الْكَرُوبِيِّينَ‏] فَوْقَ غَمَائِمِ النُّورِ فَوْقَ تَابُوتِ الشَّهَادَةِ فِي عَمُودِ النَّارِ وَ فِي طُورِ سَيْنَاءَ وَ فِي [إِلَى‏] جَبَلِ حُورِيثَ فِي الْوَادِ الْمُقَدَّسِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ مِنْ جَانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ مِنَ الشَّجَرَةِ وَ فِي أَرْضِ مِصْرَ بِتِسْعِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَ يَوْمَ فَرَقْتَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ وَ فِي الْمُنْبَجِسَاتِ الَّتِي صَنَعْتَ بِهَا الْعَجَائِبَ فِي بَحْرِ سُوفٍ ،وَ عَقَدْتَ مَاءَ الْبَحْرِ فِي قَلْبِ الْغَمْرِ كَالْحِجَارَةِ وَ جَاوَزْتَ بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ وَ تَمَّتْ كَلِمَتُكَ الْحُسْنَى عَلَيْهِمْ بِمَا صَبَرُوا وَ أَوْرَثْتَهُمْ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا الَّتِي بَارَكْتَ فِيهَا لِلْعَالَمِينَ وَ أَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَ جُنُودَهُ وَ مَرَاكِبَهُ فِي الْيَمِّ وَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ [الْأَعْظَمِ‏] الْأَعَزِّ الْأَجَلِّ الْأَكْرَمِ وَ بِمَجْدِكَ الَّذِي تَجَلَّيْتَ بِهِ لِمُوسَى كَلِيمِكَ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي طُورِ سَيْنَاءَ وَ لِإِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلامُ خَلِيلِكَ مِنْ قَبْلُ فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ،وَ لِإِسْحَاقَ صَفِيِّكَ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي بِئْرِ شِيَعٍ [سَبْعٍ‏] وَ لِيَعْقُوبَ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي بَيْتِ إِيلٍ وَ أَوْفَيْتَ لِإِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلامُ بِمِيثَاقِكَ وَ لِإِسْحَاقَ بِحَلْفِكَ وَ لِيَعْقُوبَ بِشَهَادَتِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ بِوَعْدِكَ وَ لِلدَّاعِينَ بِأَسْمَائِكَ فَأَجَبْتَ وَ بِمَجْدِكَ الَّذِي ظَهَرَ لِمُوسَى بْنِ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلامُ عَلَى قُبَّةِ الرُّمَّانِ [الزَّمَانِ‏] [الْهَرْمَانِ‏] وَ بِآيَاتِكَ الَّتِي وَقَعَتْ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ بِمَجْدِ الْعِزَّةِ وَ الْغَلَبَةِ بِآيَاتٍ عَزِيزَةٍ وَ بِسُلْطَانِ الْقُوَّةِ وَ بِعِزَّةِ الْقُدْرَةِ وَ بِشَأْنِ الْكَلِمَةِ التَّامَّةِ،وَ بِكَلِمَاتِكَ الَّتِي تَفَضَّلْتَ بِهَا عَلَى أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَهْلِ الدُّنْيَا وَ أَهْلِ الْآخِرَةِ وَ بِرَحْمَتِكَ الَّتِي مَنَنْتَ بِهَا عَلَى جَمِيعِ خَلْقِكَ وَ بِاسْتِطَاعَتِكَ الَّتِي أَقَمْتَ بِهَا عَلَى الْعَالَمِينَ وَ بِنُورِكَ الَّذِي قَدْ خَرَّ مِنْ فَزَعِهِ طُورُ سَيْنَاءَ وَ بِعِلْمِكَ وَ جَلالِكَ وَ كِبْرِيَائِكَ وَ عِزَّتِكَ وَ جَبَرُوتِكَ الَّتِي لَمْ تَسْتَقِلَّهَا الْأَرْضُ وَ انْخَفَضَتْ لَهَا السَّمَاوَاتُ وَ انْزَجَرَ لَهَا الْعُمْقُ الْأَكْبَرُ وَ رَكَدَتْ لَهَا الْبِحَارُ وَ الْأَنْهَارُ وَ خَضَعَتْ لَهَا الْجِبَالُ وَ سَكَنَتْ لَهَا الْأَرْضُ بِمَنَاكِبِهَا ،وَ اسْتَسْلَمَتْ لَهَا الْخَلائِقُ كُلُّهَا وَ خَفَقَتْ لَهَا الرِّيَاحُ فِي جَرَيَانِهَا وَ خَمَدَتْ لَهَا النِّيرَانُ فِي أَوْطَانِهَا وَ بِسُلْطَانِكَ الَّذِي عُرِفَتْ لَكَ بِهِ الْغَلَبَةُ دَهْرَ الدُّهُورِ وَ حُمِدْتَ بِهِ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ وَ بِكَلِمَتِكَ كَلِمَةِ الصِّدْقِ الَّتِي سَبَقَتْ لِأَبِينَا آدَمَ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ ذُرِّيَّتِهِ بِالرَّحْمَةِ وَ أَسْأَلُكَ بِكَلِمَتِكَ الَّتِي غَلَبَتْ كُلَّ شَيْ‏ءٍ وَ بِنُورِ وَجْهِكَ الَّذِي تَجَلَّيْتَ بِهِ لِلْجَبَلِ فَجَعَلْتَهُ دَكّا وَ خَرَّ مُوسَى صَعِقا، وَ بِمَجْدِكَ الَّذِي ظَهَرَ عَلَى طُورِ سَيْنَاءَ فَكَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَكَ وَ رَسُولَكَ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ وَ بِطَلْعَتِكَ فِي سَاعِيرَ وَ ظُهُورِكَ فِي جَبَلِ فَارَانَ بِرَبَوَاتِ الْمُقَدَّسِينَ وَ جُنُودِ الْمَلائِكَةِ الصَّافِّينَ وَ خُشُوعِ الْمَلائِكَةِ الْمُسَبِّحِينَ وَ بِبَرَكَاتِكَ الَّتِي بَارَكْتَ فِيهَا عَلَى إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِكَ عَلَيْهِ السَّلامُ فِي أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ بَارَكْتَ لِإِسْحَاقَ صَفِيِّكَ فِي أُمَّةِ عِيسَى عَلَيْهِمَا السَّلامُ وَ بَارَكْتَ لِيَعْقُوبَ إِسْرَائِيلِكَ فِي أُمَّةِ مُوسَى عَلَيْهِمَا السَّلامُ، وَ بَارَكْتَ لِحَبِيبِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي عِتْرَتِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ وَ [فِي‏] أُمَّتِهِ اللَّهُمَّ وَ كَمَا غِبْنَا عَنْ ذَلِكَ وَ لَمْ نَشْهَدْهُ وَ آمَنَّا بِهِ وَ لَمْ نَرَهُ صِدْقا وَ عَدْلا أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُبَارِكَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَرَحَّمَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ كَأَفْضَلِ مَا صَلَّيْتَ وَ بَارَكْتَ وَ تَرَحَّمْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ فَعَّالٌ لِمَا تُرِيدُ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ [شَهِيدٌ] اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِحَقِّ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ الَّتِي لا يَعْلَمُ تَفْسِيرَهَا وَ لا يَعْلَمُ بَاطِنَهَا غَيْرُكَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَفْعَلْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ وَ اغْفِرْ لِي مِنْ ذُنُوبِي مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ وَ وَسِّعْ عَلَيَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِكَ وَ اكْفِنِي مَئُونَةَ إِنْسَانِ سَوْءٍ وَ جَارِ سَوْءٍ وَ قَرِينِ سَوْءٍ وَ سُلْطَانِ سَوْءٍ إِنَّكَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِيرٌ وَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌيَا اللَّهُ يَا حَنَّانُ يَا مَنَّانُ يَا بَدِيعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ... اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِحَقِّ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ الَّتِي لا يَعْلَمُ تَفْسِيرَهَا وَ لا تَأْوِيلَهَا وَ لا بَاطِنَهَا وَ لا ظَاهِرَهَا غَيْرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَرْزُقَنِي خَيْرَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ . وَ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لا تَفْعَلْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ وَ انْتَقِمْ لِي مِنْ فُلانِ بْنِ فُلانٍوَ اغْفِرْ لِي مِنْ ذُنُوبِي مَا تَقَدَّمَ مِنْهَا وَ مَا تَأَخَّرَ وَ لِوَالِدَيَّ وَ لِجَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ وَسِّعْ عَلَيَّ مِنْ حَلالِ رِزْقِكَ وَ اكْفِنِي مَئُونَةَ إِنْسَانِ سَوْءٍ وَ جَارِ سَوْءٍ وَ سُلْطَانِ سَوْءٍ وَ قَرِينِ سَوْءٍ وَ يَوْمِ سَوْءٍ وَ سَاعَةِ سَوْءٍ وَ انْتَقِمْ لِي مِمَّنْ يَكِيدُنِي وَ مِمَّنْ يَبْغِي عَلَيَّ وَ يُرِيدُ بِي وَ بِأَهْلِي وَ أَوْلادِي وَ إِخْوَانِي وَ جِيرَانِي وَ قَرَابَاتِي مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ ظُلْما إِنَّكَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِيرٌ وَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَلِيمٌ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ . اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الدُّعَاءِ تَفَضَّلْ عَلَى فُقَرَاءِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالْغِنَى وَ الثَّرْوَةِ وَ عَلَى مَرْضَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالشِّفَاءِ وَ الصِّحَّةِ وَ عَلَى أَحْيَاءِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِاللُّطْفِ وَ الْكَرَامَةِ وَ عَلَى أَمْوَاتِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالْمَغْفِرَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ عَلَى مُسَافِرِي الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِالرَّدِّ إِلَى أَوْطَانِهِمْ سَالِمِينَ غَانِمِينَ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ عِتْرَتِهِ الطَّاهِرِينَ وَ سَلَّمَ تَسْلِيما كَثِيرا. اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحُرْمَةِ هَذَا الدُّعَاءِ وَ بِمَا فَاتَ مِنْهُ مِنَ الْأَسْمَاءِ وَ بِمَا يَشْتَمِلُ عَلَيْهِ مِنَ التَّفْسِيرِ وَ التَّدْبِيرِ الَّذِي لا يُحِيطُ بِهِ إِلا أَنْتَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا و بجاى كذا و كذا

 

OXUNUŞU

Bismilləhir-rahmənir-rahim. "Əllahummə inni əs'əlukə bismikəl-əzimil-ə'zəmil-ə'əzzil-əcəllil-əkrəmil-ləzi iza duiytə bihi əla məğaliqi əbvabis-səmai lil-fəthi bir-rəhəti infətəhət. Və iza duiytə bihi əla muzayiqi əbvabil-ərzi lil-fərəci infərəcət. Və iza duiytə bihi ələl-usri lil-yusri təyəssərət. Və iza duiytə bihi ələl-əmvati lin-nuşuri intəşərət. Və iza duiytə bihi əla kəşfil-bə'sai vəz-zərrai inkəşəfət. Və bicəlali vəchikəl-kərimi əkrəmil-vucuhi və ə'əzzil-vucuhil-ləzi ənət ləhul-vucuhu və xəzə'ət ləhur-riqabu və xəşə'ət ləhul-əsvatu və vəcilət ləhul-qulubu min muxafətik. Və biquvvətikəl-ləti biha tumsikus-səmaə ən təqə'ə ələl-ərzi illa bi iznikə və tumsikus-səmavati vəl-ərzə ən təzula. Və biməşiyyətikəl-ləti danə ləhəl-aləmun. Və bikəlimətikəl-ləti xələqtə bihəs-səmavati vəl-ərz. Və bihikmətikəl-ləti sənə'tə bihəl-əcaibə və xələqtə bihəz-zulmətə və cəəltəha ləylən vəcəəltəl-ləylə səkəna. Və xələqtə bihən-nurə və cəəltəhu nəhara. Vəcəəltən-nəharə nuşurən mubsira. Və xələqtə bihəş-şəmsə və cəəltəş-şəms ziyaa. Və xələqtə bihəl-qəmərə və cəəltəl-qəmərə nura. Və xələqtə bihəl-kəvakibə vəcəəltəha nucumən və burucən və məsabihə və zinətən və rucuma. Və cəəltə ləha məşariqə və məğaribə və cəəltə ləha mətaliə və məcariyə vəcəəltə ləha fələkən və məsabihə və qəddərtəha fis-səmai mənazilə fəəhsəntə təqdirəha və səvvərtəha fəəhsəntə təsvirəha və əhsəytəha biəsmaikə ihsaən və dəbbərtəha bihikmətikə tədbira. Və əhsəntə tədbirəha və səxxərtəha bisultanil-ləyli və sultanin-nəhari vəs-saati və ədədis-sininə vəl-hisab. Və cəəltə ru'yətəha licəmi'in -nasi mə'rən vahida. Və əs'əlukə Əllahummə biməcdikəl-ləzi kəlləmtə bihi əbdəkə və rəsuləkə Musəbnə İmranə ələyhis-səlamu fil-muqəddəsinə fəvqə ihsasil-kərrubinə fəvqə ğəmaimin-nuri fəvqə tabutiş-şəhadəti fi əmudin-nari və fi Turi Səynaə və fi cəbəlihurisə fil-vadil-muqəddəsi fil-buq'ətil-mubarukəti min canibit-turil-əyməni minəş-şəcərəti və fi ərzi Misrə bitis'i ayatin bəyyinatin və yəvmə fərəqtə libəni İsrailəl-bəhrə və fil-munbəcisatil-ləti sənə'tə bihəl-əcaibə fi bəhri sufin və əqədtə maəl-bəhri fi qəlbil-ğəmri kəl-hicarəti və cavəztə bibəni İsrailəl-bəhrə və təmmət kəlimətukəl-husna ələyhim bima səbəru və əvrəstəhum məşariqəl-ərzi və məğaribəhəl-ləti barəktə fiha lil-aləminə və əğrəqtə Firəvnə və cunudəhu və mərakibəhu fil-yəmmi. Və bismikəl-əzimil-ə'zəmil-ə'əzzil-əcəllil-əkrəmi və biməcdikəl-ləzi təcəlləytə bihi liMusa kəlimikə ələyhis-səlamu fi Turi Səyna. Və liİbrahimə ələyhis-səlahu xəlilikə min qəblu fi məscidil-xiyfi və liİshaqə səfiyyikə ələyhis-səlamu fi bi'ri şiyə. Və liYəqubə nəbiyyikə ələyhis-səlamu fi bəyti il. Və əvfəytə liİbrahimə ələyhis-səlamu bimisaqik. Və liİshaqə bihəlfik. Və liYəqubə bişəhadətikə və lil-mumininə bivə'dikə və lid-dainə biəsmaikə fəəcəbtə və bi məcdikəl-ləzi zəhərə liMusəbni İmranə ələyhis-səlamu əla qubbətir-rummani və biayatikəl-ləti vəqə'ət əla ərzi Misrə biməcdil-izzəti vəl-ğələbəti biayatin əzizətin və bisultanil-quvvəti və biizzətil-qudrəti və bişə'nil-kəlimətit-tamməh. Və bil-kəlimatikəl-ləti təfəzzəltə biha əla əhlis-səmavati vəl-ərzi və əhlid-dunya və əhlih-axirəh. Və birəhmətikəl-ləti mənəntə biha əla cəmi'i xəlqik. Və bi istitaətikəl-ləti əqəmtə biha ələl-aləmin. Və binurikəl-ləzi qəd xərrə min fəzə'ihi turu səyna. Və biilmikə və cəlalikə və kibriyaikə və izzətikə və cəbərutikəl-ləti ləm təstəqilləhəl-ərzu vənxəfəzət ləhəs-səmavatu vənzəcərə ləhəl-umqul-əkbəru vərəkədət ləhəl-biharu vəl-ənharu və xəzə'ət ləhəl-cibalu və səkənət ləhəl-ərzu bimənakibiha vəsləstəmət ləhəl-xəlaiqu kulluha və xəfəqət ləhər-riyasu fi cərəyaniha və xəmədət ləhən-niranu fi əvtaniha. Və bisultanikəl-ləzi urifət ləkə bihil-ğələbətu dəhrəd-duhuri və humidtə bihi fis-səmavati vəl-ərəzin. Və bikəlimətikə kəlmətis-sidqil-ləti səbəqət liəbina Adəmə ələyhis-səlamu və zuriyyətihi bir-rəhməh. Və əs'əlukə bikəlmətikəl-ləti ğələbət kullə şəy. Və binuri vəchikəl-ləzi təcəlləytə bihi lil-cəbəli fəcəəltəhu dəkkən vəxərrə Musa səiqa. Və biməcdikəl-ləzi zəhərə əla Turi Səynaə fəkəlləmtə bihi əbdəkə və rəsuləkə Musəbni İmran. Və bitəl'ətikə fi Sairə və zuhurikə fi cəbəli Faranə birəbəvatil-müqəddəsinə və cunudil-məlaikətis-saffinə və xuşu'il-məlaikətil-musəbbihin. Və bibəratikəl-ləti barəktə fiha əla İbrahimə xəlilikə ələyhis-səlamu fi umməti Muhəmmədin səlləllahu ələyhi və alih. Və barəktə liİshaqə səfiyyikə fi umməti İsa ələyhiməs-səlam. Və barəktə liYəqubə israilikə fi umməti Musa ələyhiməs-səlam. Və barəktə lihəbibikə Muhəmmədin səlləllahu ələyhi və alihi fi itrətihi və zurriyyətihi və ummətih. Əllahummə və kəma ğibna ən zalikə vələm nəşhədhu və amənna bihi vələm nərəhu sidqən və adlən ən tusəlliyə əla Muhəmmədin və ali Muhəmmədin və ən tubarikə əla Muhəmmədin və ali Muhəmmədin və tərəhhəmə əla Muhəmmədin və ali Muhəmmədin kəəfzəli ma səlləytə və barəktə və tərəhhəmtə əla İbrahimə və ali İbrahim. İnnəkə həmidun məcidun fə'alun lima turidu və əntə əla kulli şəy'in qədir."
Sonra öz hacətini dilə gətirib deyirsən:
"Əllahummə bihəqqi hazəd-duai və bihəqqi hazihil-əsmail-ləti la yə'ləmu təfsirəha və la yə'ləmubatinəha ğəyruk. Səlli əla Muhəmmədin və ali Muhəmməd. Vəf'əl bima əntə əhluh. Və la təf'əl bi ma ənə əhluh. Vəğfirli min zunubi ma təqəddəmə minha və ma təəxxərə və vəssi ələyyə min həlali rizqikə vəkfini məunətə insani səv'in vəcari səv'in və qərini səv'in və sultani səv'in. İnnəkə əla ma təşau qidir. Və bikulli şəy'in əlim. Aminə Rəbbəl-aləmin."
Müəllif: Bəzi nüsxələrdə yazılmışdır ki, "və əntə əla kulli şəy'in qədir" sözlərindən sonra hər bir hacətini dilə gətirib de: "Ya Əllahu, ya Hənnanu, ya Mənnanu, ya bədiə's-səmavati vəl-ərzi, ya zəl-cəlali-vəl-ikrəmi, ya ərhəmər-rahimin. Əllahummə bihəqqi hazəd-dua və..." (və duanı sonunadək oxu.)
Əllamə Məclisi (rəhmətullah əleyh) Seyyid ibni Baqinin "Misbah" kitabından nəql etmişdir ki, "Simat" duasından sonra bu sözlər oxunmalıdır:
"Əllahummə bihəqqi hazəd-duai və bihəqqi hazihil-əsmail-ləti la yə'ləmu təfsirəha və la tə'viləha və la batinəha və la zahirəha ğəyruk. Ən tusəlliyə əla Muhəmmədin və ali Muhəmməd. Və ən tərzuqəni xəyrəd-dunya vəl-axirəh."
Daha sonra hacətlərini istəyib de:
"Vəf'əl bima əntə əhluh və la təf'əl bima ənə əhluh. Vəntəqim li min fulanibni fulan. ("fulanibni fulan" sözünün yerinə öz düşməninin adını çəksin və sonra desin)
"Vəğfirli min zunubi ma təqəddəmə minha və ma təəxxərə və livalidəyyə və licəmiil-mumininə vəl-muminati və vəssi ələyyə min həlali rizqikə vəkfini məunətə insani səv'in və cari səv'in və sultani səv'in və qərini səv'in və yəvmi səv'in və saəti səv'in vəntəqim li mimmən yəkiduni və mimmən yəbği ələyyə və yuridu bi və biəhli və əvladi və ixvani və cirani və qərabati minəl-mumininə vəl-muminati zulma. İnnəkə əla ma təşau qidir. Və bikulli şəy'in əlim. Aminə Rəbbəl-aləmin."
Sonra de:
"Əllahummə bihəqqi hazəd-duai təfəzzəl əla fuqərail-mumininə vəl-muminati bil-ğina vəs-sərvəti və əla mərzəl-mumininə vəl-muminati biş-şifai vəs-sihhəti və əla əhyail-mumininə vəl-muminati bil-lutfi vəl-kəraməti və əla əmvatil-mumininə vəl-muminati bil-məğfirəti vər-rəhməti və əla musafiril-mumininə vəl muminati bir-rəddi ila əvtanihim saliminə ğaniminə birəhmətikə ya ərhəmər-rahimin Və səlləllahu əla səyyidina Muhəmmədin xatəmin-nəbiyyinə və itrətihim-tahirinə və səlləmə təslimən kəsira."
Şeyx ibni Fəhd demişdir ki, Simat duasından sonra bu sözlərin deyilməsi müstəhəbdir:
Əllahummə inni əs'əlukə bihurməti hazəd-duai və bima fatə minhu minəl-əsmai və bima yəştəmilu ələyhi minət-təfsiri vət-tədbiril-ləzi la yuhitu bihi illa əntə ən təfələ bi kəza və kəza."
"Kəza və kəza" sözünün əvəzinə öz hacətini istə.

 

TƏRCÜMƏSİ

İlahi, Sənin ən böyük, ən uca, ən əziz və ən kəramətli – səmanın bağlı qapılarının rəhmət və bərəkət üçün açılması üçün çağırıldıqda onları açan, yer üzündəki möhnət və hadisələrin sıxıntısının aradan qalxması üçün çağırıldıqda onu asanlığa çevirən, çətinliyin asanlaşması üçün çağırıldıqda onu asanlaşdıran, ölülərə dirilmələri üçün çağırıldıqda onları dirildən, qorxu və bəlaların aradan qalxması üçün dua edildikdə, onları aradan qaldıran adının vasitəsilə Səndən istəyirəm! Sənə and verirəm simaları xar edən, boyunları təvazökarlıqdan əyən, səsləri alçaldan və Sənin qorxundan qəlbləri lərzəyə gətirən ən böyük, kəramətli və ən izzətli zatını! Sənə and verirəm yalnız Sənin iznindən başqa, səmaları yerə tökülmək və göylərlə yeri viran olmaqdan heç bir şeyin saxlaya bilmədiyi qüdrətini! Sənə and verirəm bütün aləmləri (məxluqatı) müti edən iradəni və onun vasitəsilə göyləri və yeri yaratdığın kəlməni! Sənə and verirəm möcüzələr yaratmış, zülməti xəlq edib gecəni rahatlıq üçün müəyyən etmiş, işığı yaradaraq gündüz etmiş hikmətini; belə ki, onunla gündüzü fəaliyyət və görmə səbəbi təyin etdin, günəşi yaradıb parlaq və ayı yaradıb nurlu etdin, ulduzları xəlq edərək onlar üçün bürclər və onları çıraq, zinət və şeytanları qovmaq üçün səbəblər təyin etdin, ulduzlara şərq və qərb, həmçinin onlara bu sonsuz dəryada görünmə və sayrışma (başlanğıc nöqtəsi), öz oxları ətrafında hərəkət müəyyən etdin. Onlara səmada mənzillər ayıraraq gözəl biçimdə yaratdın, onları bəyənilən formaya salaraq xoşagələn qəlibdə xəlq etdin və gözəl adlarınla onları hesab olunası kimi, hesaba aldın. Hikmətinlə tədbir tökdün, ən yaxşı tədbirinlə fələk sistemini tənzimlədin, gecə və gündüz kimi iki böyük nişanəyə hakim oldun, zamanı onlarla şərtləndirdin, il və ayların sayının hesablanmasını tanıtdırdın və bütün insanlar üçün onun görünüşünü bərabər etdin. İlahi! Sənə idrakların, nur pərdələrinin, buludların fövqündə dayanan və şəhadət sandığını qarşısında gecəni aydınladan çıraq kimi məşəl etdiyin və müqəddəs kəslərin arasından yalnız bəndən və rəsulun Musa ibn İmranla "Sina” və "Huris” dağında, "Tur” dağının sağındakı müqəddəs "Tuva” vadisində yerləşən, mübarək ağacdan olan mübarək məbəd və Misir torpağında doqquz aşkar möcüzə ilə danışdığın böyüklüyünü and verirəm! Sənə and verirəm dəryanı İsrail oğulları üçün ayırdığın, "Suf” dənizində heyrətamiz şəkildə (daşdan qaynayan) bulaqlar yaratdığın, suyu dəryaya atılan bir daş kimi dondurduğun, İsrail oğullarını dəryadan quru əraziyə keçirdiyin və onlara verdiyin yaxşı vədini və səbir etdikləri üçün tamamladığın günü! Onları aləmlərə (məxluqata) bərəkətli edərək yer üzünün şərq və qərbinə varis etdin, Firon ordusu və süvarilərini dəryada qərq edərək həlakətə yetirdin. Sənə and verirəm ən böyük, ən uca, ən əziz və ən kəramətli adını, "Sina” dağında həmsöhbətin Musa (ə), ondan öncə "Xif” məscidində dostun İbrahim (ə), "Siyə” quyusunda İshaq (ə) və "İl” evində peyğəmbərin Yəqub (ə) üçün təcəlli etdiyin şövkət və böyüklüyünü, İbrahimlə (ə) bağladığın əhdi-peymanı, İshaq üçün (ə) andını, Yəqub üçün (ə) şəhadətini, aləmdəki bütün möminlərə verdiyin vədini və dua edənlər üçün adlarını! Sən mübarək adlarınla çağıranların duasını qəbul etdin. Sənə and verirəm Musa ibn İmrana (ə) "Rumman” ibadətgahında aşkar olan əzəmətini, Misir torpağında izzət və qələbə ilə baş verən tutarlı möcüzə və nişanələrini, güclü hakimiyyətini və qüdrətli izzətini! Sənə and verirəm bitkin "Ol!” sözünü, göylər və yer, dünya və axirət əhlini fəzilətli etdiyin kəlmələrini, bütün yaratdıqlarına minnət qoyduğun rəhmətini, bütün aləmləri saxladığın qüdrətini "Sina” dağını qorxudub uçuran (və toz halına salan) nurunu, yerlə göylərin ağırlığına davam gətirmədiyi, ən böyük okeanın dərinliklərini dalğalandıran və dəryaları hərəkətdən saxlayan, dağları təvazökarlığa vadar edən, əhatə etdiyi eniş-yoxuşları ilə yeri ətalət halına salan, bütün məxluqatı özünə təslim edən, küləkləri cərəyan etmək və əsməkdən saxlayan, atəşgədələrdəki (məbəd) odları söndürən, bütün zamanlarda aləmin üstün qüdrətlərini məğlub edərək hakimiyyətini tanıtdıran, göy və yerlərdə təriflənən elm, calal, əzəmət, izzət və böyüklüyünü, atamız Adəm (ə) və onun övladlarına rəhmət və lütfünlə şamil etdiyin (rəhmət) kəlməni! Səndən hər şeyə qalib olan kəlmən, dağa təcəlli etdikdə onu ilğıma (toza) döndərən və Musa ibn İmranı huşdan aparan nurunun vasitəsilə istəyirəm. Səndən "Sina” dağında aşkar olaraq bəndən və rəsulun Musa ibn İmranla danışdığın böyüklüyünü, "Sair”də (həzrət İsanın münacat yeri) və "Faran” dağında (İslam Peyğəmbərinin (s) münacat yeri) – müqəddəs insanların məqamında, səf çəkib dayanmış mələklər qoşunu və təsbeh deyən mələklərinin kiçikliyi arasında doğan nuraniliyinin vasitəsilə istəyirəm. Sənə and verirəm Məhəmmədin (Allahın salamı olsun ona və Əhli-beytinə) ümməti arasında dostun İbrahimə (salam olsun ona), İsanın ümməti arasında xalis bəndən İshaqa (salam olsun onların hər ikisinə), Musanın ümməti arasında məxsus bəndən Yəquba (salam olsun onların hər ikisinə), öz xanədanı olan Əhli-beyti, övladları və ümməti arasında həbibin Məhəmmədə (Allahın salamı olsun ona və Əhli-beytinə) verdiyin bərəkəti! İlahi! Biz həmin hadisələr zamanı olmadığımız, onları müşahidə etmədiyimiz halda onun doğruluğu və həqiqiliyinə iman gətirdiyimiz kimi, İbrahim və İbrahimin övladlarına salam və rəhmət göndərdiyin, bərəkət verdiyin kimi, Məhəmməd və Məhəmmədin Əhli-beytinə də salam yetir, Məhəmməd və Məhəmmədin Əhli-beytinə bərəkət ver, Məhəmməd və Məhəmmədin Əhli-beytinə rəhm et ki, həqiqətən, Sən tərifəlayiq və böyüksən, istədiyini görənsən və Sən hər şeyə qadirsən!

Sonra istək və hacətini diləyib deyirsən:

İlahi! Bu duanın, təfsir və batini mənasını Səndən başqa heç kəsin bilmədiyi bu adlarının xatirinə Məhəmməd və Məhəmmədin Əhli-beytinə salam yetir və mənimlə mənə layiq olduğu kimi deyil, Sənə layiq olduğu kimi rəftar et. Mənim keçmiş və gələcək günahlarımı bağışla və mənə bol-bol halal ruzi nəsib et. Məni pis insanın, pis qonşunun, pis dostun və pis rəhbərin əziyyət və şərindən qoru. Həqiqətən, Sən istədiyinə qadir və hər şeydən xəbərdarsan. Amin, ey aləmlərin Rəbbi!

Müəllif deyir: "Bəzi nüsxələrdə belədir; "Və əntə əla kulli şəy`in qədir”dən sonra hacətlərini diləyib de:

Ey Allah, ey mehriban, ey nemət verən, ey göyləri və yeri vücuda gətirən, ey böyüklük və kəramət sahibi, ey mehribanların ən mehribanı! İlahi, Sənə and verirəm bu duanın haqqını!

Əllamə Məclisi Seyid ibn Baqinin "Misbah” kitbından nəql edir ki, Simat duasından sonra bu duanı oxu:

İlahi! Bu duanın və təfsir, "təvil”, batini və zahiri mənasını Səndən başqa heç kəsin bilmədiyi bu adlarının xatirinə Məhəmməd və Məhəmmədin Əhli-beytinə salam yetir və mənə dünya və axirət xeyrini nəsib et.

Hacətini istəyib de: 

Mənə layiq olduğum kimi deyil, Özünə layiq olduğu kimi mənimlə rəftar et və intiqamımı filankəs oğlu filankəsdən al.

Fulan ibni fulan sözlərinin yerinə, öz düşməninin adını çək!

Mənim keçmiş və gələcək günahlarımı, ata-anamı, bütün mömin kişi və möminə qadınları bağışla. Halal ruzini mənim üçün artır, məni pis insanın, pis qonşunun, pis rəhbərin, pis yoldaşın, pis günün və pis saatın şərindən qoru. Mənə qurğu quran və zülm edən, mənə, zövcəmə, övladıma, qardaşlarıma, qonşularıma, mömin kişi və möminə qadınlardan olan qohumlarıma zülm etmək istəyəndən intiqam al. Həqiqətən də, Sən istədiyinə qadir və hər şeydən xəbərdarsan. Amin, ey aləmlərin Rəbbi!

Sonra de:

İlahi, bu duanın xatirinə imkansız mömin kişi və möminə qadınlara imkan və sərvət, mömin kişi və möminə qadınlardan olan xəstələrə şəfa və sağlamlıq, mömin kişi və möminə qadınlardan diri olanlara lütf və kəramət, mömin kişi və möminə qadınlardan ölənlərə məğfirət və rəhmət əta et, mömin kişi və möminə qadınlardan səfərdə olanları öz evlərinə sağ-salamat və sərvətlə qaytar! Sənə and verirəm Öz rəhmətini, ey mehribanların ən mehribanı! Allahın salamı olsun sərvərimiz peyğəmbərlərin sonuncusu Məhəmməd və onun pak Əhli-beytinə! Allahın hədsiz salamı olsun onlara!

Şeyx İbni Fəhd yazır ki, Simat duasından sonra belə demək müstəhəbdir:

İlahi! Bu duanın, orada çəkilməyən adların və Səndən başqa heç kəsin elmi çatmayan təfsir və tədbirinin xatirinə Səndən istəyirəm ki, mənimlə belə rəftar edəsən (hacətlərimi rəva edəsən)! 

Kəza və kəza sözlərinin yerinə öz hacətlərini diləsin.

 

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

MÜƏLLİFLİK HÜQUQU "ƏBƏDİ NUR" MÜƏSSİSƏSİNƏ AİDDİR

 

 [...]

Read more 0

ƏRƏFƏ DUASI

Rate this item
(1 Vote)

 

ƏRƏFƏ DUASI - دعاء العرفة

 

 "Ərəfə" sözü - "tanımaq, dərk etmək, anlamaq" kimi tərcümə olunur. 

İmam Hüseynin (ə) ərəfə duası üçüncü imam olan imam Hüseynin (ə) Qurban bayramı ərəfəsində, Ərəfat səhrasında oxuduğu bir duadır. Müsəlmanlar bu duanı ərəfə günü Ərafatda oxumaqla yanaşı məscid, mədrəsələrdə və evlərdə oxuyarlar. Ərəfə duası dini və irfani bilikləri əhatə edir. Alim və mühəddislər duanın ali məzmununa görə imam Hüseyn (ə) aid olduğunu deyirlər, yalnız duanın sonunda kiçik bir bölümdə bəziləri tərəddüd edib onun sufi şeyxlərinə nisbət vermişlər.

Rəvayətə görə imam Hüseyn (ə) bu duanı çadırların kənarında ailə və səhabələrindən bir qrup ilə birlikdə oxumuşdur. Bu dua əqidəvi və irfani bir duadır.Qalib Əsədin iki oğlu Bişr və Bəşir rəvayət edirlər: “Ərəfə günü Ərafatda imam Hüseynin (ə) hüzurundaydıq. İmam, ailəsi, uşaqları və orada olanlardan bir qrupun qarşısında xuzu və xuşu ilə çadırından çıxdı. Ərafat dağının sol tərəfində  duraraq üzünü Kəbəyə çevirdi və əllərini üzünün qarşısına qaldıraraq bu duanı oxumağa başladı”. (Qummi, Məfatihul-Cinan, səh.363)

Kəfəminin rəvayətinə görə Ərəfə duası bu cümlələrlə bitir

لا اله الا انت وحدک لا شریک لک لک الملک و لک الحمد و انت علي کل شيء قدير. يا رب، يارب يا رب

Amma Seyyid ibn Tavusun “Əl-iqbalul- Əmal” kitabında Ərəfə duasında  bu cümlənin ardını belə davam elətdirir:

الهي انا الفقير في غناي فکيف لا اکون فقيرا في فقري. و انت الرقيب الحاضر انک علي کل شيء قدير و الحمدلله وحده

Kəfəmi, “əl-Bələdul-Əmin”, Seyyid ibn Tavus “Misbahuz-Zair” kitabında bu şərif duanı nəql etmiş və sonra Əllamə Məclis “Biharul-Ənvar” və Şeyx Əbbas Qummi “Məfatihul-Cinan” kitablarında bu duanı zikr etmişlər. Ayətullah Xoyi hədisin raviləri haqqında belə deyir: “Bu iki qardaş Qalib Əsədin Kufinin oğullarıdır. Bişr imam Hüseyin (ə) və imam Səccadın (ə) səhabələrindən, ancaq Bəşir yalnız imam Səccadın (ə) ravilərindən idi”.

Ruhu-Mucərrəd kitabının müəllifi Əllamə Hüseyni Tehrani və Cəllaləddin Humayi - bu duanı hicrətin yeddinci yüzilliyində yaşayan  tanınmış arif İbn Ataullah İsgəndəraniyə nisbət vermiş və eynisinin  “əl-Hikmətul-Ataiyyə” kitabının köhnə nüsxələrində olduğunu bildirmişlər.

DUANIN MƏZMUN VƏ MÖHTƏVASI

İmam Hüseynin (ə) ərəfə duası çox mövzunu əhatə edir. Onlardan ən önəmlilərini qeyd edirik:

  1. Allahı tanımaq. İlahi sifətlərin bəyanı, peyğəmbərləri tanımaq və onlarla münasibətlərin qurulması, axirət və qəlbi inancların izhar olunması
  2. Aləmin nemətlərində təfəkkür, Allahın insanlara sonsuz nemətlərinin xatırlanması və onlara qarşı insanların şükrü
  3. Allaha yalvarmaq, günahların iqrar edilməsi, tövbə edərək bağışlanmaq istəmək, gözəl sifətlərə və saleh işlərə yönəlmək
  4. Peyğəmbər (s) və Əhli-beytinə (ə) salavat və salamlarla başlayan hacətlərin qəbul olmasını istəmək və sonra bağışlanma, hidayət nuru, rəhmət, bərəkət, ruzinin çoxluğunu və uxrəvi mükafatların istənməsi
  5. Əsr namazından sonra “Ərəfə” duasına məşğul olmazdan əvvəl iki rükət açıq səma altında namaz qılsın və Ərəfatın savabına nail olsun və günahları bağışlansın deyə, Allah dərgahında öz günahlarını etiraf və iqrar etsin. Sonra imamlardan rəvayət olunan əməllərə və Ərəfə dualarına məşğul olsun...

 

TƏRCÜMƏ VƏ ŞƏRHLƏR

İmam Huseynin (ə) zəngin irfani məzmunu olan ərəfə duasıdaim düşünənlər tərəfindən maraqla qarşılnmışdır. Ərəfə duası haqqında məqalə və kitablar qələmə almışlar. Onlara tərcümə və şərhlər vermişlər.

 

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

Müəlliflik Hüququ Əbədi Nur Müəssisəsinə aiddir

 

 [...]

Read more 0

PEYĞƏMBƏRİN (S) GECƏ SEYRI - MERAC

Rate this item
(1 Vote)

 

Merac və  ya İsra - الإسراء و معراج

 

Həzrəti Muhəmmədi-Mustafanın (s) Məkkədən Qüdsdəki Məsdul-Əqsaya və oradan da göyə yüksəldilməsi anlamında olan gecə yolculuğudur.

Şiə və sünni mənbələrində Qurani-Kərimdə və təvatür həddində olan hədislər Meracın olması haqqında heç bir anlaşılmazlıqları yoxdur. Ancaq Meracın nə zaman və neçə dəfə  baş verməsi ilə bağlı ruhən ya cismən olması ilə bağlı fikirlərdə bəzi ixtilafları var. Qurani-Kərimin iki "İsra" və "Nəcm" surələrini ona ünvanlamışdır.

Həzrəti peyğəmbərimiz (s) Meracı Məkkədə yaşadığı son günlərdə gerçəkləşdirmişdir. Peyğəmbərimiz (s) Meracda ilahi ayələri və bəzi böyük peyğəmbərlərin ruhlarını müşahidə etmişdir. O (s) bəzi mələkləri görmüş, Behişt və Cəhənnəm əhli ilə danışmışdır.

Merac – lüğətdə nərdivan, pillə və yuxarı çıxmağa yarayan hər şeyə deyilir.

İstilahda - Rəsuli-əkrəmimiz (s) “Burak” adlı minik ilə Məkkədən Qüdsdəki Məscidul-Əqsa oradan da göylərə və “Sidratul-Müntəha” və “Kəb-i Kausəyn” məqamına çıxması anlamına gəlir.

QURAN VƏ HƏDISLƏRDƏ

Fazil ibn Həsən Təbərsinin nəqlinə Həzrəti Peyğəmbərin (s) Meracı Quran ayələrində və şiə, sünni hədislərində təvatür həddindədir.

Merac hadisəsi "İsra" və "Nəcm" surələrində zikr olunmuşdur.

MERACIN ZAMANI

Məşhur nəzəriyyələrə görə Həzrəti Rəsulullah (s) bu gecə yolculuğunu Məkkədə sükut etdiyi son illərdə (hicrətdən qabaq, besətdən sonra) Məkkədə olmuşdur. Ancaq hansı ildə olması ilə ixtilaflar var. Belə ki, bəziləri Həzrət Əbu Talibin vəfatıdan əvvəl, bəziləri isə bundan sonra baş verdiyini deyir.

Müsəlmanların məşhur alimi Əllamə Təbatəbainin nəzərinə görə Merac peyğəmbərin (s) Məkkədə yaşadığı son illərdə olmuşdur. Molla Fətullah Kaşani və Əhməd ibn Əli Təbərsi də bu fikirdədirlər. Ən məşhur nəzər budur ki, Merac Besətin on ikinci ilində olmuşdur.

GECƏ SEYRI

İsra surəsinin ilk ayələrində “Ləylən” və “İsra” sözlərindən bu seyrin gecə baş verməsi anlaşılır. Amma hansı gecədə olması ilə bağlı fikir ayrılığı var:

1) Rabiyul-əvvəl ayının on yeddinci gecəsində

2) Rəcəb ayının iyirmi yeddinci gecəsində. Minhəcus-Sadiqin təfsirinin müəllifi Molla Fətullah Kaşaninin nəqlinə görə ən məşhur nəzəriyyə bu nəzəriyyədir.

3) Ramazan ayının on yeddinci gecəsi

4) Ramazan ayının iyirmi birinci gecəsi

5) Bəziləri Şəvval və Rəbiyul-axır aylarından hansısa bir gecə baş verdiyini bildirmişlər.

Həzrəti Fətullah Kaşani peyğəmbərimizin (s) Beytul-Müqəddəs, Məscidul-Əqsa və göylərə gediş-gəlişi bir gecədən çox keçmədiyini bildirir. Təbərsi Əyyaşi də imam Sadiqdən (ə) nəql edir: “Allahın Rəsulu (s) işa və sübh namazlarının ikisini də Məkkədə qılmışdır”. Bunun anlamı budur ki, peyğəmbər (s) Meracı xitfən namazından sübh namazına qədər həyata  kecirmişdir.

MƏKANI

Bu məsələdə də bəzi ixtilaflar var. Bəziləri Əbu Talibin qızı Ummi Haninin evindən, bəziləri Məscidul-Həramdan, bəziləri də Şib-i Əbu Talibindən başladığını bildirirlər. Ancaq ən məşhur nəzər budur ki, peyğəmbər (s) həmin gecə Əbu Talibin qızı Haninin evində olmuş oradan Merac eləmiş və sonra da oraya qayıtmışdır. Qurani-Kərimdə Meracın başlanğıcı Məscidul-Həram olduğu bildirirlir. Bu isə umumi baxışa görə Haninin nəzəri ilə ziddiyət təşkil edir. Amma ərəblər bütün Məkkəyə Allahın hərəmi deyərdilər. Deməli oranın hər tərəfi Allahın məscidi və hərəmi hökmündə olduğundan Umma Haninin evi də hərəmin içindədir. Ayrıca Şib-i Əbu Talib nəzəri bəzi rəvayətlərlə üst-üstə düşmür.

SAYI

Bəzi  rəvayətlərə görə peyğəmbər (s) bir neçə dəfə Meraca çıxmışdır. Əllamə Təbatəbai onlardan birinin Məscidul-Həramdan, digərinin  Ummu-Haninin evindən olduğunu deyir. "Nəcm" surəsinin ilk ayəsi bunu təsdiqləyir.

SƏFƏR HAQQINDA

Həzrəti Cəbrayıl (ə) o gecə Rəsuli-Əkrəm (s) nazil olaraq Burak  adlı bir miniyi ona (s) gətirdi. Həzrəti Rəsusullah (s) ona mindi və Beytul- Müqəddəsə getdi.

MƏSCIDUL ƏQSA - مسجد الاقصی

Həzrəti Muhəmmədi Mustəfa (s) Mədinə yolunun ortasında, Kufə məscidində, Turi-Sinada, Beytullahimdə (Həzrəti İsanın (ə) doğulduğu yer) dayandı və namaz qıldı. Sonra Məscidul-Əqsaya daxil oldu orada da namaz qıldı.

Belə məlum olur ki, peyğəmbər (s) Qubbətus-Səhradan göylərə merac etmişdir. Bu adla yad olunmasının səbəbi isə içində bir qayanın olmasıdır və peyğəmbərimizin (ə) də həmin qayanın üstündən göylərə çıxmasıdır. Nasir Hüsrəvinin “Səfərnamə”sində iddia etdiyinə görə həzrəti peyğəmbər (s) məscidə girdikdən sonra bu qaya parçası yerdən tərs üz ilə yyuxarı qalxmış və peyğəmbərimizin (s) yüksəlişi tamamlıqdan sonra o daş aşağı enmişdir.

DÜNYANIN GÖYLƏRİ

“Mizan”da yazılanlara görə Peyğəmbər (s) Məscidul-Əqsadan dünya asimanına qalxmış, Meracda Adəm (ə) görüşmüşdür. Həmin vaxt mələklər sıra ilə onu qarşılamaya gəlmiş, gülər üzlə salam və təbriklərini ərz  etmişlər. Amma üzü kədərli və özü də çox qəzəbli olan bir mələk salam versə də digər mələklər kimi üzü heç gülmədi . Peyğəmbər (s) həzrəti Cəbrayıldan (ə) onun adını soruşduqda o bu mələyin Cəhənnəm gözətçisi Malik olduğunu və heç zaman gülmədiyini, daim Allah düşmənlərinə və günahkarlara qarşı qəzəbini daha da artırdığını bildirdi. Peyğəmbərimiz (s) Cəbrayıldan (ə) Cəhənnəmi göstərməsini istədikdə  örtüyü qaldırdışlar və həzrət (s) hər yeri alov, atəş bürüdüyünü görmüşdür.

ÖLÜM MƏLƏYI ILƏ SÖHBƏT

Orada əlində nurdan bir lövhə olan ölüm mələyi ilə görüşmüşdür. Sonra aralarında bir söhbət olmuşdur. Ölüm mələyi ona (s) demişdir: “Bütün dünya bir adamın əlində qəpik oynadığı kimidir və hər gün beş dəfə baş çəkmədiyim heç bir ev yoxdur”. Həzrəti Rəsulullah (s) ona demiş “Ölüm ən böyük müsibət və ən çətin vəziyyətdir”. Cəbrayıl (s) cavabında demiş ki, “Ölümdən sonrakı hadisələr ölümdən də çətindir”.

IKINCI GÖYDƏN YEDDINCI GÖYƏ QƏDƏR

Peyğəmbər (s) daha sonra ikinci göyə qalxmış və orada  həzrəti İsa (ə) və həzrəti Yəhya (ə) ilə görüşmüşdür. Sonra üçüncü qata qalxmış orada həzrəti Yusif ilə görüşmüşdür, Daha sonra dördüncü göyə qalxmış və orada İdrislə (ə) ilə görüşmüşdür. Sonra beşinci qata qalxmış və həzrəti  Harun ibn İmranla görüşmüşdür. Altıncı qatda isə həzrəti Musa ibn İmranla (ə) görüşmüşdür.

YEDDINCI GÖY

Bu dəfə peyğəmbər (s) bu qata çıxmaqla Cəbrayılın (ə) çıxa bilmədiyi məqama yüksəlmişdir. Buna görə Cəbrayıl (ə) ona belə demişdir: “Mənim bura girməyimə izin yoxdur. Əgər barmağın ücü qədər oraya yaxınlaşsan qol-qanadım yanar”.

MERAC HƏDİSİ

Merac hədisi - "Rəbbi ilə Peyğəmbər (səlləllahu əleyhi və alih) arasında səma içində olan söhbətləri bildirən müqəddəs bir hədisdir. Bu hədisdə riza (razı olmaq), təvəkkül, dünyanı qınama, oruc, sükut, kasıblara sevgi, axirət əhlinin xüsusiyyətləri və dünya əhli kimi əxlaqi məsələlər müzakirə olundu".

QAYITMASI

Qayıtdıqda Meytul-Müqəddəsə enmiş və oradan da Məkkəyə tərəf yollanmışdır. Yolda Qureyş ticarət qəbiləsi ilə qarşılaşmışdır. Onlar dəvələrindən birini itirmişdilər və onu axtarırdılar. Onların yanında başçıları suyu içmiş və qalanını yerə boşaldırmış. Rəvayətə görə o qabın üstünü bir şeylə örtmüş və səhər açılmadan  Ummu Haninin evinə dönmüşdür. İlk öncə Merac hadisəsini Ummu Haniyə danışmış və səhər açıldıqdan sonra da gördüklərini qureyşlilərə danışmışdır.

QUREYŞLILƏRIN CAVABI

Qureyşlilər belə bir şeyin hələ düşünmək belə mümkün olmadığını bildirmişlər və daha da qəzəblənmişlər. Onu (s) yalançı qələmə verib demişlər: “Məkkədə Beytul-Müqəddəsi görənlər var. Əgər düz deyirsənsə oranın görünüşü barədə bir söz de”. Peyğəmbər (s) yalnız görünüşü deyil hətta yolda başına gələn bəzi hadisələri də onlara danışdı: “Yolda Qureyş qəbiləsini gördüm dəvələrini itirmişdilər, onların yanında su dolu bir qab vardı. Mən o sudan içdim və ağzını bağladım. Başqa bir yerdə özlərindən hürkmüş bir dəvə var idi, əli qırılmışdır”. Onlar “Qureyş qəbiləsindən xəbər ver” dedilər. Həzrət (s) buyurdu: “Onları Tənimdə gördüm. Önlərində boz rəngli bir dəvə yeriyirdi. Üstündə də bir kəcavə vardı və hal-hazırda Məkkəyə varid olurlar”. Onlar “İndi dediklərinin yalan və ya doğru olduğu ortaya çıxacaq” dedilər.  Çox keçmədən həmin karvan şəhərə daxil oldu. Əbu Sufyan və yanındakılar peyğəmbərin (s) danışdığı kimi olanları danışmağa  başladılar.

XÜSUSİYYƏTİ

Müfəssirlərin çoxuna görə peyğəmbər (s) bədəni və ruhuyla Beytul-Müqəddəsə və oradan da yenə ruh və bədəni ilə göylərə yüksəlmişdir. Ancaq xaricilər bunu inkar etmişdir. Cəhmiyə və Şəyhiyə yalnız ruhi Meracı qəbul etmişdir. Bəzi rəvayətlərə görə Həzrəti Rəsusullah (s) Beytul-Məmura və Sidrətul- Müntəhaya yaxınlaşdıqda bəzi səhabələri onu müşayiət etmişdirlər.

MERACDA MÜŞAHİDƏ ETDİKLƏRİ

Həzrəti Fəxri Kainatın peyğəmbərinin (s) Merac gecəsində böyük əlamətlərindən bəzilərini müşahidə etmişdir. Həzrəti peyğəmbərin (s) göylərdə Cənnət əhli, Cəhənnəm əhli və mələklərdən gördükləri haqqında xəbərlər nəql olunmuşdur. Şeyx Səduq və başqalarının nəql etdiyinə görə peyğəmbərimiz (s) yer üzünü seyr etdiyim zaman türbə şəklində Qum şəhərinin parıdadığını gördüm. Bura haradır soruşduqda həzrəti Cəbrayıl (ə) belə cavab verdi: Bura Qumdur. Sənin Əhli-Beytinin (ə) şiələri və mömin qullar burada bir araya gəlib toplanacaqlar. Onların intizar-fərəci olacaqdır.  Çətinlik və ağrılarla üz-üzə gələcəklər. Həm də Adəm, İbrahim, Musa və İsa kimi bəzi peyğəmbərlərin ruhlarını da müşahidə etmiş və onlarla namaz qıldırmışdır.

GƏTİRDİYİ HƏDİYYƏLƏR

Namaz vacib oldu

Bəqərə surəsinin son ayələri

Xilafət və həzrəti Əlinin (ə) vəsi olmasıyla bağlı vəhy

Şirkdən başqa digər günahların bağışlanması

Həcəmət etməyə dair tövsiyələr

Əbu Səid Hudri peyğəmbərimizdən (s) belə rəvayət etmişdir: “Cəbrayıl məni Meraca götürdüyü gecə ona ey Cəbrayıl bir diləyin varmı? deyə soruşdum." Dedi: "Xədicəyə məndən və Allah tərəfindən salam de". Peyğəmbər (s) Xədicəni  görən kimi "Allah-taalanın və Cəbrayılın (ə) salamı var" dedi. O da cavabında dedi: "İnnəllahə huvə səlam və minhu səlam və iləyhi səlam və alə Cəbraili səlam (şübhəsiz Allah səlamdır, səlam Ondandır, səlam Onadır və Cəbrailə də səlam olsun)”.

 

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

Müəlliflik Hüququ Əbədi Nur Müəssisəsinə aiddir

 

 [...]

Read more 0

MUCIR DUASI - دعای مجیر

Rate this item
(1 Vote)

 

MUCIR DUASI - دعای مجیر

 

MUCIR – qoruyan, sığınılan anlamını verir və Allahın adlarından biri olub duanın bütün bəndlərində zikr olunur.

Mucir duası İslamın ən tanınmış dualarından biridir. Nəql olunmuş rəvayətlərə görə bu dua Cəbrayıl (ə) tərəfindən Həzrəti Peyğəmbər (s) gətirilmişdir. “Kəfəmi”, “Misbah” və “Bələdul-Əmin” kitablarında bu dua zikr olunmuşdur. Mucir duası 88 bənddən ibarət olub və hər bəndində “əcirnə minən-nəri ya mucir” ifadəsi təkrar olunur. Bu duanı “Əyyamul-bəyz” (bəyaz günlər) də oxunması günahların bağışlanması üçün tövsiyə olunur.

DUANIN SƏNƏDİ

Nəql olunanlara görə Mucir duası Həzrəti Rəsuli-əkrəmin (s) Məqami-İbrahimdə ibadətlə məşğul olduğu vaxt Cəbrayıl (ə) tərəfindən gətirilmişdir. Kəfəmi “Bələdul-əmin” və “Misbah” kitablarında və Şeyx Abbas Qummi  “Məfatihul-cinan” kitabında bu duanı zikr etmişdir.

Hər kim bu duanı “Əyyamul-bəyz” (Ramazan ayının 13,14,15 günlərində) oxuyarsa, günahları yağışın damcıları,ağacların yarpaqları və səhranın qumları qədər olsa belə yenə də bağışlanar. Bu duanı xəstənin şəfa tapması, borcun ödənməsi, zəngin olmaq, qəm və kədərdən uzaq olmaq üçün oxumaq çox təsirlidir.

MUCİR DUASI


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ 

سُبْحَانَكَ يَا اللَّهُ تَعَالَيْتَ يَا رَحْمَانُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا رَحِيمُ تَعَالَيْتَ يَا كَرِيمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مَلِكُ تَعَالَيْتَ يَا مَالِكُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا قُدُّوسُ تَعَالَيْتَ يَا سَلامُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُؤْمِنُ تَعَالَيْتَ يَا مُهَيْمِنُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا عَزِيزُ تَعَالَيْتَ يَا جَبَّارُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ

سُبْحَانَكَ يَا مُتَكَبِّرُ تَعَالَيْتَ يَا مُتَجَبِّرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ، 

سُبْحَانَكَ يَا خَالِقُ تَعَالَيْتَ يَا بَارِئُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُصَوِّرُ تَعَالَيْتَ يَا مُقَدِّرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا هَادِي تَعَالَيْتَ يَا بَاقِي أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا وَهَّابُ تَعَالَيْتَ يَا تَوَّابُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا فَتَّاحُ تَعَالَيْتَ يَا مُرْتَاحُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا سَيِّدِي تَعَالَيْتَ يَا مَوْلايَ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا قَرِيبُ تَعَالَيْتَ يَا رَقِيبُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُبْدِئُ تَعَالَيْتَ يَا مُعِيدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا حَمِيدُ تَعَالَيْتَ يَا مَجِيدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا قَدِيمُ تَعَالَيْتَ يَا عَظِيمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا غَفُورُ تَعَالَيْتَ يَا شَكُورُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا شَاهِدُ تَعَالَيْتَ يَا شَهِيدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا حَنَّانُ تَعَالَيْتَ يَا مَنَّانُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا بَاعِثُ تَعَالَيْتَ يَا وَارِثُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُحْيِي تَعَالَيْتَ يَا مُمِيتُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا شَفِيقُ تَعَالَيْتَ يَا رَفِيقُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا أَنِيسُ تَعَالَيْتَ يَا مُونِسُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا جَلِيلُ تَعَالَيْتَ يَا جَمِيلُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا خَبِيرُ تَعَالَيْتَ يَا بَصِيرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا حَفِيُّ تَعَالَيْتَ يَا مَلِيُّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مَعْبُودُ تَعَالَيْتَ يَا مَوْجُودُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا غَفَّارُ تَعَالَيْتَ يَا قَهَّارُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مَذْكُورُ تَعَالَيْتَ يَا مَشْكُورُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا جَوَادُ تَعَالَيْتَ يَا مَعَاذُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا جَمَالُ تَعَالَيْتَ يَا جَلالُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا سَابِقُ تَعَالَيْتَ يَا رَازِقُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا صَادِقُ تَعَالَيْتَ يَا فَالِقُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا سَمِيعُ تَعَالَيْتَ يَا سَرِيعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا رَفِيعُ تَعَالَيْتَ يَا بَدِيعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا فَعَّالُ تَعَالَيْتَ يَا مُتَعَالُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا قَاضِي تَعَالَيْتَ يَا رَاضِي أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا قَاهِرُ تَعَالَيْتَ يَا طَاهِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا عَالِمُ تَعَالَيْتَ يَا حَاكِمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا دَائِمُ تَعَالَيْتَ يَا قَائِمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا عَاصِمُ تَعَالَيْتَ يَا قَاسِمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا غَنِيُّ تَعَالَيْتَ يَا مُغْنِي أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا وَفِيُّ تَعَالَيْتَ يَا قَوِيُّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا كَافِي تَعَالَيْتَ يَا شَافِي أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُقَدِّمُ تَعَالَيْتَ يَا مُؤَخِّرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا أَوَّلُ تَعَالَيْتَ يَا آخِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ، 

سُبْحَانَكَ يَا ظَاهِرُ تَعَالَيْتَ يَا بَاطِنُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا رَجَاءُ تَعَالَيْتَ يَا مُرْتَجَى أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا ذَا الْمَنِّ تَعَالَيْتَ يَا ذَا الطَّوْلِ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا حَيُّ تَعَالَيْتَ يَا قَيُّومُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا وَاحِدُ تَعَالَيْتَ يَا أَحَدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا سَيِّدُ تَعَالَيْتَ يَا صَمَدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا قَدِيرُ تَعَالَيْتَ يَا كَبِيرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا وَالِي تَعَالَيْتَ يَا مُتَعَالِي [عَالِي] أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا عَلِيُّ تَعَالَيْتَ يَا أَعْلَى أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا وَلِيُّ تَعَالَيْتَ يَا مَوْلَى أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا ذَارِئُ تَعَالَيْتَ يَا بَارِئُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا خَافِضُ تَعَالَيْتَ يَا رَافِعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُقْسِطُ تَعَالَيْتَ يَا جَامِعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُعِزُّ تَعَالَيْتَ يَا مُذِلُّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا حَافِظُ تَعَالَيْتَ يَا حَفِيظُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا قَادِرُ تَعَالَيْتَ يَا مُقْتَدِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا عَلِيمُ تَعَالَيْتَ يَا حَلِيمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا حَكَمُ تَعَالَيْتَ يَا حَكِيمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُعْطِي تَعَالَيْتَ يَا مَانِعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ

سُبْحَانَكَ يَا ضَارُّ تَعَالَيْتَ يَا نَافِعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُجِيبُ تَعَالَيْتَ يَا حَسِيبُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا عَادِلُ تَعَالَيْتَ يَا فَاصِلُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا لَطِيفُ تَعَالَيْتَ يَا شَرِيفُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا رَبُّ تَعَالَيْتَ يَا حَقُّ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مَاجِدُ تَعَالَيْتَ يَا وَاحِدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا عَفُوُّ تَعَالَيْتَ يَا مُنْتَقِمُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا وَاسِعُ تَعَالَيْتَ يَا مُوَسِّعُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا رَءُوفُ تَعَالَيْتَ يَا عَطُوفُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا فَرْدُ تَعَالَيْتَ يَا وِتْرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُقِيتُ تَعَالَيْتَ يَا مُحِيطُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا وَكِيلُ تَعَالَيْتَ يَا عَدْلُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُبِينُ تَعَالَيْتَ يَا مَتِينُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا بَرُّ تَعَالَيْتَ يَا وَدُودُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا رَشِيدُ تَعَالَيْتَ يَا مُرْشِدُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا نُورُ تَعَالَيْتَ يَا مُنَوِّرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا نَصِيرُ تَعَالَيْتَ يَا نَاصِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا صَبُورُ تَعَالَيْتَ يَا صَابِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُحْصِي تَعَالَيْتَ يَا مُنْشِئُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا سُبْحَانُ تَعَالَيْتَ يَا دَيَّانُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا مُغِيثُ تَعَالَيْتَ يَا غِيَاثُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا فَاطِرُ تَعَالَيْتَ يَا حَاضِرُ أَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ 

سُبْحَانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَ الْجَمَالِ تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَ الْجَلالِ 

سُبْحَانَكَ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ 

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ 

وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ أَجْمَعِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ 

وَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ

 

DUANIN OXUNUŞU

Bismillahir rəhmanir rəhim
« Subhanəkə ya Əllahu təaləytə ya rəhmanu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya rəhimu təaləytə ya kərimu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya məliku təaləytə ya maliku əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə yaquddusu təaləytə ya səlamu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya muminu təaləytə ya muhəyminu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya ya əzizu təaləytə ya cəbbaru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya mutəkəbbiru təaləytə ya mutəcəbbiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə yaxaliqu təaləytə ya bariu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya musəvviru təaləytə ya muqəddiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya hadi təaləytə ya baqi əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya vəhhabu təaləytə ya təvvabu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya fəttahu təaləytə ya murtahu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya səyyidi təaləytə ya məvlayə əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya qəribu təaləytə ya rəqibu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya mubdiu təaləytə ya muidu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya həmidu təaləytə ya məcidu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya qədimu təaləytə ya əzimu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya ğəfuru təaləytə ya şəkuru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya şahidu təaləytə ya şəhidu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya hənnanu təaləytə ya mənnanu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya baisu təaləytə ya varisu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya muhyi təaləytə ya mumitu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya şəfiqu təaləytə ya rəfiqu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya ənisu təaləytə ya munisu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya cəlilu təaləytə ya cəmilu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya xəbiru təaləytə ya bəsiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya həfiyyu təaləytə ya məliyyu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya məbudu təaləytə ya məvcudu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya ğəffaru təaləytə ya qəhharu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya məzkuru təaləytə ya məşkuru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya cəvadu təaləytə ya məazu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya cəmalu təaləytə ya cəlalu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya sabiqu təaləytə ya raziqu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya sadiqu təaləytə ya faliqu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya səmiu təaləytə ya səriu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya rəfiu təaləytə ya bədiu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya fəalu təaləytə ya mutəali əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya qazi təaləytə ya razi əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya qahiru təaləytə ya tahiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya alimu təaləytə ya hakimu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya daimu təaləytə ya qaimu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya asimu təaləytə ya qasimu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya ğəniyyu təaləytə ya muğni əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya vəfiyyu təaləytə ya qəviyyu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya kafi təaləytə ya şafi əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya muqəddimu təaləytə ya muəxxiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya əvvəlu təaləytə ya axiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya zahiru təaləytə ya batinu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə yarəcau təaləytə ya murtəca əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya zəl mənni təaləytə ya zət təvli əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya həyyu təaləytə ya qəyyumu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya vahidu təaləytə ya əhədu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya səyyidu təaləytə ya səmədu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya qədiru təaləytə ya kəbiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya vali təaləytə ya mutəali əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya əliyyu təaləytə ya əla əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya vəliyyu təaləytə ya məvla əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya zariu təaləytə ya bariu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya xafizu təaləytə ya rafiu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya muqsitu təaləytə camiu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya muizzutəaləytə ya muzillu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya hafizu təaləytə ya həfizu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya qadiru təaləytə ya muqtədiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya əlimu təaləytə ya həlimu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya həkəmu təaləytə ya həkimu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya muti təaləytə ya maniu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya zarru təaləytə ya nafiu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya mucibu təaləytə ya həsibu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya adilu təaləytə ya fasilu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya lətifu təaləytə ya şərifu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya rəbbu təaləytə ya həqqu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya məcidu təaləytə ya vahidu
əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya əfuvvu təaləytə ya muntəqimu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya vasiutəaləytə ya muvəssiu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya rəufu təaləytə ya ətufu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya fərdu təaləytə ya vitru əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya muqitu təaləytə ya muhitu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya vəkilu təaləytə ya ədlu əcirna minən nari ya mucir. Subhanəkə ya mubinu təaləytə ya mətinu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya rəbbu təaləytə ya vədudu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya rəşidu təaləytə ya murşidu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya nuru təaləytə ya munəvviru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya nəsiru təaləytə ya nasiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya səburu təaləytə ya sabiru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya muhsi təaləytə ya munşiu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya subhanu təaləytə ya dəyyanu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya muğisu təaləytə ya ğiyasu əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya fatiru təaləytə ya haziru əcirna minən nari ya mucir.

Subhanəkə ya zəl izzi vəl cəmali təbarəktə ya zəl cəbəruti vəl cəlali subhanəkə la ilahə illa əntə subhanəkə inni kuntu minəz zalimin. Fəstəcəbna ləhu və nəccəynahu minəl ğəmmi və kəzalikə nuncil muinin. Və səlləllahu əla səyyidina Muhəmmədin və alihi əcməin vəl həmdu lillahi rəbbil aləmin və həsbunəllahu və niməl vəkil və la həvla vəla quvvətə illa billahil

 

DUANIN TƏRCÜMƏSİ

Bismillahir–rəhmanir–rəhim
Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Allah!, Uca məqamlısan, ey Rəhman (rəhməti həddindən artıq olan, rəhməti həm mö”minə, həm də kafirə şamil olan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!

Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Rəhim (rəhməti sabit olan, kəsilməyən), uca məqamlısan, ey Kərim (ehsan və ne”mət sahibi)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Məlik (əmr və hökm sahibi), uca məqamlısan, ey Malik! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Qüddus (nöqsanlardan, eyblərdən pak olan), uca məqamlısan, ey Səlam (sağlamlıq bəxş edən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Mö”min (əmin-amanlıq bəxş edən), uca məqamlısan, ey Mühəymin (məxluqun əməllərinə, əcəllərinə və ruzilərinə nəzarət edən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Əziz (məğlub olmayan, Onunla müqabil olmayan qalib), uca məqamlısan, ey Cəbbar (məxluqun ixtiyarı olmayan bə”zi işlərə məcbur edən, onların hallarının çatışmamazlıqlarını islah və cübran edən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Mütəkəbbir (kibriya və mülk sahibi), uca məqamlısan, ey Mütəcəbbir (əmrinin qarşısı alına bilməyən, kibriya sahibi)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Xaliq (xəlq edən), uca məqamlısan, ey Bari (məxluqu nümunə olmadan yaradan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Müsəvvir (məxluqata surət verən), uca məqamlısan, ey Müqəddir (qəzavü-qədəri müqəddər edən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Hadi (hidayət edən), uca məqamlısan, ey Baqi (əbədi varlıq)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Vəhhab (hər məxluqa, onların öz ləyaqətləri qədərində əta edən), uca məqamlısan, ey Təvvab (çox tövbə qəbul edən, günahı bağışlamaq üçün bəndələrə çox-çox yaxınlaşan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey  Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Fəttah (kömək edən, rəhmət və ruzi qapılarını açan), uca məqamlısan, ey Mürtah (rəhmət sahibi)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Seyyidim (şərəf və əzəmət sahibim), uca məqamlısan, ey Mövlam (ixtiyar sahibim)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Qərib (bəndələrə yaxın), uca məqamlısan, ey Rəqib (heç nəyin   Ondan yayınmadığı keşikçi)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Mübdi (xilqətin başlanğıc səbəbi), uca məqamlısan, ey Müid (xilqətin sonunun səbəbi)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Həmid (bütün məxluqat tərəfindən həmd və sənaya layiq görülən), uca məqamlısan, ey Məcid (kərəm və izzət sahibi)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, eyMücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Qədim (Əzəli, heç vaxt zavala uğramayan varlıq, vücudu üçün başlanğıc olmayan), uca məqamlısan, ey Əzəm (zatən və sifətən kamal həddində olan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Ğəfur (bağışlaması çox olan), uca məqamlısan, ey Şəkur (hətta azacıq itaətə də qiymət verən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Şahid (bütün işlərə nəzarət edən), uca məqamlısan, ey Şəhid (heç nəyin Ondan qeybdə olmadığı Kəs)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Hənnan (Ondan üz çevirənləri qəbul edən, rəhmət sahibi), uca məqamlısan, ey Mənnan (bir şeyi istəməzdən qabaq əta etməyə başlayan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Bais (ölüləri dirildən), uca məqamlısan, ey Varis (məxluqatdan irs aparıb təkcə Özü qalan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Mühyi (dirildən), uca məqamlısan, ey Mümit (öldürən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Şəfiq (məxluqata çox-çox mehriban olan), uca məqamlısan, ey Rəfiq! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Ənis (ünsiyyət bağlayan), uca məqamlısan, ey Munis! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Cəlil (sifətlərində kamil), uca məqamlısan, ey Cəmil (fe”lləri gözəl vəsfləri kamil)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Xəbir (olmuş və olacaq şeylərə alim olan, heç nəyin Ondan qaib olmadığı, heç nəyin Ondan fövtə getmədiyi, hər şeyin zatına, həqiqətinə agah olan), uca məqamlısan! 
  Ey Bəsir! (varlıqların hamısını, heç nəyə ehtiyacı olmadan müşahidə edən, zahir və batinləri görən, hər şeyin kamal sifətləri Onun üçün aşkar olan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Həfiyy (köməkçi və xeyirxah), uca məqamlısan, ey Məliyy (möhlət verən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Mə”bud, uca məqamlısan, ey Mövcud! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Ğəffar (günahları və eybləri örtən), uca məqamlısan, ey Qəhhar (qəhri və qələbəsi çox şiddətli olan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Məzkur (zikr olunan), uca məqamlısan, ey Məşkur (hətta azacıq taətə qiymət verən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Cəvad (əta etməkdə paxıllıq etməyən), uca məqamlısan, ey Məaz (sığınacaq yeri, pənahgah)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Cəmal, uca məqamlısan, ey Cəlal! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Sabiq (hər şeydən öncə möcud olan), uca məqamlısan, ey Raziq (ruzi verən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Sadiq (doğruçu), uca məqamlısan, ey Faliq (gecə zülmətini gündüzün nuru ilə yaran)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!

Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Səmi” (eşidilən və eşidilməyən şeylərin Ondan gizli olmadığı), uca məqamlısan, ey Səri” (hesablara sür”ətlə yetişən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Rəfi” (şərif), uca məqamlısan, ey Bədi” (numunə olmadan icad edən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Fəʹal, uca məqamlısan, ey Mütəal! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Qazi (hakim), uca məqamlısan, ey Razi (əmrini icra edən bəndələrdən razı olan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Qahir (qələbəsi və qəhri şiddətli olan), uca məqamlısan, ey Tahir (Özü pak olub başqalarını da çirkinliklərdən paklayan)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Alim! (bütün varlıqlar və onların cüzʹiyyatlarından agah olan), uca məqamlısan, ey Hakim! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Daim (həmişəlik varlıq), uca məqamlısan, ey Qaim (hər şeyə nəzarət edən, Öz zatı əsasında mövcud olan, hər bir nəfsə nəzarət edən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Asim (bəndələri günahlardan pisliklərdən hifz edib çəkindirən), uca məqamlısan, ey Qasim (bəndələrin işlərini bölüşdürən, yaxud onların nəsiblərini verən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Ğəniyy (zatən qəni və ehtiyacsız olan, bütün mövcudatın Ona ehtiyaclı olduğu), uca məqamlısan, ey Müğni (istədiyi bəndələri hər şeydən ehtiyacsız edən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Vəfiyy (əhdinə vəfa edən), uca məqamlısan, ey Qəviyy (qüvvəli)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Kafi (istədiyi bəndəsini hər şeydən ehtiyacsız edən, onlara kifayət edən), uca məqamlısan, ey Şafi (şəfa verən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!

 

ən pak və münəzzəhsən, ey Ğəniyy (zatən qəni və ehtiyacsız olan, bütün mövcudatın Ona ehtiyaclı olduğu), uca məqamlısan, ey Müğni (istədiyi bəndələri hər şeydən ehtiyacsız edən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Vəfiyy (əhdinə vəfa edən), uca məqamlısan, ey Qəviyy (qüvvəli)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!
  Hər bir nöqsan və eybdən pak və münəzzəhsən, ey Kafi (istədiyi bəndəsini hər şeydən ehtiyacsız edən, onlara kifayət edən), uca məqamlısan, ey Şafi (şəfa verən)! Bizə Öz qəhr odundan aman (pənah) ver, ey Mücir!

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

Müəlliflik Hüququ Əbədi Nur Müəssisəsinə aiddir

 

 [...]

Read more 0

Nüdbə duası - دعای نُدبه

Rate this item
(1 Vote)

 

Nüdbə duası - دعای نُدبه

 

Allahın Peyğəmbəri (s): Mənim ümmətimin ən üstün işi fərəc intizarında olmaq və Allahdan onun baş verməsini istəməkdir. (Biharul-ənvar, c.52, səh.122)

Nüdbə - aqlamaq, gözləmək mənasındadır, ahənglə gözəl sözləri ağlayaraq oxumaq deməkdir. Bu dua imam Məhdinin (ə.f.) Qeybinə dəlalət edən duadır.

İslam Peyğəmbəri (s) qeyb barədə məlumat verərək buyurur: "Zühurun intizarını çəkmək ibadətdir və ümmətin ən dəyərli və üstün əməli - Allah tərəfindən təyin edilən zühurun intizarını çəkməkdir".

İmam Əli (ə) buyurur: "Zühurun intizarında qalın və Allahın lütfündən məyus olmayın. Çünki Allah yanında ən sevimli əməl - zühurun intizarını çəkməkdir. Bizim əmrimizi qəbul edən şəxs sabah "Həzirtül-Qüds”də bizimlə birgə olacaqdır. Zühurun intizarını çəkən şəxs isə Allah yanında qanına qəltan olan şəxs kimidir".

Bu buyuruşlar əsasən müsəlmanları ilkin hazırlıq və məlumatlandırma idi. Əvvəlki peyğəmbərlər də öz ümmətlərinə bu barədə yəni, sonuncu Peyğəmbərin (s) nəslindən sonuncu Xilaskarın (ə.f) gələcəyi, zalımların kökünü kəsib haqq-ədaləti bərpa edəcəyi barədə məlumatlandırmalar etmişlər.

Bu hazırlıq İmam Muhəmməd Baqirlə (ə), İmam Cəfər Sadiqin (ə) zamanında ikinci və daha önəmli bir mərhələsinə qədəm qoydu.

Nüdbə duası altıncı imam imam Cəfəri-Sadiq (ə) tərəfindən nəql olunmuş duadır. Onu dörd halda oxumaq tövsiyyə olunur.

  1. Cümə
  2. Fitr günü
  3. Qurban günü
  4. Ğədir-xum günü

 

DUANIN SƏNƏDİ

Bir sıra alimlər və mühəddislər Nüdbə duasını nəql etmişlər və 15 qədər sənəd onun haqqında qeyd etmişlər, bəzilərini burada göstərəcəyik:

Əbu Cəfər Muhəmməd ibn Huseyn ibn Süfyan Bəzufəri

O, Şeyx Nəcaşinin müasiri olmuş, 5-ci əsrdə yaşamış və bu duanı nəql etmişdir.

Əbu Fərəc Muhəmməd ibn Əli ibn Yəqub ibn İshaq ibn Əbi Qurre Qunayi

O, “Əd-dua” kitabında nəql etmişdir. O, böyüklərdən Şeyx Mufid tərəfindən xüsusi olaraq təsdiqlənmişdir.

Muhəmməd ibn Cəfər ibn Əli ibn Cəfər Məşhədi Hairi

“Məzari-Kəbir” kitabında (Məzari Əbi Məşhədi) Muhəmməd ibn Əbi Qurrədən nəql etmişdir və onu imam Məhdiyə (ə.f.) Nisbət vermişdir.

Seyyid ibn Tavus

O, iki kitabında “Misbahul-Zair” və “İqbalul-Əmal” Muhəmməd ibn Huseyn ibn Sufyan Bəzufəfərinin kitabından nəql etmiş və onu İmam Zamana (ə.f.) Nisbət vermişdir.

Əllamə Məclisi

O, Nüdbə duasını “Biharul-Ənvar” kitabında Seyyid ibn Tavusun “Misbahul-Zair”, “Töhfətuz-Zair” və “Zadul-Məad” kitablarından nəql etmişdir.

Mühəddis Nuri

Mühəddis Mirzə Huseyn Nuri “Təhiyyətuz-Zair” kitabında Nüdbə duasını Seyyid ibn Tavusun “Məzari Kəbir”, “Məzari-Qədim” və “Misbahuz-Zair”dən rəvayət etmişdir.

NÜDBƏ DUASI


الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ نَبِیِّهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِیما اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ عَلَى مَا جَرَى بِهِ قَضَاؤُکَ فِی أَوْلِیَائِکَ الَّذِینَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِکَ وَ دِینِکَ إِذِ اخْتَرْتَ لَهُمْ جَزِیلَ مَا عِنْدَکَ مِنَ النَّعِیمِ الْمُقِیمِ الَّذِی لا زَوَالَ لَهُ وَ لا اضْمِحْلالَ بَعْدَ أَنْ شَرَطْتَ عَلَیْهِمُ الزُّهْدَ فِی دَرَجَاتِ هَذِهِ الدُّنْیَا الدَّنِیَّهِ وَ زُخْرُفِهَا وَ زِبْرِجِهَا فَشَرَطُوا لَکَ ذَلِکَ وَ عَلِمْتَ مِنْهُمُ الْوَفَاءَ بِهِ فَقَبِلْتَهُمْ وَ قَرَّبْتَهُمْ وَ قَدَّمْتَ لَهُمُ الذِّکْرَ الْعَلِیَّ وَ الثَّنَاءَ الْجَلِیَا وَ أَهْبَطْتَ عَلَیْهِمْ مَلائِکَتَکَ وَ کَرَّمْتَهُمْ بِوَحْیِکَ وَ رَفَدْتَهُمْ بِعِلْمِکَ وَ جَعَلْتَهُمُ الذَّرِیعَهَ [الذَّرَائِعَ‏] إِلَیْکَ 

وَ الْوَسِیلَهَ إِلَى رِضْوَانِکَ فَبَعْضٌ أَسْکَنْتَهُ جَنَّتَکَ إِلَى أَنْ أَخْرَجْتَهُ مِنْهَا وَ بَعْضٌ حَمَلْتَهُ فِی فُلْکِکَ وَ نَجَّیْتَهُ وَ [مَعَ‏] مَنْ آمَنَ مَعَهُ مِنَ الْهَلَکَهِ بِرَحْمَتِکَ وَ بَعْضٌ اتَّخَذْتَهُ لِنَفْسِکَ خَلِیلا وَ سَأَلَکَ لِسَانَ صِدْقٍ فِی الْآخِرِینَ فَأَجَبْتَهُ وَ جَعَلْتَ ذَلِکَ عَلِیّا وَ بَعْضٌ کَلَّمْتَهُ مِنْ شَجَرَهٍ تَکْلِیما وَ جَعَلْتَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ رِدْءا وَ وَزِیرا وَ بَعْضٌ أَوْلَدْتَهُ مِنْ غَیْرِ أَبٍ وَ آتَیْتَهُ الْبَیِّنَاتِ وَ أَیَّدْتَهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ کُلٌّ [وَ کُلا] شَرَعْتَ لَهُ شَرِیعَهً

وَ نَهَجْتَ لَهُ مِنْهَاجا وَ تَخَیَّرْتَ لَهُ أَوْصِیَاءَ [أَوْصِیَاءَهُ‏] مُسْتَحْفِظا بَعْدَ مُسْتَحْفِظٍ [مُسْتَحْفَظا بَعْدَ مُسْتَحْفَظٍ] مِنْ مُدَّهٍ إِلَى مُدَّهٍ إِقَامَهً لِدِینِکَ وَ حُجَّهً عَلَى عِبَادِکَ وَ لِئَلا یَزُولَ الْحَقُّ عَنْ مَقَرِّهِ وَ یَغْلِبَ الْبَاطِلُ عَلَى أَهْلِهِ وَ لا [لِئَلا] یَقُولَ أَحَدٌ لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَیْنَا رَسُولا مُنْذِرا وَ أَقَمْتَ لَنَا عَلَما هَادِیا فَنَتَّبِعَ آیَاتِکَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزَى إِلَى أَنِ انْتَهَیْتَ بِالْأَمْرِ إِلَى حَبِیبِکَ وَ نَجِیبِکَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ،

فَکَانَ کَمَا انْتَجَبْتَهُ سَیِّدَ مَنْ خَلَقْتَهُ وَ صَفْوَهَ مَنِ اصْطَفَیْتَهُ وَ أَفْضَلَ مَنِ اجْتَبَیْتَهُ وَ أَکْرَمَ مَنِ اعْتَمَدْتَهُ قَدَّمْتَهُ عَلَى أَنْبِیَائِکَ وَ بَعَثْتَهُ إِلَى الثَّقَلَیْنِ مِنْ عِبَادِکَ وَ أَوْطَأْتَهُ مَشَارِقَکَ وَ مَغَارِبَکَ وَ سَخَّرْتَ لَهُ الْبُرَاقَ وَ عَرَجْتَ بِرُوحِهِ [بِهِ‏] إِلَى سَمَائِکَ وَ أَوْدَعْتَهُ عِلْمَ مَا کَانَ وَ مَا یَکُونُ إِلَى انْقِضَاءِ خَلْقِکَ ثُمَّ نَصَرْتَهُ بِالرُّعْبِ وَ حَفَفْتَهُ بِجَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ وَ الْمُسَوِّمِینَ مِنْ مَلائِکَتِکَ وَ وَعَدْتَهُ أَنْ تُظْهِرَ دِینَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ وَ ذَلِکَ بَعْدَ أَنْ بَوَّأْتَهُ مُبَوَّأَ صِدْقٍ مِنْ أَهْلِهِ وَ جَعَلْتَ لَهُ وَ لَهُمْ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ ، 

لَلَّذِی بِبَکَّهَ مُبَارَکا وَ هُدًى لِلْعَالَمِینَ فِیهِ آیَاتٌ بَیِّنَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِیمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ کَانَ آمِنا وَ قُلْتَ إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرا ثُمَّ جَعَلْتَ أَجْرَ مُحَمَّدٍ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ آلِهِ مَوَدَّتَهُمْ فِی کِتَابِکَ فَقُلْتَ قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرا إِلا الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبَى وَ قُلْتَ مَا سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکُمْ وَ قُلْتَ مَا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلا مَنْ شَاءَ أَنْ یَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِیلا فَکَانُوا هُمُ السَّبِیلَ إِلَیْکَ ،

وَ الْمَسْلَکَ إِلَى رِضْوَانِکَ فَلَمَّا انْقَضَتْ أَیَّامُهُ أَقَامَ وَلِیَّهُ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِمَا وَ آلِهِمَا هَادِیا إِذْ کَانَ هُوَ الْمُنْذِرَ وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هَادٍ فَقَالَ وَ الْمَلَأُ أَمَامَهُ مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ قَالَ مَنْ کُنْتُ أَنَا نَبِیَّهُ فَعَلِیٌّ أَمِیرُهُ وَ قَالَ أَنَا وَ عَلِیٌّ مِنْ شَجَرَهٍ وَاحِدَهٍ وَ سَائِرُ النَّاسِ مِنْ شَجَرٍ شَتَّى وَ أَحَلَّهُ مَحَلَّ هَارُونَ مِنْ مُوسَى فَقَالَ لَهُ أَنْتَ مِنِّی بِمَنْزِلَهِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلا أَنَّهُ لا نَبِیَّ بَعْدِی وَ زَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَیِّدَهَ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَ أَحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ مَا حَلَّ لَهُ وَ سَدَّ الْأَبْوَابَ إِلا بَابَهُ ثُمَّ أَوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَ حِکْمَتَهُ فَقَالَ: 

أَنَا مَدِینَهُ الْعِلْمِ وَ عَلِیٌّ بَابُهَا فَمَنْ أَرَادَ الْمَدِینَهَ وَ الْحِکْمَهَ فَلْیَأْتِهَا مِنْ بَابِهَا ثُمَّ قَالَ أَنْتَ أَخِی وَ وَصِیِّی وَ وَارِثِی لَحْمُکَ مِنْ لَحْمِی وَ دَمُکَ مِنْ دَمِی وَ سِلْمُکَ سِلْمِی وَ حَرْبُکَ حَرْبِی وَ الْإِیمَانُ مُخَالِطٌ لَحْمَکَ وَ دَمَکَ کَمَا خَالَطَ لَحْمِی وَ دَمِی وَ أَنْتَ غَدا عَلَى الْحَوْضِ خَلِیفَتِی وَ أَنْتَ تَقْضِی دَیْنِی وَ تُنْجِزُ عِدَاتِی وَ شِیعَتُکَ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ مُبْیَضَّهً وُجُوهُهُمْ حَوْلِی فِی الْجَنَّهِ وَ هُمْ جِیرَانِی وَ لَوْ لا أَنْتَ یَا عَلِیُّ لَمْ یُعْرَفِ الْمُؤْمِنُونَ بَعْدِی وَ کَانَ بَعْدَهُ هُدًى مِنَ الضَّلالِ وَ نُورا مِنَ الْعَمَى وَ حَبْلَ اللَّهِ الْمَتِینَ وَ صِرَاطَهُ الْمُسْتَقِیمَ، 

لا یُسْبَقُ بِقَرَابَهٍ فِی رَحِمٍ وَ لا بِسَابِقَهٍ فِی دِینٍ وَ لا یُلْحَقُ فِی مَنْقَبَهٍ مِنْ مَنَاقِبِهِ یَحْذُو حَذْوَ الرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِمَا وَ آلِهِمَا وَ یُقَاتِلُ عَلَى التَّأْوِیلِ وَ لا تَأْخُذُهُ فِی اللَّهِ لَوْمَهُ لائِمٍ قَدْ وَتَرَ فِیهِ صَنَادِیدَ الْعَرَبِ وَ قَتَلَ أَبْطَالَهُمْ وَ نَاوَشَ [نَاهَشَ‏] ذُؤْبَانَهُمْ فَأَوْدَعَ قُلُوبَهُمْ أَحْقَادا بَدْرِیَّهً وَ خَیْبَرِیَّهً وَ حُنَیْنِیَّهً وَ غَیْرَهُنَّ فَأَضَبَّتْ [فَأَصَنَّتْ‏] [فَأَصَنَ‏] عَلَى عَدَاوَتِهِ وَ أَکَبَّتْ عَلَى مُنَابَذَتِهِ حَتَّى قَتَلَ النَّاکِثِینَ وَ الْقَاسِطِینَ وَ الْمَارِقِینَ وَ لَمَّا قَضَى نَحْبَهُ وَ قَتَلَهُ أَشْقَى [الْأَشْقِیَاءِ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ‏] الْآخِرِینَ یَتْبَعُ أَشْقَى الْأَوَّلِینَ لَمْ یُمْتَثَلْ أَمْرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ فِی الْهَادِینَ بَعْدَ الْهَادِینَ وَ الْأُمَّهُ مُصِرَّهٌ عَلَى مَقْتِهِ مُجْتَمِعَهٌ عَلَى قَطِیعَهِ رَحِمِهِ وَ إِقْصَاءِ وَلَدِهِ إِلا الْقَلِیلَ مِمَّنْ وَفَى لِرِعَایَهِ الْحَقِّ فِیهِمْ ، 

فَقُتِلَ مَنْ قُتِلَ وَ سُبِیَ مَنْ سُبِیَ وَ أُقْصِیَ مَنْ أُقْصِیَ وَ جَرَى الْقَضَاءُ لَهُمْ بِمَا یُرْجَى لَهُ حُسْنُ الْمَثُوبَهِ إِذْ کَانَتِ الْأَرْضُ لِلَّهِ یُورِثُهَا مَنْ یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَ الْعَاقِبَهُ لِلْمُتَّقِینَ وَ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنْ کَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولا وَ لَنْ یُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ فَعَلَى الْأَطَائِبِ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِمَا وَ آلِهِمَا فَلْیَبْکِ الْبَاکُونَ وَ إِیَّاهُمْ فَلْیَنْدُبِ النَّادِبُونَ وَ لِمِثْلِهِمْ فَلْتُذْرَفِ [فَلْتَدُرَّ] الدُّمُوعُ وَ لْیَصْرُخِ الصَّارِخُونَ وَ یَضِجُّ [یَضِجَ‏] الضَّاجُّونَ وَ یَعِجُّ [یَعِجَ‏] الْعَاجُّونَ أَیْنَ الْحَسَنُ أَیْنَ الْحُسَیْنُ أَیْنَ أَبْنَاءُ الْحُسَیْنِ صَالِحٌ بَعْدَ صَالِحٍ وَ صَادِقٌ بَعْدَ صَادِقٍ أَیْنَ السَّبِیلُ بَعْدَ السَّبِیلِ ، 

أَیْنَ الْخِیَرَهُ بَعْدَ الْخِیَرَهِ أَیْنَ الشُّمُوسُ الطَّالِعَهُ أَیْنَ الْأَقْمَارُ الْمُنِیرَهُ أَیْنَ الْأَنْجُمُ الزَّاهِرَهُ أَیْنَ أَعْلامُ الدِّینِ وَ قَوَاعِدُ الْعِلْمِ أَیْنَ بَقِیَّهُ اللَّهِ الَّتِی لا تَخْلُو مِنَ الْعِتْرَهِ الْهَادِیَهِ أَیْنَ الْمُعَدُّ لِقَطْعِ دَابِرِ الظَّلَمَهِ أَیْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقَامَهِ الْأَمْتِ وَ الْعِوَجِ أَیْنَ الْمُرْتَجَى لِإِزَالَهِ الْجَوْرِ وَ الْعُدْوَانِ أَیْنَ الْمُدَّخَرُ لِتَجْدِیدِ الْفَرَائِضِ وَ السُّنَنِ أَیْنَ الْمُتَخَیَّرُ [الْمُتَّخَذُ] لِإِعَادَهِ الْمِلَّهِ وَ الشَّرِیعَهِ أَیْنَ الْمُؤَمَّلُ لِإِحْیَاءِ الْکِتَابِ وَ حُدُودِهِ أَیْنَ مُحْیِی مَعَالِمِ الدِّینِ وَ أَهْلِهِ أَیْنَ قَاصِمُ شَوْکَهِ الْمُعْتَدِینَ أَیْنَ هَادِمُ أَبْنِیَهِ الشِّرْکِ وَ النِّفَاقِ أَیْنَ مُبِیدُ أَهْلِ الْفُسُوقِ وَ الْعِصْیَانِ وَ الطُّغْیَانِ أَیْنَ حَاصِدُ فُرُوعِ الْغَیِّ وَ الشِّقَاقِ [النِّفَاقِ‏]، 

أَیْنَ طَامِسُ آثَارِ الزَّیْغِ وَ الْأَهْوَاءِ أَیْنَ قَاطِعُ حَبَائِلِ الْکِذْبِ [الْکَذِبِ‏] وَ الافْتِرَاءِ أَیْنَ مُبِیدُ الْعُتَاهِ وَ الْمَرَدَهِ أَیْنَ مُسْتَأْصِلُ أَهْلِ الْعِنَادِ وَ التَّضْلِیلِ وَ الْإِلْحَادِ أَیْنَ مُعِزُّ الْأَوْلِیَاءِ وَ مُذِلُّ الْأَعْدَاءِ أَیْنَ جَامِعُ الْکَلِمَهِ [الْکَلِمِ‏] عَلَى التَّقْوَى أَیْنَ بَابُ اللَّهِ الَّذِی مِنْهُ یُؤْتَى أَیْنَ وَجْهُ اللَّهِ الَّذِی إِلَیْهِ یَتَوَجَّهُ الْأَوْلِیَاءُ أَیْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَیْنَ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ أَیْنَ صَاحِبُ یَوْمِ الْفَتْحِ وَ نَاشِرُ رَایَهِ الْهُدَى أَیْنَ مُؤَلِّفُ شَمْلِ الصَّلاحِ وَ الرِّضَا، 

أَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَبْنَاءِ الْأَنْبِیَاءِ أَیْنَ الطَّالِبُ [الْمُطَالِبُ‏] بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِکَرْبَلاءَ أَیْنَ الْمَنْصُورُ عَلَى مَنِ اعْتَدَى عَلَیْهِ وَ افْتَرَى أَیْنَ الْمُضْطَرُّ الَّذِی یُجَابُ إِذَا دَعَا أَیْنَ صَدْرُ الْخَلائِقِ [الْخَلائِفِ‏] ذُو الْبِرِّ وَ التَّقْوَى أَیْنَ ابْنُ النَّبِیِّ الْمُصْطَفَى وَ ابْنُ عَلِیٍّ الْمُرْتَضَى وَ ابْنُ خَدِیجَهَ الْغَرَّاءِ وَ ابْنُ فَاطِمَهَ الْکُبْرَى بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی لَکَ الْوِقَاءُ وَ الْحِمَى یَا ابْنَ السَّادَهِ الْمُقَرَّبِینَ یَا ابْنَ النُّجَبَاءِ الْأَکْرَمِینَ یَا ابْنَ الْهُدَاهِ الْمَهْدِیِّینَ [الْمُهْتَدِینَ‏] یَا ابْنَ الْخِیَرَهِ الْمُهَذَّبِینَ یَا ابْنَ الْغَطَارِفَهِ الْأَنْجَبِینَ یَا ابْنَ الْأَطَائبِ الْمُطَهَّرِینَ [الْمُسْتَظْهَرِینَ‏] یَا ابْنَ الْخَضَارِمَهِ الْمُنْتَجَبِینَ یَا ابْنَ الْقَمَاقِمَهِ الْأَکْرَمِینَ [الْأَکْبَرِینَ‏] یَا ابْنَ الْبُدُورِ الْمُنِیرَهِ یَا ابْنَ السُّرُجِ الْمُضِیئَهِ یَا ابْنَ الشُّهُبِ الثَّاقِبَهِ یَا ابْنَ الْأَنْجُمِ الزَّاهِرَهِ، 

یَا ابْنَ السُّبُلِ الْوَاضِحَهِ یَا ابْنَ الْأَعْلامِ اللائِحَهِ یَا ابْنَ الْعُلُومِ الْکَامِلَهِ یَا ابْنَ السُّنَنِ الْمَشْهُورَهِ یَا ابْنَ الْمَعَالِمِ الْمَأْثُورَهِ یَا ابْنَ الْمُعْجِزَاتِ الْمَوْجُودَهِ یَا ابْنَ الدَّلائِلِ الْمَشْهُودَهِ [الْمَشْهُورَهِ] یَا ابْنَ الصِّرَاطِ الْمُسْتَقِیمِ یَا ابْنَ النَّبَإِ الْعَظِیمِ یَا ابْنَ مَنْ هُوَ فِی أُمِّ الْکِتَابِ لَدَى اللَّهِ عَلِیٌّ حَکِیمٌ یَا ابْنَ الْآیَاتِ وَ الْبَیِّنَاتِ یَا ابْنَ الدَّلائِلِ الظَّاهِرَاتِ یَا ابْنَ الْبَرَاهِینِ الْوَاضِحَاتِ الْبَاهِرَاتِ یَا ابْنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَاتِ یَا ابْنَ النِّعَمِ السَّابِغَاتِ یَا ابْنَ طه وَ الْمُحْکَمَاتِ، 

یَا ابْنَ یس وَ الذَّارِیَاتِ یَا ابْنَ الطُّورِ وَ الْعَادِیَاتِ یَا ابْنَ مَنْ دَنَا فَتَدَلَّى فَکَانَ قَابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنَى دُنُوّا وَ اقْتِرَابا مِنَ الْعَلِیِّ الْأَعْلَى لَیْتَ شِعْرِی أَیْنَ اسْتَقَرَّتْ بِکَ النَّوَى بَلْ أَیُّ أَرْضٍ تُقِلُّکَ أَوْ ثَرَى أَ بِرَضْوَى أَوْ غَیْرِهَا أَمْ ذِی طُوًى عَزِیزٌ عَلَیَّ أَنْ أَرَى الْخَلْقَ وَ لا تُرَى وَ لا أَسْمَعَ [أَسْمَعُ‏] لَکَ حَسِیسا وَ لا نَجْوَى عَزِیزٌ عَلَیَّ أَنْ تُحِیطَ بِکَ دُونِیَ [لا تُحِیطَ بِی دُونَکَ‏] الْبَلْوَى وَ لا یَنَالَکَ مِنِّی ضَجِیجٌ وَ لا شَکْوَى بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ مُغَیَّبٍ لَمْ یَخْلُ مِنَّا بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ نَازِحٍ مَا نَزَحَ [یَنْزَحُ‏] عَنَّا بِنَفْسِی أَنْتَ أُمْنِیَّهُ شَائِقٍ یَتَمَنَّى مِنْ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَهٍ ذَکَرَا فَحَنَّا بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ عَقِیدِ عِزٍّ لا یُسَامَى، 

بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ أَثِیلِ مَجْدٍ لا یُجَارَى [یُحَاذَى‏] بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ تِلادِ نِعَمٍ لا تُضَاهَى بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ نَصِیفِ شَرَفٍ لا یُسَاوَى إِلَى مَتَى أَحَارُ [أَجْأَرُ] فِیکَ یَا مَوْلایَ وَ إِلَى مَتَى وَ أَیَّ خِطَابٍ أَصِفُ فِیکَ وَ أَیَّ نَجْوَى عَزِیزٌ عَلَیَّ أَنْ أُجَابَ دُونَکَ وَ [أَوْ] أُنَاغَى عَزِیزٌ عَلَیَّ أَنْ أَبْکِیَکَ وَ یَخْذُلَکَ الْوَرَى عَزِیزٌ عَلَیَّ أَنْ یَجْرِیَ عَلَیْکَ دُونَهُمْ مَا جَرَى هَلْ مِنْ مُعِینٍ فَأُطِیلَ مَعَهُ الْعَوِیلَ وَ الْبُکَاءَ هَلْ مِنْ جَزُوعٍ فَأُسَاعِدَ جَزَعَهُ إِذَا خَلا هَلْ قَذِیَتْ عَیْنٌ فَسَاعَدَتْهَا عَیْنِی عَلَى الْقَذَى ، 

هَلْ إِلَیْکَ یَا ابْنَ أَحْمَدَ سَبِیلٌ فَتُلْقَى هَلْ یَتَّصِلُ یَوْمُنَا مِنْکَ بِعِدَهٍ [بِغَدِهِ‏] فَنَحْظَى مَتَى نَرِدُ مَنَاهِلَکَ الرَّوِیَّهَ فَنَرْوَى مَتَى نَنْتَقِعُ مِنْ عَذْبِ مَائِکَ فَقَدْ طَالَ الصَّدَى مَتَى نُغَادِیکَ وَ نُرَاوِحُکَ فَنَقِرَّ عَیْنا [فَتَقَرَّ عُیُونُنَا] مَتَى تَرَانَا [وَ] نَرَاکَ وَ قَدْ نَشَرْتَ لِوَاءَ النَّصْرِ تُرَى أَ تَرَانَا نَحُفُّ بِکَ وَ أَنْتَ تَؤُمُّ الْمَلَأَ وَ قَدْ مَلَأْتَ الْأَرْضَ عَدْلا وَ أَذَقْتَ أَعْدَاءَکَ هَوَانا وَ عِقَابا وَ أَبَرْتَ الْعُتَاهَ وَ جَحَدَهَ الْحَقِّ وَ قَطَعْتَ دَابِرَ الْمُتَکَبِّرِینَ وَ اجْتَثَثْتَ أُصُولَ الظَّالِمِینَ، 

وَ نَحْنُ نَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ أَنْتَ کَشَّافُ الْکُرَبِ وَ الْبَلْوَى وَ إِلَیْکَ أَسْتَعْدِی فَعِنْدَکَ الْعَدْوَى وَ أَنْتَ رَبُّ الْآخِرَهِ وَ الدُّنْیَا [الْأُولَى‏] فَأَغِثْ یَا غِیَاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ عُبَیْدَکَ الْمُبْتَلَى وَ أَرِهِ سَیِّدَهُ یَا شَدِیدَ الْقُوَى وَ أَزِلْ عَنْهُ بِهِ الْأَسَى وَ الْجَوَى وَ بَرِّدْ غَلِیلَهُ یَا مَنْ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى وَ مَنْ إِلَیْهِ الرُّجْعَى وَ الْمُنْتَهَى اللَّهُمَّ وَ نَحْنُ عَبِیدُکَ التَّائِقُونَ [الشَّائِقُونَ‏] إِلَى وَلِیِّکَ الْمُذَکِّرِ بِکَ وَ بِنَبِیِّکَ خَلَقْتَهُ لَنَا عِصْمَهً وَ مَلاذا وَ أَقَمْتَهُ لَنَا قِوَاما وَ مَعَاذا وَ جَعَلْتَهُ لِلْمُؤْمِنِینَ مِنَّا إِمَاما فَبَلِّغْهُ مِنَّا تَحِیَّهً وَ سَلاما، 

وَ زِدْنَا بِذَلِکَ یَا رَبِّ إِکْرَاما وَ اجْعَلْ مُسْتَقَرَّهُ لَنَا مُسْتَقَرّا وَ مُقَاما وَ أَتْمِمْ نِعْمَتَکَ بِتَقْدِیمِکَ إِیَّاهُ أَمَامَنَا حَتَّى تُورِدَنَا جِنَانَکَ [جَنَّاتِکَ‏] وَ مُرَافَقَهَ الشُّهَدَاءِ مِنْ خُلَصَائِکَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ جَدِّهِ [وَ] رَسُولِکَ السَّیِّدِ الْأَکْبَرِ وَ عَلَى [عَلِیٍ‏] أَبِیهِ السَّیِّدِ الْأَصْغَرِ وَ جَدَّتِهِ الصِّدِّیقَهِ الْکُبْرَى فَاطِمَهَ بِنْتِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَى مَنِ اصْطَفَیْتَ مِنْ آبَائِهِ الْبَرَرَهِ وَ عَلَیْهِ أَفْضَلَ وَ أَکْمَلَ وَ أَتَمَّ وَ أَدْوَمَ وَ أَکْثَرَ وَ أَوْفَرَ مَا صَلَّیْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَصْفِیَائِکَ وَ خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ ، 

وَ صَلِّ عَلَیْهِ صَلاهً لا غَایَهَ لِعَدَدِهَا وَ لا نِهَایَهَ لِمَدَدِهَا وَ لا نَفَادَ لِأَمَدِهَا اللَّهُمَّ وَ أَقِمْ بِهِ الْحَقَّ وَ أَدْحِضْ بِهِ الْبَاطِلَ وَ أَدِلْ بِهِ أَوْلِیَاءَکَ وَ أَذْلِلْ بِهِ أَعْدَاءَکَ وَ صِلِ اللَّهُمَّ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُ وُصْلَهً تُؤَدِّی إِلَى مُرَافَقَهِ سَلَفِهِ وَ اجْعَلْنَا مِمَّنْ یَأْخُذُ بِحُجْزَتِهِمْ وَ یَمْکُثُ فِی ظِلِّهِمْ وَ أَعِنَّا عَلَى تَأْدِیَهِ حُقُوقِهِ إِلَیْهِ وَ الاجْتِهَادِ فِی طَاعَتِهِ وَ اجْتِنَابِ مَعْصِیَتِهِ وَ امْنُنْ عَلَیْنَا بِرِضَاهُ وَ هَبْ لَنَا رَأْفَتَهُ وَ رَحْمَتَهُ وَ دُعَاءَهُ وَ خَیْرَهُ مَا نَنَالُ بِهِ سَعَهً مِنْ رَحْمَتِکَ وَ فَوْزا عِنْدَکَ وَ اجْعَلْ صَلاتَنَا بِهِ مَقْبُولَهً وَ ذُنُوبَنَا بِهِ مَغْفُورَهً ، 

وَ دُعَاءَنَا بِهِ مُسْتَجَابا وَ اجْعَلْ أَرْزَاقَنَا بِهِ مَبْسُوطَهً وَ هُمُومَنَا بِهِ مَکْفِیَّهً وَ حَوَائِجَنَا بِهِ مَقْضِیَّهً وَ أَقْبِلْ إِلَیْنَا بِوَجْهِکَ الْکَرِیمِ وَ اقْبَلْ تَقَرُّبَنَا إِلَیْکَ وَ انْظُرْ إِلَیْنَا نَظْرَهً رَحِیمَهً نَسْتَکْمِلْ بِهَا الْکَرَامَهَ عِنْدَکَ ثُمَّ لا تَصْرِفْهَا عَنَّا بِجُودِکَ وَ اسْقِنَا مِنْ حَوْضِ جَدِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِکَأْسِهِ وَ بِیَدِهِ رَیّا رَوِیّا هَنِیئا سَائِغا لا ظَمَأَ بَعْدَهُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ 

 

DUANIN OXUNUŞU

Bismilləhir rahmənir rahim

Əlhəmdu lillahi rabbil-aləmin,və salləllahu əla seyyidina muhammədin nəbiyyihi və əlihi vəsəlləmə təslima. Əllahummə ləkəl-həmdu əla ma cəra bihi qəzaukə fi-əvliyaikəl-ləzinə istəxləstəhum li-nəfsikə və dinikə izəxtərtə ləhum cəzilə ma indəkə minən-nəimil-muqim, əlləzi la zəvələ ləhu və ləzmihlal, bədə ən şərədtə ələyhimuz-zuhdə fi-dərəcati hazihid-dunyəd-dəniyyəti və zuxrufha və zibriciha, fəşərətu ləkə zalikə və əlimtə minhumul-vəfaə bihi fəqabiltəhu və qarrabtəhum və qaddəmtə ləhumuz-zikrəl-əliyyə vəs-sənaəl cəliyy, və əhbəttə ələyhim məlaikətək,və kərramtəhum bi-vəhyik, və rafəttəhum bi ilmik, və cəəltəhumuz-zəriətə iləykə vəl-vəsilətə ila rizvanik, fə bəzun əskəntəhu cənnətəkə ila ən əxractəhu minha, və bəzun həməltəhu fi fulkil, və nəccəytəhu və mən amənə məəhu minəl hələkəti birahmətik, və bəzun ittəxəztəhu li nəfsikə xəlila, və səələkə lisanə sidqin fil-axirin, fəəcəbtəhu və cəəltə zalikə əliyya,və bəzun kəllətəhu min şəcəratin təklima və cəəltə ləhu min əxihi radən və vəzira, və bəzun əvlədtəhu min ğayri əb və ayətəhul-bəyyinati və əyyədtəhu bi ruhil qudus, və kullun şəratə ləhu şəriətən və nəhəctə ləhu minhaca və təxəyyərtə ləhu əvsiyaə mustəhfizən bədə mustəhfizin, min muddətin ila muddətin iqamətən lidinik, və huccətən əla ibadik və li-əlla yazuləl-həqqu ən məqarrih və yəğlibəl batilu əla əhlih və la yəqulə əhədun ləvla ərsəltə iləyna rasulən munzira və əqamtə ləna ələmən hadiyən fənəttəbiə ayatikə min qabli ən nəzillə və nəxza,ila ənintəhəytə bil-əmri ila habibikə və nəcibikə muhammədin səlləllahu ələyhi və alih,fə kanə kəməntəcəbtəhu səyyidə mən xələqtəh,və səfvətə mənistəfəytəhu və əfzələ mənictəbəytəhu və əkramə mənitə-mədtəh,qaddəmtəhu əla ənbiyaik, və bəəstəhu iləs-səqələyni min ibadik və əvtətəhu məşariqakə və məğaribək və səxxərtə ləhu-buraq, və əvdətəhu ilmə ma kanə və ma yəkunu ilənqizai xəlqik, summə nəsərtəhu bir-rub və həfəftəhu bi-cəbrailə və mikailə vəl musəvviminə min məlaikətik və vəədtəhu ən tuzhirə dinəhu ələd-dini kullihi vələv kərihəl-muşrikun, və zalikə bədə ən bəvvətəhu mubəvvə sidqin min əhlih və cəəltə ləhu və ləhum əvvələ bəytin vuziə linnasi ləlləzi bi-bəkkətə mubarəkən və hudən lil-aləmin, fihi ayətun bəyyinatun məqamu ibrahimə və mən dəxələhu kanə aminə, və qultə innəma yuridullahu liyuzhibə ənkumur-ricsə əhləl-bəyti və yutəhhirakum təthira. Summə cəaltə əcrə muhammədin səlavatukə ələyhi və alihi məvəddətəhum fi kitabik, fə-qultə qul lə əsəlukum ələyhi əcrən illəl-məvəddətə fil-qurba. Və qultə ma səəltukum min əcrin fəhuvə ləkum, və qultə ma əsəlukum ələyhi min əcrin illa mən şaə ən yuttəxizə ila rabbihi səbila fəkanu humus-səbilə iləykə vəl-məslək ila rizvanik, fələmmənqazət əyyamuhu əqamə vəliyyəhu əliyyəbnə əbi talibin səlavatukə ələyhima və alihima hadiya, iz kanə huvəl-munzira və li-kulli qavmin had, fə qalə vəl-mələu əmaməh. Mənkuntu məvlahu fə əliyyun məvləh, əllahummə vali mən valah və adi mən adah, vənsur mən nəsərəh, vəxzul mən xəzələh, və qalə mən kuntu əna nəbiyyəhu fə əliyyun min şəcəratin vahidəh və sairun-nas min şəcərin şətta, və əhəlləhu məhəllə harunə min musa, fə qalə ləhu əntə minni bi-mənziləti harunə min musa illa ənnəhu la nəbiyyə bədi, və zəvvəcəhubnətəhu səyyidətə nisail-aləmin və əhəllə ləhu min məscidihi ma həllə ləhu və səddəl-əvbabə illa babəh,summə əvdəəhu ilməhu və hikmətəh, fə qalə əna mədinətul-ilmi və əliyyun babuha, fəmən əradəl-mədinətə vəl-hikmətə fəlyətiha min babiha, summə qalə əntə əxi və vəsiyyi və varisi, ləhmukə min ləhmi və dəmukə min dəmi və silmukə silmi və hərbukə hərbi, vəl-imanu muxahtun ləhməkə və dəməkə kəma xalətə ləhmi və dəmi və əntə ğədən ələl-həvzi xəlifəti və əntə təqzi dini və tuncizu idati və şiətukə əla mənabira min-nurin mubyəzzətən vucuhuhum həvli fil-cənnəti və hum cirani, vələv la əntə ya əliyy, ləm yurafil-muminunə bədi, və kanə bədəhu hudən minəz-zəlal və nurən minəl-əma və həbləllahil-mətin və siratəhul-mustəqim la yusbəqu bi qərabətin fi rahim və la bi-sabiqatin fi din, vəla yulhəqu fi mənqabətin min mənaqibih,yəhzu həzvər-rasuli səlləllahu ələyhima və alihima. Və yuqatilu ələt-təvil və la təxuzuhu filləhi ləvmətu laim, qad vətəra fihi sənadidəl-ərəb və qatələ əbtaləhuç və navəşə zubanəhum fə əvdəə qulubəhum əhqadən bədriyyətən və xəybəriyyətən və huneyniyyətən və ğəyrahunnə fəəzzəbbət əla ədavətih və əkəbbət əla munabəzətih,hətta qətələn-nakisinə vəl-qasitinə vəl-mariqin,və ləmma qəza nəhbəhu və qatələhu əşqal-axirinə yətbəu əşqal-əvvəlin, ləm-yumtəsəl-əmru rasulillahi səlləllahu ələyhi və alihi fil-hadinə bədəl-hadin, vəl-ummətu musirratun əla məqtih, muctəmiətun əla qatiəti rahimih və iqsai vələdihi illəl-qalilə mimmən vəfa li-riayətil-həqqi fihim fə-qutilə mən qutil, və subiə mən subi və uqsiyə mən uqsi, və cərəil qəzau ləhum bima yurca ləhu husunul-məsubəti iz kanətil-ərzu lillahi yurisuhə mən yəşau min ibadihi vəl-aqibətu lil-muttəqin və subhanə rabbina in kanə vədu rabbina lə-məfula və lən yuxlifəllahu vədəhu və huvəl-əzizul-həkim, fə-ələl-ətaibi min əhli-bəyti muhammədin və əliyyin səlləllahu ələyhima və alihima fəl-yəkbil bakun, və iyyahum fəl-yəndubin-nadibun və li-mislihim fəl-tuzrifid-dumu, vəl-yəsruxis-sarixun, və yəziccəz-zaccun, və yəiccul-accun, əynəl-həsənu əynəl huseyn əynə-əbnaul-huseyni salihun bədə salih,və sadiqun bədə sadiq əynəs-səbilu bədəs-səbil əynəl-xiyəratu bədəl-xiyərah əynəl-şumust-taliəh əynəl-əqmarul-munirah əynəl-əncumuz-zahirah əynə-əlamud-dini və qavəidul-ilm əynə bəqiyyətullahil-ləti la təxlu minəl-itratil-hadiyəh əynəl-muəddu li-qati dabiriz-zələməh əynəl-muntəzəru li-iqamətil əmti vəl-ivəc əynəl-murtəca li-izalətil-cəvri vəl-udvan əynəl-muddəxəru li-təcdidil-fəraizi vəs-sunən əynəl-mutə-xəyyəru li-iadətil-milləti vəş-şəriəh əynəl-muəmməlu li-ihyail-kitabi və hududih əynə muhyi məalimid-dini və əhlih əynə qasimu şəvqatil-mutədin əynə hadimu əbniyətiş-şirki vən-nifaq əynə mubidu əhlil-fusuqi vəl-isyani vət-tuğyan əynə hasidu furul-ğəyyi vəş-şiqaq əynə tamisu asariz-zəyği vəl-əhva əynə qatiu həbailil-kizbi vəl-iftira əynə mubidul-utati vəl-məradəh əynə mustəsilu əhlil-inadi vət-təzlili vəl-ilhad əynə muizzul-əvliyai və muzillul-əda əynə camiul-kəliməti ələt-təqva əynə babullahil-ləzi minhu yuta əynə vəchullahil-ləzi iləyhi yətəvəccəhul-əvliya əynəs-səbəbu muttəsilu bəynəl-ərzi vəs-səma əynə sahibu yəvmil-fəthi və naşiru rayətil-huda əynə muəllifu şəmlis-səlahi vər-riza əynət-talibu bi zuhulil ənbiyai və əbnail-ənbiya əynət-talibu bi-dəmil-məqtuli bi-kərbəla əynəl-mənsuru əla mənitəda ələyhi vəftəra əynəl-muztərulləzi yucabu iza dəa əynə sədrul-xəlaiqi zul-birri vət-təqva əynəbnun-nəbiyyil-mustəfa, vəbnu əliyyil-murtəza, vəbnu xədicətəl-ğərra, vəbnu fatimətul-kubra bi-əb əntə və ummi və nəfsi ləkəl-viqau vəl-hima, yəbnəs-sadətil-muqarrabin, yəbnən-nucəbail-əkrəmin, yəbnəl-hudatil-məhdiyyin,yəbnəl-xiyərətil-muhəzzəbin, yəbnəl-ğətarifətil-əncəbin, yəbnəl-ətaibil-mutəhhərin, yəbnəl-xəzarimətil-muntəcəbin, yəbnəl-qaməqimətil-əkramin, yəbnə buduril-munirəh, yəbnəs-surucil-muziyəh, yəbnəş-şuhubis-saqibəh, yəbnə əncumiz-zahirah, yəbnəs-subulil-vazihəh, yəbnəl-əlamil-laihəh, yəbnəl-ulumil-kamiləh, yəbnəs-sunənil-məşhurəh, yəbnəl-məalimil-məsurah, yəbnəl-mucizatil-məvcudəh, yəbnəd-dəlailil-məşhudeh, yəbnəs-siratil-mustəqim, yəbnən-nəbəil-əzim, yəbnə mən huvə fi umumil-kitabi lədəəllahu əliyyun həkim, yəbnəl ayəti vəl-bəyyinat, yəbnəd-dəlailiz-zahirat, yəbnəl-bərahinil-vazihətil-bahirat, yəbnəl-hucəcil-baliğat, yəbnən-niəmis-sabiğat, yəbnə taha vəl muhkəmat, yəbnə yasin vəz-zariyat, yəbnət-turi vəl-adiyat yəbnə mən dəna fətədəlla fə kanə qabə qəvsəyni əv ədna dunuvvən vəqtirabən minəl-əliyyin əla, ləytə şiri əynəstəqarrat bikən-nəva bəl əyyu ərzin tuqillukə əv səra əbi rəvzaəv ğəyriha əm zi-tuva əzizun ələyyə ən ərəl-xəlqa və la tura. və la əsməə ləkə həsisən və la nəcva, əzizun ələyyə ən tuhtə bikə duniyəl-bəlva, və la yənaləkə minni zəcicun və la şəkva, bi nəfsi əntə min muğəyyəbin ləm yəxlu minna, bi nəfsi əntə min nazihin ma nəzəhə ənna, bi-nəfsi əntə umniyyətu şaiqin yətəmənna min muminin və muminətin zəkəra fəhənna, bi-nəfsi əntə min əqidi izzin la yusama, bi-nəfsi əntə min əsili məcdin la yucara, bi-nəfsi əntə min tiladi niəmin la tuzaha,bi-nəfsi əntə min nəfisi şərəfin la yusava,ila məta əharu fikə ya məvlayə və ila məta və əyyu xitabin əsifu fikə və əyyə nəcva əzizun ələyyə ən ucabə dunəkə və unağa,əzizun ələyyə ən əbkiyəkə və yəxzuləkəl-vəra,əzizun əvila vəl-buka həl min cəzuin fə-usaidə cəzəəhu iza xəla həl qaziyət əynun fəsaədəduha əyni ələl-qəza həl iləykə yəbnə əhmədə səbilun fə tulqa həl-yəttəsilu yəvmuna minka bi-idətin fənəhza məta nəridu mənahilək ər-raviyyətə fənərva məta nəntəqiu min əzbi maikə fəqəd taləs-səda məta nuğadikə və nuravihukə fə nəqirru əyna məta təranə və nəraka və qəd nəşərtə li vaən-nəsri tura,ətəranə nəhuffu bikə və əntə tə-ummul-mələə və qad mələtəl-ərzə ədla,və əzaqtə ədaəkə həvanən və iqaba,vəəbərtəl-utatə və cəhədətəl həqqi və qatəətə dabirəl-mutəkəbbitin, vəctəsəstə usuləz-zalimin və nəhnu nəqulu əlhamdu lillahi rabbil-aləmin. Əllahummə əntə kəşşaful-kurabi vəl-bəlva, və iləykə əstədi fə indəkəl-ədva, və əntə rabbul axirəti vəd-dunya, fə-əğis yağiyasəl mustəğisinə ubəydəkəl-mubtəla, və ərihi səyyidəhu ya şədidəl quva, və əzil ənhu bihil əsa vəl-cəvaa, və bərrid ğəliləhu ya mən ələl-ərşistəva, və mən iləyhir-ruca vəl muntəha. Əllahummə və nəhnu əbidukət-taiqunə ila vəliyyikəl muzəkkiri bikə və binəbiyyik, xələqtəhu ləna ismətən və məlaza, və əqəmtəhu ləna qivamən və məaza, və cəəltəhu lil mumininə minna imama, fə bəlliğhu mina təhiyyətən və səlama, və zidna bi-zalikə ya rabbi ikrama, vəcəl mustəqərrahu ləna mustəqarran və muqama, və ətmim nimətikə bi-təqdimikə iayhu əmaməna hətta turidəna cinanəkə və murafəqətəş-suhədai min xuləsaik. Əllahummə səlli əla muhammədin və ali muhamməd və səlli əla muhammədin cəddihi və rasulikəs-səyyidil-əkbəri və əla əbihis-səyyidil-əsğəri və cəddətihis-siddiqətil-kubra fatimətə binti muhammədin səlləllahu ələyhi və alih və səlləmə və əla mənistəfəytə min əbaihil-bərərəti və ələyhi əfzələ və əkmələ və ətəmmə və ədvəmə və əksəra və əvfəra ma səllətə əla əhadin min əsfiyaikə və xiyəratikə min xəlqikə və səlli ələyhi səlatən la ğayətə li-ədədiha, və la nihayətə li-mədədiha, və la nəfadə li-əmədiha.əllahummə və əqim bihil-həqq,və ədxiz bihil-batil,və ədil bihi əvliyaək, və əzlil bihi ədaək,vəsililləhummə bəynəna və bəynəhu vuslətən tuəddi ila murafəqəti sələfih, vəcəlna mimmən yəxuzu bihuczətihim, və yəmkusu fi zillihim, və əinna əla tədiyəti huquqihi iləyh, vəl-ictihadi fi taətih, vəctinabi məsiyətih, vəmnun ələyna bi rizah, və həbləna rafətəhu və rahmətəhu və duaəhu və xəyrahu ma nənalu bihi səətən min rahmətik, və fəvzən indək, vəcəl səlatəna bihi məqbuləh və zunubəna bihi məğfurəh,və duaəna bihi mustəcaba, vəcəl ərzaqana bihi məbsutəh və humuməna bihi məkfiyyəh, və həvaicəna bihi məqziyyəh, və əqbil iləyna bi-vəchikəl-kərim, vəqbəl təqarrubəna iləyk, vənzur iləyna nəzratən rahimətən nəstəkmilu bihəl-kəramətə indək, summə la təsrifha ənna bi-cudik, vəs-qina min havzi cəddihi səlləllahu ələyhi və alihi bi-kəsihi və biyədihi rayyən raviyyən həniən saiğən la zəmmə bədəh, ya ərhəmər-rahimin.

DUANIN TƏRCÜMƏSİ

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim

Həmd yalnız aləmlərin Rəbbi olan Allaha məxsusdur. Allahın salavat və salamı seyyidimiz, ağamız, Allahın Peyğəmbəri Muhəmmədə və onun övladlarına olsun. İlahi,Sənin övliyaların barədə cərəyan edən hadisələr barədə Sənə həmd olsun Elə övliyalar ki, onları Özün və dinin üçün xalisləşdirmisən. 

Çünki, onlara Öz yanında olan əbədi nemətlər bəxşiş etmisən ki, o nemətlər əbədidir. Heç vaxt zail olub aradan getməz, məhv olmaz. (bu nemətləri) bu alçaq təbiətli dünyanın, onun bər-bəzəkli zər-zivərli dərəcələrində zöhdü onlar üçün şərt etdikdən, onların da bu şərti qəbul edib öz əhdlərinə vəfalı olduqlarını bildikdən sonra (əta etdin) və onları (Öz dərganhna) qəbul və müqərrəb etdin. 

Yüksək zikri, aşkar sənanı onlar üçün təqdim etdin, onlara məlaikə nazil edib Öz vəhyinlə onları əzizlədi, Öz elminlə onlara yardım (əta) etdin, onları Özünə doğru şəfatəçi, razılığına çatmaq üçün vasitə qərar verdin. Sonra onların bəzilərini (Həzrəti Adəmin) Cənnətdən çıxarana qədər orada məskunlaşdırdır. Bə”zilərini isə (Həzrəti Nuhu) Öz nicat gəminə mindirib onu və onunla birlikdə iman gətirənləri Öz rəhmətinlə həlak olmadan nicat verdin. Bə”zilərin isə Özün üçün xəlil (dost) seçdin, o da Səndən sonrakı ümmətlər içrə sadiq dil, istədi. Səndə onun istəyini qəbul etdin və onları uca məqamlı etdin Bə”ziləri(həzrəti Musa) ilə ağac vasitəsi ilə danışdın və onun üçün qardaşından (Harundan) arxa, kömək və vəzir qərar verdin;

Bəzilərini isə (həzrəti İa) atasız olaraq dünyaya gətirdin və ona aşkar mö”cüzələr əta edib Ruhul qüdüsla onu tə”yid etdin.

Bunların hər biri üçün şəriət yol müəyyən etdin. Onlar üçün canişinlər seçdin ki, hər biri digərindən sonra, müəyyən müddətdə dini hifz etdilər. Sənin dinini bərqərar edənlər dirçəldənlər Sənin bəndələrinə höccət və dəlil olsunlar ki, haqq Öz qərargahından məhv olub aradan getməsin və nəticədə batil əhli haqq əhlinə qələbə çalmasın.Həmçinin bir kəs deməsin ki, "Ey Rəbbimiz, əgər Sən bizə (İlahi əzabdan) qorxudan bir rəsul göndərib (onları) hidayətçi, əlamət qərar versəydin biz də zəlil və xar olmamış, işimizi Sənin həbibin və nəcib bəndən Mühəmməd (s) çatmamış Sənin mö”cüzələrinə tabe olardıq”-deməsin,və o,(həzrəti Mühəmməd)Sənin seçdiyin kimi, xəlq etdiklərinin ağası, seçdiyin bəndələrin seçilmişi, onların əfzəli, e”timad etdiyin bəndələrin ən kəramətlisi, oldu.Sən onu Öz peyğəmbərlərindən öncəyə keçirtdin, Öz bəndələrindən olan səqəleynə (cinlərə və insanlara) peyğəmbər seçdin, Öz məğrib və məşriqlərini onun ayaqları altından keçirtdin,. Büraqı onun üçün müsəxxər(ram) etdin, onun ruhunu Öz asimanına doğru pərvaz etdirdin, Xilqətin vaxtı qurtarana kimi olmuş və olacaq hər bir şeyin elmini onda əmanət verdin Sonra (düşmənlərinin mö”minlərdən qorxması ilə) onu nüsrətə yetindin, onu Cəbrəil, Mikail və əlaməti olan mələklərinlə əhatə etdin ona və”də verdin ki, onun dinini müşriklərin xoşlmadıqlarına baxmayaraq bütün dinlərə qalib edəsən, və bu iş onu sadiq bir nazil olan kimi geri qaytardıqdan sonra oldu. Və oranı(qayıtdığı evi ) o və onlar üçün ilk beyt qərar verdik ki, "Camattın ibadəti üçün qoyulan ilk ev o evdir ki, Bəkkədədir, bərəkətli olub aləmlər üçün hidayətdir, onda aydın nişanələr–İrahim əleyhissalam)-ın məqamı vardır. Hər kəs oraya daxil olasa, əmin-amanlıqda olar” ("Ali Imran” surəsi, 96) və Əhli-Beyt(ə) barəsində buyurdun:"Allahın iradəsi bu olmuşdur ki, yalnız Siz Əhli-beytdən hər növ çirkinliyi, aludəliyi aradan aparıb Sizi pak-pakizə qərar versin” (Əhzab-53)

Sonra Mühəmməd (s)-ın muzdunu onlara aşkar məhəbbət qərar verdin və buyrdun ki, "(Ya Mühəmməd) xalqa De: Mən bu risalət müqabilində sizdən, Əhli-beytimə aşkar məhəbbət bəsləməkdən savayı bir muzd istəmirəm”

Həmçinin buyurdun ki, "Bu iş müqabilində sizdən bir şey istəyirəmsə, o, sizin xeyrinizədir” və buyurdun ki: "bu iş müqabilində sizdən bir haq, muzd istəmirəm”

Öz Rəbbinə doğru yolu seçmək istəyənlərdən başqa yalnız onlar (imamlar) Sənə doğru yol, Sənin razılığna doğru bir məsləkdirlər.

Elə ki, onun ömrü sona çatdı (Qədir Xumad) öz vəlisi Əliyyibni Əbi Talib (ə) ayağa qaldırıb (Allahın əmri ilə) hidayətçi etdi, Çünki o (Peyğəmbər) İlahi əzabdan qorxdudan idi və hər bir qövm üçün də bir hidayətçi olmalıdır. 

Camaat Peyğəmbərin (s) ətrafını tutmuş halda buyurdu: "Mən hər kimin mövlası və ixtiyar sahibiyəmsə, Əli də onun mövlası və ixtiyar sahibidir. İlahi, onu sevəni sev, ona kömək edənlərə kömək et! Onu xar etmək istəyənləri xar et!, Sonra buyuru: "Mən hər kəsin peyğəmbəriyəmsə, Əli də onun əmirdir” və buyuru: "Mən və Əli vahid bir şəcərədənik, sair şəxslər isə müxtəlif şəcərələrdəndir.” 

Peyğəmbər(s) özünü Musaya, Əlini isə onun vəziri və canişini olan Haruna bənzədib buyurdu: "Sənin mənimlə olan münasibətin Harunun Musa ilə olan münasibəti kimidir; bu fərqlə ki, məndən sonra heç bir peyğəmbər yoxdur” və öz qızını ona ərə verdi, elə bir xanım ki, hər iki aləm qadınlarının seyyidəsidir və (Peyğəmbər)öz məscidinə aid olan işləri onun üçün də halal etdi, onun qapısından başqa (məsçidə açılan) bütün qapıları bağladı, sonra öz elm və hikmətini ona əmanət verib buyurur: "Mən elmin şəhəri, Əli isə o şəhərin və darvazasıdır, hər kəs o şəhəri və hikməti istəsə, gərək onun qapısından gəlsin”, sonra buyurdu "Ya Əli, Sən mənim qardaşım, canişinim və varisimsən, ətin mənim ətimdən, qanın mənim qanımdandır. Sənin barışıq etməyin mənim barışıq etməyim, müharibən mənim müharibəmdir. Iman, mənim ət-qanıma qarışdığı kimi, sənin ət-qanınla da qarışıb. Qiyamət günü "Kövsər” hovuzu kənarında canişinimsən Sən mənim borclarımı rəva qılıb,vədələrimə vəfa edəcəksən” Səni şiələrin cənnətdə, mənim dövrəmdə nurdan olan minbərlər üstə, üzləri ağ olacaq Onlar mənim qonşularımdır. Ya Əli! Sən olamasaydın, məndən sonra mö”minlər(münafiqlərdən) seçilməzdi” Əli (ə) Peyğəmbərdən (s) sonra azğınçılıqdan çıxmaq üçün hidayət məşəli, korluq üçün bir nur, Allahın mətin rabitə ipi, Onun düzgün yolu oldu.

Rəsuli Əkrəmə(s) qohumluq cəhətindən bir kəs ondan (Həzrəti Əlidən) qabağa keçə bilmədi və həmçinin heç kəs ondan qabaq islamı qəbul etmədi, heç kəs fəzilətlərindən hər hansı birində ona çata bilmədi. Müntəzəm olaraq Rəsuli Əkrəmin (s) qədəm qoyduğu yerə qədəm qoyurdu.

Quran təvili əsasında cihad edirdi. Allah yolunda(çalışanda) məzəmmət edənlərin məzəmmətləri ona təsir etmirdi, Allah yolunda ərəblərin dilavər pərhləvanlarını təkləyib öldürür, ərəb quldurlarını tuturdu.Nəticədə Bədr,Xeybər, Hüneyn və s, müharibələrdən o həzrətə qarşı kin-küdurətlər qalmışdı. Nəhayətdə ona qarşı düşmənçilikdə əlbir olub onun əleyhinə qiyam etdilər, Həzrət Nakisinlərlə, (Cəməl döyüşündə), Mariqinlərlə (dindən çıxanlarla) və Qasitinlərlə (Siffeyn döyüşündə) müharibə edib onları qətlə yetirdi.

Elə ki, ömrü sona çatdı və ilk bədbəxtə tabe olan axırıncı bədbəxt (İbni Mülcəm) onu şəhadətə yetirdi. Rəsuli Əkrəmin (s) fərmanları yol,göstərənlərin birinin digərindən sonra gəlməsi ilə yerinə yetirilməmiş qaldı. Onun haqqına riayət edən az qrup insanlardan savayı bütün islam ümməti də ona qarşı amansız düşmənliyə qalxıb onun nəslini kəsmək üçün övladlarını sürgün etmək üçün cəm oldular və bu işə israr etdilər. Öldürülənlər öldürüldü, əsir edilənlər əsir edildi, sürgün edilənlər sürgün edildi və Allahın qəzavu-qədəri onlar üçün gözəl savab ümidi olan qaydada ötüb keçdi. Çünki Allah, yeri Öz bəndələri içərisində istədiyi şəxslərə irs verir. Gözəl aqibət isə müttəqlilər üçündür. Hər bir eyb və nöqsandan pakdır Bizim Rəbbimiz, şübhəsiz ki, Onun vədləri hökmən yerinə yetiriləcək və Allah heç vaxt Öz vədəsinin əksinə çıxmaz, O, Əziz (izzət,şövkət sahibi) və Həkimdir (hikmət sahibi)

Həzrəti Mühəmmədin (s) pak və məsum Əhli-beytinə (s) gərək bütün ağlayanlar ağlasın, bütün ahüfəqan edənlər yalnız onların halına ahü-fəğan etsinlər. Yalnız onlar kimilərə gərək gözlər yaş axıtsın, bütün şivən edənlər şivən etsin, bütün nalə edənlər nalə etsinlər, ürəkləri yananlar onların halından ürək yanğısı kəçirsinlər.

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

Müəlliflik Hüququ Əbədi Nur Müəssisəsinə aiddir

                                                                              [...]

Read more 0

Əbu Həmzə Sumali duası – دعای ابوحمزه ثمالی

Rate this item
(1 Vote)

 

Əbu Həmzə Sumali duasıدعای ابوحمزه ثمالی

 

Bu duanı - şeyx əbu Cəfər Muhəmməd ibn Həsən Tusinin yazdığı Misbahul-Mutəhəccüd kitabında gəlmiş dualardandır. Bu duanı İmam Səccad (ə), İmam Baqir və İmam Sadiqin (ə) səhabələrindən olan Əbu-Həmzə İmam Səccaddan (ə) nəql etmişdir. Əbu-Həmzə zəmanəsinin böyüklərindən olmuşdur. Ona zəmanənin Salmanı deyirdilər. Elə bu böyük dua özü onun şəxsiyyət və mərifətini göstərir. Mərhum Məclisi bu duanın sənədi haqda belə nəql edir: Həsən ibn Məhbuba istinad edən Əbu Məhəmməd Harun ibn Musa (hər ikisi böyük rəvayətçilərdəndir) Əbu-Həmzə Sumalidən belə nəql edirlər: 

O deyidi imam Səccad (ə) Ramazan ayında bütün gecəni namaz qılardı və sübh namazından sonra bu duanı oxumağa başlayardı. (“Biharul-ənvar”da (98-ci cild, səh.82, 2-ci rəvayət).

İmam Səccad (ə) bu duanı Əbu-Həmzə Sumaliyə öyrətdiyi və Əbu-Həmzə bu duanı nəql etdiyi üçün adı onunla bağlı olmuşdur.

İmam Sadiq (ə) buyurdu: “Salman öz dövründə necə idisə Əbu-Həmzə də öz dövründə elə idi.” (Nəcaşi, “Rical”, səh.289-290, Beyrut nəşri.)

Dua aşağıdakı mövzulardan ibarətdir:

  1. İlahi mərifət
  2. Bəndənin İlahi hökümdən qaçılmazlığı
  3. Özünün vasitəsilə Allahı tanıması
  4. Allahın köməkliyi
  5. İnsanın nicatının və onu xilas etməyin yolu
  6. İlahi mərhəmətə bağlılıq
  7. Əxlaqi fəzilətlərə əməl etmək və əxlaqi pisliklərdən uzaqlaşdırmaq
  8. Dua
  9. Həmd və sitayiş
  10. Salavat
  11. Kömək istəmək
  12. İsrarla istəmək
  13. Günahları iqrar etmək (dilə gətirmək)
  14. Təvazökarlıq və tövbəkarlıq

                                              

ƏBU HƏMZƏ SUMALİ DUASI

إِلَهِي لا تُؤَدِّبْنِي بِعُقُوبَتِكَ وَ لا تَمْكُرْ بِي فِي حِيلَتِكَ مِنْ أَيْنَ لِيَ الْخَيْرُ يَا رَبِّ وَ لا يُوجَدُ إِلا مِنْ 
بِكَ عَرَفْتُكَ وَ أَنْتَ دَلَلْتَنِي عَلَيْكَ وَ دَعَوْتَنِي إِلَيْكَ وَ لَوْ لا أَنْتَ لَمْ أَدْرِ مَا أَنْتَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَدْعُوهُ فَيُجِيبُنِي وَ إِنْ كُنْتُ بَطِيئا حِينَ يَدْعُونِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَسْأَلُهُ فَيُعْطِينِي وَ إِنْ كُنْتُ بَخِيلا حِينَ يَسْتَقْرِضُنِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أُنَادِيهِ كُلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِي وَ أَخْلُو بِهِ حَيْثُ شِئْتُ لِسِرِّي بِغَيْرِ شَفِيعٍ فَيَقْضِي لِي حَاجَتِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لا أَدْعُو غَيْرَهُ وَ لَوْ دَعَوْتُ غَيْرَهُ لَمْ يَسْتَجِبْعِنْدِكَ وَ مِنْ أَيْنَ لِيَ النَّجَاةُ وَ لا تُسْتَطَاعُ إِلا بِكَ لا الَّذِي أَحْسَنَ اسْتَغْنَى عَنْ عَوْنِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ لا الَّذِي أَسَاءَ وَ اجْتَرَأَ عَلَيْكَ وَ لَمْ يُرْضِكَ خَرَجَ عَنْ قُدْرَتِكَ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ لِي دُعَائِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لا أَرْجُو غَيْرَهُ وَ لَوْ رَجَوْتُ غَيْرَهُ لَأَخْلَفَ رَجَائِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَكَلَنِي إِلَيْهِ فَأَكْرَمَنِي وَ لَمْ يَكِلْنِي إِلَى النَّاسِ فَيُهِينُونِي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي تَحَبَّبَ إِلَيَّ وَ هُوَ غَنِيٌّ عَنِّي وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي يَحْلُمُ عَنِّي حَتَّى كَأَنِّي لا ذَنْبَ لِي فَرَبِّي أَحْمَدُ شَيْ‏ءٍ عِنْدِي وَ أَحَقُّ بِحَمْدِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَجِدُ سُبُلَ الْمَطَالِبِ إِلَيْكَ مُشْرَعَةً وَ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ إِلَيْكَ [لَدَيْكَ‏] مُتْرَعَةً وَ الاسْتِعَانَةَ بِفَضْلِكَ لِمَنْ أَمَّلَكَ مُبَاحَةً وَ أَبْوَابَ الدُّعَاءِ إِلَيْكَ لِلصَّارِخِينَ مَفْتُوحَةً وَ أَعْلَمُ أَنَّكَ لِلرَّاجِي [لِلرَّاجِينَ‏] بِمَوْضِعِ إِجَابَةٍ وَ لِلْمَلْهُوفِينَ [لِلْمَلْهُوفِ‏] بِمَرْصَدِ إِغَاثَةٍ وَ أَنَّ فِي اللَّهْفِ إِلَى جُودِكَ وَ الرِّضَا بِقَضَائِكَ عِوَضا مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِينَ وَ مَنْدُوحَةً عَمَّا فِي أَيْدِي الْمُسْتَأْثِرِينَ وَ أَنَّ الرَّاحِلَ إِلَيْكَ قَرِيبُ الْمَسَافَةِ وَ أَنَّكَ لا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِكَ إِلا أَنْ تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمَالُ [الْآمَالُ‏] دُونَكَ وَ قَدْ قَصَدْتُ إِلَيْكَ بِطَلِبَتِي وَ تَوَجَّهْتُ إِلَيْكَ بِحَاجَتِي وَ جَعَلْتُ بِكَ اسْتِغَاثَتِي وَ بِدُعَائِكَ تَوَسُّلِي مِنْ غَيْرِ اسْتِحْقَاقٍ لاسْتِمَاعِكَ مِنِّي وَ لا اسْتِيجَابٍ لِعَفْوِكَ عَنِّي بَلْ لِثِقَتِي بِكَرَمِكَ وَ سُكُونِي إِلَى صِدْقِ وَعْدِكَ وَ لَجَئِي إِلَى الْإِيمَانِ بِتَوْحِيدِكَ وَ يَقِينِي [وَ ثِقَتِي‏] بِمَعْرِفَتِكَ مِنِّي أَنْ لا رَبَّ لِي غَيْرُكَ وَ لا إِلَهَ [لِي‏] إِلا أَنْتَ وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْقَائِلُ وَ قَوْلُكَ حَقٌّ وَ وَعْدُكَ صِدْقٌ [الصِّدْقُ‏] وَ اسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ اِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيما وَ لَيْسَ مِنْ صِفَاتِكَ يَا سَيِّدِي أَنْ تَأْمُرَ بِالسُّؤَالِ وَ تَمْنَعَ الْعَطِيَّةَ وَ أَنْتَ الْمَنَّانُ بِالْعَطِيَّاتِ عَلَى أَهْلِ مَمْلَكَتِكَ وَ الْعَائِدُ عَلَيْهِمْ بِتَحَنُّنِ رَأْفَتِكَ [بِحُسْنِ نِعْمَتِكَ‏] إِلَهِي رَبَّيْتَنِي فِي نِعَمِكَ وَ إِحْسَانِكَ صَغِيرا وَ نَوَّهْتَ بِاسْمِي كَبِيرا فَيَا مَنْ رَبَّانِي فِي الدُّنْيَا بِإِحْسَانِهِ وَ تَفَضُّلِهِ [بِفَضْلِهِ‏] وَ نِعَمِهِ وَ أَشَارَ لِي فِي الْآخِرَةِ إِلَى عَفْوِهِ وَ كَرَمِهِ مَعْرِفَتِي يَا مَوْلايَ دَلِيلِي [دَلَّتْنِي‏] عَلَيْكَ وَ حُبِّي لَكَ شَفِيعِي إِلَيْكَ وَ أَنَا وَاثِقٌ مِنْ دَلِيلِي بِدَلالَتِكَ وَ سَاكِنٌ مِنْ شَفِيعِي إِلَى شَفَاعَتِكَ أَدْعُوكَ يَا سَيِّدِي بِلِسَانٍ قَدْ أَخْرَسَهُ ذَنْبُهُ رَبِّ أُنَاجِيكَ بِقَلْبٍ قَدْ أَوْبَقَهُ جُرْمُهُ أَدْعُوكَ يَا رَبِّ رَاهِبا رَاغِبا رَاجِيا خَائِفا إِذَا رَأَيْتُ مَوْلايَ ذُنُوبِي فَزِعْتُ وَ إِذَا رَأَيْتُ كَرَمَكَ طَمِعْتُ فَإِنْ عَفَوْتَ [غَفَرْتَ‏] فَخَيْرُ رَاحِمٍ وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَغَيْرُ ظَالِمٍ حُجَّتِي يَا اللَّهُ فِي جُرْأَتِي عَلَى مَسْأَلَتِكَ مَعَ إِتْيَانِي مَا تَكْرَهُ جُودُكَ وَ كَرَمُكَ وَ عُدَّتِي فِي شِدَّتِي مَعَ قِلَّةِ حَيَائِي رَأْفَتُكَ وَ رَحْمَتُكَ وَ قَدْ رَجَوْتُ أَنْ لا تَخِيبَ بَيْنَ ذَيْنِ وَ ذَيْنِ مُنْيَتِي فَحَقِّقْ رَجَائِي وَ اسْمَعْ دُعَائِي يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ عَظُمَ يَا سَيِّدِي أَمَلِي وَ سَاءَ عَمَلِي فَأَعْطِنِي مِنْ عَفْوِكَ بِمِقْدَارِ أَمَلِي وَ لا تُؤَاخِذْنِي بِأَسْوَإِ عَمَلِي فَاِنَّ كَرَمَكَ يَجِلُّ عَنْ مُجَازَاةِ الْمُذْنِبِينَ وَ حِلْمَكَ يَكْبُرُ عَنْ مُكَافَاةِ الْمُقَصِّرِينَ وَ أَنَا يَا سَيِّدِي عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ مُتَنَجِّزٌ مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّا وَ مَا أَنَا يَا رَبِّ وَ مَا خَطَرِي هَبْنِي بِفَضْلِكَ وَ تَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ أَيْ رَبِّ جَلِّلْنِي بِسَتْرِكَ وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ فَلَوِ اطَّلَعَ الْيَوْمَ عَلَى ذَنْبِي غَيْرُكَ مَا فَعَلْتُهُ وَ لَوْ خِفْتُ تَعْجِيلَ الْعُقُوبَةِ لاجْتَنَبْتُهُ لا لِأَنَّكَ أَهْوَنُ النَّاظِرِينَ [إِلَيَ‏] وَ أَخَفُّ الْمُطَّلِعِينَ [عَلَيَ‏] بَلْ لِأَنَّكَ يَا رَبِّ خَيْرُ السَّاتِرِينَ وَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ [وَ أَحْلَمُ الْأَحْلَمِينَ‏] وَ أَكْرَمُ الْأَكْرَمِينَ سَتَّارُ الْعُيُوبِ غَفَّارُ الذُّنُوبِ عَلامُ الْغُيُوبِ تَسْتُرُ الذَّنْبَ بِكَرَمِكَ وَ تُؤَخِّرُ الْعُقُوبَةَ بِحِلْمِكَ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى حِلْمِكَ بَعْدَ عِلْمِكَ وَ عَلَى عَفْوِكَ بَعْدَ قُدْرَتِكَ وَ يَحْمِلُنِي وَ يُجَرِّئُنِي عَلَى مَعْصِيَتِكَ حِلْمُكَ عَنِّي وَ يَدْعُونِي إِلَى قِلَّةِ الْحَيَاءِ سَتْرُكَ عَلَيَّ وَ يُسْرِعُنِي إِلَى التَّوَثُّبِ عَلَى مَحَارِمِكَ مَعْرِفَتِي بِسَعَةِ رَحْمَتِكَ وَ عَظِيمِ عَفْوِكَ يَا حَلِيمُ يَا كَرِيمُ يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا غَافِرَ الذَّنْبِ يَا قَابِلَ التَّوْبِ يَا عَظِيمَ الْمَنِّ يَا قَدِيمَ الْإِحْسَانِ أَيْنَ سَتْرُكَ الْجَمِيلُ أَيْنَ عَفْوُكَ الْجَلِيلُ أَيْنَ فَرَجُكَ الْقَرِيبُ أَيْنَ غِيَاثُكَ السَّرِيعُ أَيْنَ رَحْمَتُكَ الْوَاسِعَةُ أَيْنَ عَطَايَاكَ الْفَاضِلَةُ أَيْنَ مَوَاهِبُكَ الْهَنِيئَةُ أَيْنَ صَنَائِعُكَ السَّنِيَّةُ أَيْنَ فَضْلُكَ الْعَظِيمُ أَيْنَ مَنُّكَ الْجَسِيمُ أَيْنَ إِحْسَانُكَ الْقَدِيمُ أَيْنَ كَرَمُكَ يَا كَرِيمُ بِهِ [وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ] فَاسْتَنْقِذْنِي وَ بِرَحْمَتِكَ فَخَلِّصْنِي يَا مُحْسِنُ يَا مُجْمِلُ يَا مُنْعِمُ يَا مُفْضِلُ لَسْتُ أَتَّكِلُ فِي النَّجَاةِ مِنْ عِقَابِكَ عَلَى أَعْمَالِنَا بَلْ بِفَضْلِكَ عَلَيْنَا لِأَنَّكَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ تُبْدِئُ بِالْإِحْسَانِ نِعَما وَ تَعْفُو عَنِ الذَّنْبِ كَرَما فَمَا نَدْرِي مَا نَشْكُرُ أَ جَمِيلَ مَا تَنْشُرُ أَمْ قَبِيحَ مَا تَسْتُرُ أَمْ عَظِيمَ مَا أَبْلَيْتَ وَ أَوْلَيْتَ أَمْ كَثِيرَ مَا مِنْهُ نَجَّيْتَ وَ عَافَيْتَ يَا حَبِيبَ مَنْ تَحَبَّبَ إِلَيْكَ وَ يَا قُرَّةَ عَيْنِ مَنْ لاذَ بِكَ وَ انْقَطَعَ إِلَيْكَ أَنْتَ الْمُحْسِنُ وَ نَحْنُ الْمُسِيئُونَ فَتَجَاوَزْ يَا رَبِّ عَنْ قَبِيحِ مَا عِنْدَنَا بِجَمِيلِ مَا عِنْدَكَ وَ أَيُّ جَهْلٍ يَا رَبِّ لا يَسَعُهُ جُودُكَ أَوْ أَيُّ زَمَانٍ أَطْوَلُ مِنْ أَنَاتِكَ وَ مَا قَدْرُ أَعْمَالِنَا فِي جَنْبِ نِعَمِكَ وَ كَيْفَ نَسْتَكْثِرُ أَعْمَالا نُقَابِلُ بِهَا كَرَمَكَ [كَرَامَتَكَ‏] بَلْ كَيْفَ يَضِيقُ عَلَى الْمُذْنِبِينَ مَا وَسِعَهُمْ مِنْ رَحْمَتِكَ يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ يَا بَاسِطَ الْيَدَيْنِ بِالرَّحْمَةِ فَوَ عِزَّتِكَ يَا سَيِّدِي لَوْ نَهَرْتَنِي [انْتَهَرْتَنِي‏] مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ وَ لا كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ لِمَا انْتَهَى إِلَيَّ مِنَ الْمَعْرِفَةِ بِجُودِكَ وَ كَرَمِكَ وَ أَنْتَ الْفَاعِلُ لِمَا تَشَاءُ تُعَذِّبُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ وَ تَرْحَمُ مَنْ تَشَاءُ بِمَا تَشَاءُ كَيْفَ تَشَاءُ لا تُسْأَلُ عَنْ فِعْلِكَ وَ لا تُنَازَعُ فِي مُلْكِكَ وَ لا تُشَارَكُ فِي أَمْرِكَ وَ لا تُضَادُّ فِي حُكْمِكَ وَ لا يَعْتَرِضُ عَلَيْكَ أَحَدٌ فِي تَدْبِيرِكَ لَكَ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ يَا رَبِّ هَذَا مَقَامُ مَنْ لاذَ بِكَ وَ اسْتَجَارَ بِكَرَمِكَ وَ أَلِفَ إِحْسَانَكَ وَ نِعَمَكَ وَ أَنْتَ الْجَوَادُ الَّذِي لا يَضِيقُ عَفْوُكَ وَ لا يَنْقُصُ فَضْلُكَ وَ لا تَقِلُّ رَحْمَتُكَ وَ قَدْ تَوَثَّقْنَا مِنْكَ بِالصَّفْحِ الْقَدِيمِ وَ الْفَضْلِ الْعَظِيمِ وَ الرَّحْمَةِ الْوَاسِعَةِ أَ فَتَرَاكَ [تُرَاكَ‏] يَا رَبِّ تُخْلِفُ ظُنُونَنَا أَوْ تُخَيِّبُ آمَالَنَا كَلا يَا كَرِيمُ فَلَيْسَ هَذَا ظَنَّنَا [ظَنُّنَا] بِكَ وَ لا هَذَا فِيكَ طَمَعَنَا [طَمَعُنَا] يَا رَبِّ اِنَّ لَنَا فِيكَ أَمَلا طَوِيلا كَثِيرا اِنَّ لَنَا فِيكَ رَجَاءً عَظِيما عَصَيْنَاكَ وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتُرَ عَلَيْنَا وَ دَعَوْنَاكَ وَ نَحْنُ نَرْجُو أَنْ تَسْتَجِيبَ لَنَا فَحَقِّقْ رَجَاءَنَا مَوْلانَا فَقَدْ عَلِمْنَا مَا نَسْتَوْجِبُ بِأَعْمَالِنَا وَ لَكِنْ عِلْمُكَ فِينَا وَ عِلْمُنَا بِأَنَّكَ لا تَصْرِفُنَا عَنْكَ [حَثَّنَا عَلَى الرَّغْبَةِ إِلَيْكَ‏] وَ إِنْ كُنَّا غَيْرَ مُسْتَوْجِبِينَ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيْنَا وَ عَلَى الْمُذْنِبِينَ بِفَضْلِ سَعَتِكَ فَامْنُنْ عَلَيْنَا بِمَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ جُدْ عَلَيْنَا فَاِنَّا مُحْتَاجُونَ إِلَى نَيْلِكَ يَا غَفَّارُ بِنُورِكَ اهْتَدَيْنَا وَ بِفَضْلِكَ اسْتَغْنَيْنَا وَ بِنِعْمَتِكَ [فِي نِعَمِكَ‏] أَصْبَحْنَا وَ أَمْسَيْنَا ذُنُوبُنَا بَيْنَ يَدَيْكَ نَسْتَغْفِرُكَ اللَّهُمَّ مِنْهَا وَ نَتُوبُ إِلَيْكَ تَتَحَبَّبُ إِلَيْنَا بِالنِّعَمِ وَ نُعَارِضُكَ بِالذُّنُوبِ خَيْرُكَ إِلَيْنَا نَازِلٌ وَ شَرُّنَا إِلَيْكَ صَاعِدٌ وَ لَمْ يَزَلْ وَ لا يَزَالُ مَلَكٌ كَرِيمٌ يَأْتِيكَ [عَنَّا] بِعَمَلٍ قَبِيحٍ فَلا يَمْنَعُكَ ذَلِكَ مِنْ أَنْ تَحُوطَنَا بِنِعَمِكَ وَ تَتَفَضَّلَ عَلَيْنَا بِآلائِكَ فَسُبْحَانَكَ مَا أَحْلَمَكَ وَ أَعْظَمَكَ وَ أَكْرَمَكَ مُبْدِئا وَ مُعِيدا تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُكَ وَ كَرُمَ صَنَائِعُكَ وَ فِعَالُكَ أَنْتَ إِلَهِي أَوْسَعُ فَضْلا وَ أَعْظَمُ حِلْما مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِفِعْلِي وَ خَطِيئَتِي فَالْعَفْوَ الْعَفْوَ الْعَفْوَ سَيِّدِي سَيِّدِي سَيِّدِي اللَّهُمَّ اشْغَلْنَا بِذِكْرِكَ وَ أَعِذْنَا مِنْ سَخَطِكَ وَ أَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ وَ ارْزُقْنَا مِنْ مَوَاهِبِكَ وَ أَنْعِمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلِكَ وَ ارْزُقْنَا حَجَّ بَيْتِكَ وَ زِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ صَلَوَاتُكَ وَ رَحْمَتُكَ وَ مَغْفِرَتُكَ وَ رِضْوَانُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ اِنَّكَ قَرِيبٌ مُجِيبٌ وَ ارْزُقْنَا عَمَلا بِطَاعَتِكَ وَ تَوَفَّنَا عَلَى مِلَّتِكَ وَ سُنَّةِ نَبِيِّكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَ لِوَالِدَيَّ وَ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرا اجْزِهِمَا بِالْإِحْسَانِ إِحْسَانا وَ بِالسَّيِّئَاتِ غُفْرَانا اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَ الْأَمْوَاتِ وَ تَابِعْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُمْ بِالْخَيْرَاتِ [فِي الْخَيْرَاتِ‏] اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِحَيِّنَا وَ مَيِّتِنَا وَ شَاهِدِنَا وَ غَائِبِنَا ذَكَرِنَا وَ أُنْثَانَا [اِنَّاثِنَا] صَغِيرِنَا وَ كَبِيرِنَا حُرِّنَا وَ مَمْلُوكِنَا كَذَبَ الْعَادِلُونَ بِاللَّهِ وَ ضَلُّوا ضَلالا بَعِيدا وَ خَسِرُوا خُسْرَانا مُبِينا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اخْتِمْ لِي بِخَيْرٍ وَ اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي وَ لا تُسَلِّطْ عَلَيَّ مَنْ لا يَرْحَمُنِي وَ اجْعَلْ عَلَيَّ مِنْكَ وَاقِيَةً بَاقِيَةً وَ لا تَسْلُبْنِي صَالِحَ مَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ وَ ارْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ رِزْقا وَاسِعا حَلالا طَيِّبا اللَّهُمَّ احْرُسْنِي بِحَرَاسَتِكَ وَ احْفَظْنِي بِحِفْظِكَ وَ اكْلَأْنِي بِكِلاءَتِكَ وَ ارْزُقْنِي حِجَّ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِنَا هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ وَ زِيَارَةَ قَبْرِ نَبِيِّكَ وَ الْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَ لا تُخْلِنِي يَا رَبِّ مِنْ تِلْكَ الْمَشَاهِدِ الشَّرِيفَةِ وَ الْمَوَاقِفِ الْكَرِيمَةِ اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيَّ حَتَّى لا أَعْصِيَكَ وَ أَلْهِمْنِي الْخَيْرَ وَ الْعَمَلَ بِهِ وَ خَشْيَتَكَ بِاللَّيْلِ وَ النَّهَارِ مَا أَبْقَيْتَنِي يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ تَهَيَّأْتُ وَ تَعَبَّأْتُ [تَعَبَّيْتُ‏] وَ قُمْتُ لِلصَّلاةِ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ نَاجَيْتُكَ أَلْقَيْتَ عَلَيَّ نُعَاسا إِذَا أَنَا صَلَّيْتُ وَ سَلَبْتَنِي مُنَاجَاتَكَ إِذَا أَنَا نَاجَيْتُ مَا لِي كُلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلَحَتْ سَرِيرَتِي وَ قَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ التَّوَّابِينَ مَجْلِسِي عَرَضَتْ لِي بَلِيَّةٌ أَزَالَتْ قَدَمِي وَ حَالَتْ بَيْنِي وَ بَيْنَ خِدْمَتِكَ سَيِّدِي لَعَلَّكَ عَنْ بَابِكَ طَرَدْتَنِي وَ عَنْ خِدْمَتِكَ نَحَّيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُسْتَخِفّا بِحَقِّكَ فَأَقْصَيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي مُعْرِضا عَنْكَ فَقَلَيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ وَجَدْتَنِي فِي مَقَامِ الْكَاذِبِينَ [الْكَذَّابِينَ‏] فَرَفَضْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي غَيْرَ شَاكِرٍ لِنَعْمَائِكَ فَحَرَمْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ فَقَدْتَنِي مِنْ مَجَالِسِ الْعُلَمَاءِ فَخَذَلْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي فِي الْغَافِلِينَ فَمِنْ رَحْمَتِكَ آيَسْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ رَأَيْتَنِي آلِفَ مَجَالِسِ الْبَطَّالِينَ فَبَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ خَلَّيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِي فَبَاعَدْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ بِجُرْمِي وَ جَرِيرَتِي كَافَيْتَنِي أَوْ لَعَلَّكَ بِقِلَّةِ حَيَائِي مِنْكَ جَازَيْتَنِي فَإِنْ عَفَوْتَ يَا رَبِّ فَطَالَ مَا عَفَوْتَ عَنِ الْمُذْنِبِينَ قَبْلِي لِأَنَّ كَرَمَكَ أَيْ رَبِّ يَجِلُّ عَنْ مُكَافَاةِ الْمُقَصِّرِينَ وَ أَنَا عَائِذٌ بِفَضْلِكَ هَارِبٌ مِنْكَ إِلَيْكَ مُتَنَجِّزٌ [مُنْتَجِزٌ] مَا وَعَدْتَ مِنَ الصَّفْحِ عَمَّنْ أَحْسَنَ بِكَ ظَنّا إِلَهِي أَنْتَ أَوْسَعُ فَضْلا وَ أَعْظَمُ حِلْما مِنْ أَنْ تُقَايِسَنِي بِعَمَلِي أَوْ أَنْ تَسْتَزِلَّنِي بِخَطِيئَتِي وَ مَا أَنَا يَا سَيِّدِي وَ مَا خَطَرِي هَبْنِي بِفَضْلِكَ سَيِّدِي وَ تَصَدَّقْ عَلَيَّ بِعَفْوِكَ وَ جَلِّلْنِي بِسَتْرِكَ وَ اعْفُ عَنْ تَوْبِيخِي بِكَرَمِ وَجْهِكَ سَيِّدِي أَنَا الصَّغِيرُ الَّذِي رَبَّيْتَهُ وَ أَنَا الْجَاهِلُ الَّذِي عَلَّمْتَهُ وَ أَنَا الضَّالُّ الَّذِي هَدَيْتَهُ وَ أَنَا الْوَضِيعُ الَّذِي رَفَعْتَهُ وَ أَنَا الْخَائِفُ الَّذِي آمَنْتَهُ وَ الْجَائِعُ الَّذِي أَشْبَعْتَهُ وَ الْعَطْشَانُ الَّذِي أَرْوَيْتَهُ وَ الْعَارِي الَّذِي كَسَوْتَهُ وَ الْفَقِيرُ الَّذِي أَغْنَيْتَهُ وَ الضَّعِيفُ الَّذِي قَوَّيْتَهُ وَ الذَّلِيلُ الَّذِي أَعْزَزْتَهُ وَ السَّقِيمُ الَّذِي شَفَيْتَهُ وَ السَّائِلُ الَّذِي أَعْطَيْتَهُ وَ الْمُذْنِبُ الَّذِي سَتَرْتَهُ وَ الْخَاطِئُ الَّذِي أَقَلْتَهُ وَ أَنَا الْقَلِيلُ الَّذِي كَثَّرْتَهُ وَ الْمُسْتَضْعَفُ الَّذِي نَصَرْتَهُ وَ أَنَا الطَّرِيدُ الَّذِي آوَيْتَهُ أَنَا يَا رَبِّ الَّذِي لَمْ أَسْتَحْيِكَ فِي الْخَلاءِ وَ لَمْ أُرَاقِبْكَ فِي الْمَلَإِ أَنَا صَاحِبُ الدَّوَاهِي الْعُظْمَى أَنَا الَّذِي عَلَى سَيِّدِهِ اجْتَرَى أَنَا الَّذِي عَصَيْتُ جَبَّارَ السَّمَاءِ أَنَا الَّذِي أَعْطَيْتُ عَلَى مَعَاصِي الْجَلِيلِ [الْمَعَاصِي جَلِيلَ‏] الرُّشَا أَنَا الَّذِي حِينَ بُشِّرْتُ بِهَا خَرَجْتُ إِلَيْهَا أَسْعَى أَنَا الَّذِي أَمْهَلْتَنِي فَمَا ارْعَوَيْتُ وَ سَتَرْتَ عَلَيَّ فَمَا اسْتَحْيَيْتُ وَ عَمِلْتُ [عَلِمْتُ‏] بِالْمَعَاصِي فَتَعَدَّيْتُ وَ أَسْقَطْتَنِي مِنْ عَيْنِكَ [عِنْدِكَ]‏ فَمَا بَالَيْتُ فَبِحِلْمِكَ أَمْهَلْتَنِي وَ بِسِتْرِكَ سَتَرْتَنِي حَتَّى كَأَنَّكَ أَغْفَلْتَنِي وَ مِنْ عُقُوبَاتِ الْمَعَاصِي جَنَّبْتَنِي حَتَّى كَأَنَّكَ اسْتَحْيَيْتَنِي إِلَهِي لَمْ أَعْصِكَ حِينَ عَصَيْتُكَ وَ أَنَا بِرُبُوبِيَّتِكَ جَاحِدٌ وَ لا بِأَمْرِكَ مُسْتَخِفٌّ وَ لا لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ وَ لا لِوَعِيدِكَ مُتَهَاوِنٌ لَكِنْ خَطِيئَةٌ عَرَضَتْ وَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي وَ غَلَبَنِي هَوَايَ وَ أَعَانَنِي عَلَيْهَا شِقْوَتِي وَ غَرَّنِي سِتْرُكَ الْمُرْخَى عَلَيَّ فَقَدْ عَصَيْتُكَ وَ خَالَفْتُكَ بِجُهْدِي فَالْآنَ مِنْ عَذَابِكَ مَنْ يَسْتَنْقِذُنِي وَ مِنْ أَيْدِي الْخُصَمَاءِ غَدا مَنْ يُخَلِّصُنِي وَ بِحَبْلِ مَنْ أَتَّصِلُ إِنْ أَنْتَ قَطَعْتَ حَبْلَكَ عَنِّي فَوَا سَوْأَتَا [أَسَفَا] عَلَى مَا أَحْصَى كِتَابُكَ مِنْ عَمَلِيَ الَّذِي لَوْ لا مَا أَرْجُو مِنْ كَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ وَ نَهْيِكَ إِيَّايَ عَنِ الْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَ مَا أَتَذَكَّرُهَا يَا خَيْرَ مَنْ دَعَاهُ دَاعٍ وَ أَفْضَلَ مَنْ رَجَاهُ رَاجٍ اللَّهُمَّ بِذِمَّةِ الْإِسْلامِ أَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ وَ بِحُرْمَةِ الْقُرْآنِ أَعْتَمِدُ إِلَيْكَ وَ بِحُبِّي النَّبِيَّ االْأُمِّيَّ الْقُرَشِيَّ الْهَاشِمِيَّ الْعَرَبِيَّ التِّهَامِيَّ الْمَكِّيَّ الْمَدَنِيَّ أَرْجُو الزُّلْفَةَ لَدَيْكَ فَلا تُوحِشْ اسْتِينَاسَ إِيمَانِي وَ لا تَجْعَلْ ثَوَابِي ثَوَابَ مَنْ عَبَدَ سِوَاكَ فَاِنَّ قَوْما آمَنُوا بِأَلْسِنَتِهِمْ لِيَحْقِنُوا بِهِ دِمَاءَهُمْ فَأَدْرَكُوا مَا أَمَّلُوا وَ اِنَّا آمَنَّا بِكَ بِأَلْسِنَتِنَا وَ قُلُوبِنَا لِتَعْفُوَ عَنَّا فَأَدْرِكْنَا [فَأَدْرِكْ بِنَا] مَا أَمَّلْنَا وَ ثَبِّتْ رَجَاءَكَ فِي صُدُورِنَا وَ لا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَ هَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً اِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ فَوَ عِزَّتِكَ لَوِ انْتَهَرْتَنِي مَا بَرِحْتُ مِنْ بَابِكَ وَ لا كَفَفْتُ عَنْ تَمَلُّقِكَ لِمَا أُلْهِمَ قَلْبِي [يَا سَيِّدِي]‏ مِنَ الْمَعْرِفَةِ بِكَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ إِلَى مَنْ يَذْهَبُ الْعَبْدُ إِلا إِلَى مَوْلاهُ وَ إِلَى مَنْ يَلْتَجِئُ الْمَخْلُوقُ إِلا إِلَى خَالِقِهِ إِلَهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفَادِ وَ مَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ الْأَشْهَادِ وَ دَلَلْتَ عَلَى فَضَائِحِي عُيُونَ الْعِبَادِ وَ أَمَرْتَ بِي إِلَى النَّارِ وَ حُلْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْأَبْرَارِ مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ وَ مَا صَرَفْتُ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ وَ لا خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي أَنَا لا أَنْسَى أَيَادِيَكَ عِنْدِي وَ سَتْرَكَ عَلَيَّ فِي دَارِ الدُّنْيَا سَيِّدِي أَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْيَا مِنْ قَلْبِي وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْمُصْطَفَى وَ آلِهِ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ انْقُلْنِي إِلَى دَرَجَةِ التَّوْبَةِ إِلَيْكَ وَ أَعِنِّي بِالْبُكَاءِ عَلَى نَفْسِي فَقَدْ أَفْنَيْتُ بِالتَّسْوِيفِ وَ الْآمَالِ عُمُرِي وَ قَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَةَ الْآيِسِينَ مِنْ خَيْرِي [حَيَاتِي‏] فَمَنْ يَكُونُ أَسْوَأَ حَالا مِنِّي إِنْ أَنَا نُقِلْتُ عَلَى مِثْلِ حَالِي إِلَى قَبْرِي [قَبْرٍ] لَمْ أُمَهِّدْهُ لِرَقْدَتِي وَ لَمْ أَفْرُشْهُ بِالْعَمَلِ الصَّالِحِ لِضَجْعَتِي وَ مَا لِي لا أَبْكِي وَ لا أَدْرِي إِلَى مَا يَكُونُ مَصِيرِي وَ أَرَى نَفْسِي تُخَادِعُنِي وَ أَيَّامِي تُخَاتِلُنِي وَ قَدْ خَفَقَتْ عِنْدَ [فَوْقَ‏] رَأْسِي أَجْنِحَةُ الْمَوْتِ فَمَا لِي لا أَبْكِي أَبْكِي لِخُرُوجِ نَفْسِي أَبْكِي لِظُلْمَةِ قَبْرِي أَبْكِي لِضِيقِ لَحْدِي أَبْكِي لِسُؤَالِ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ إِيَّايَ أَبْكِي لِخُرُوجِي مِنْ قَبْرِي عُرْيَانا ذَلِيلا حَامِلا ثِقْلِي عَلَى ظَهْرِي أَنْظُرُ مَرَّةً عَنْ يَمِينِي وَ أُخْرَى عَنْ شِمَالِي إِذِ الْخَلائِقُ فِي شَأْنٍ غَيْرِ شَأْنِي لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ وَ ذِلَّةٌ سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعَوَّلِي وَ مُعْتَمَدِي وَ رَجَائِي وَ تَوَكُّلِي وَ بِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي تُصِيبُ بِرَحْمَتِكَ مَنْ تَشَاءُ وَ تَهْدِي بِكَرَامَتِكَ مَنْ تُحِبُّ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا نَقَّيْتَ مِنَ الشِّرْكِ قَلْبِي وَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى بَسْطِ لِسَانِي أَ فَبِلِسَانِي هَذَا الْكَالِّ أَشْكُرُكَ أَمْ بِغَايَةِ جُهْدِي [جَهْدِي‏] فِي عَمَلِي أُرْضِيكَ وَ مَا قَدْرُ لِسَانِي يَا رَبِّ فِي جَنْبِ شُكْرِكَ وَ مَا قَدْرُ عَمَلِي فِي جَنْبِ نِعَمِكَ وَ إِحْسَانِكَ [إِلَيَ‏] إِلَهِي اِنَّ [إِلا أَنَ‏] جُودَكَ بَسَطَ أَمَلِي وَ شُكْرَكَ قَبِلَ عَمَلِي سَيِّدِي إِلَيْكَ رَغْبَتِي وَ إِلَيْكَ [مِنْكَ‏] رَهْبَتِي وَ إِلَيْكَ تَأْمِيلِي وَ قَدْ سَاقَنِي إِلَيْكَ أَمَلِي وَ عَلَيْكَ [إِلَيْكَ‏] يَا وَاحِدِي عَكَفَتْ [عَلِقَتْ‏] هِمَّتِي وَ فِيمَا عِنْدَكَ انْبَسَطَتْ رَغْبَتِي وَ لَكَ خَالِصُ رَجَائِي وَ خَوْفِي وَ بِكَ أَنِسَتْ مَحَبَّتِي وَ إِلَيْكَ أَلْقَيْتُ بِيَدِي وَ بِحَبْلِ طَاعَتِكَ مَدَدْتُ رَهْبَتِي[ يَا] مَوْلايَ بِذِكْرِكَ عَاشَ قَلْبِي وَ بِمُنَاجَاتِكَ بَرَّدْتُ أَلَمَ الْخَوْفِ عَنِّي فَيَا مَوْلايَ وَ يَا مُؤَمَّلِي وَ يَا مُنْتَهَى سُؤْلِي فَرِّقْ بَيْنِي وَ بَيْنَ ذَنْبِيَ الْمَانِعِ لِي مِنْ لُزُومِ طَاعَتِكَ فَاِنَّمَا أَسْأَلُكَ لِقَدِيمِ الرَّجَاءِ فِيكَ وَ عَظِيمِ الطَّمَعِ مِنْكَ الَّذِي أَوْجَبْتَهُ عَلَى نَفْسِكَ مِنَ الرَّأْفَةِ وَ الرَّحْمَةِ فَالْأَمْرُ لَكَ وَحْدَكَ لا شَرِيكَ لَكَ وَ الْخَلْقُ كُلُّهُمْ عِيَالُكَ وَ فِي قَبْضَتِكَ وَ كُلُّ شَيْ‏ءٍ خَاضِعٌ لَكَ تَبَارَكْتَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ إِلَهِي ارْحَمْنِي إِذَا انْقَطَعَتْ حُجَّتِي وَ كَلَّ عَنْ جَوَابِكَ لِسَانِي وَ طَاشَ عِنْدَ سُؤَالِكَ إِيَّايَ لُبِّي فَيَا عَظِيمَ رَجَائِي لا تُخَيِّبْنِي إِذَا اشْتَدَّتْ فَاقَتِي وَ لا تَرُدَّنِي لِجَهْلِي وَ لا تَمْنَعْنِي لِقِلَّةِ صَبْرِي أَعْطِنِي لِفَقْرِي وَ ارْحَمْنِي لِضَعْفِي سَيِّدِي عَلَيْكَ مُعْتَمَدِي وَ مُعَوَّلِي وَ رَجَائِي وَ تَوَكُّلِي وَ بِرَحْمَتِكَ تَعَلُّقِي وَ بِفِنَائِكَ أَحُطُّ رَحْلِي وَ بِجُودِكَ أَقْصِدُ [أَقْصُرُ] طَلِبَتِي وَ بِكَرَمِكَ أَيْ رَبِّ أَسْتَفْتِحُ دُعَائِي وَ لَدَيْكَ أَرْجُو فَاقَتِي[ضِيَافَتِي‏] وَ بِغِنَاكَ أَجْبُرُ عَيْلَتِي وَ تَحْتَ ظِلِّ عَفْوِكَ قِيَامِي وَ إِلَى جُودِكَ وَ كَرَمِكَ أَرْفَعُ بَصَرِي وَ إِلَى مَعْرُوفِكَ أُدِيمُ نَظَرِي فَلا تُحْرِقْنِي بِالنَّارِ وَ أَنْتَ مَوْضِعُ أَمَلِي وَ لا تُسْكِنِّي الْهَاوِيَةَ فَاِنَّكَ قُرَّةُ عَيْنِي يَا سَيِّدِي لا تُكَذِّبْ ظَنِّي بِإِحْسَانِكَ وَ مَعْرُوفِكَ فَاِنَّكَ ثِقَتِي وَ لا تَحْرِمْنِي ثَوَابَكَ فَاِنَّكَ الْعَارِفُ بِفَقْرِي إِلَهِي إِنْ كَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِي وَ لَمْ يُقَرِّبْنِي مِنْكَ عَمَلِي فَقَدْ جَعَلْتُ الاعْتِرَافَ إِلَيْكَ بِذَنْبِي وَسَائِلَ عِلَلِي إِلَهِي إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَى مِنْكَ بِالْعَفْوِ وَ إِنْ عَذَّبْتَ فَمَنْ أَعْدَلُ مِنْكَ فِي الْحُكْمِ ارْحَمْ فِي هَذِهِ الدُّنْيَا غُرْبَتِي وَ عِنْدَ الْمَوْتِ كُرْبَتِي وَ فِي الْقَبْرِ وَحْدَتِي وَ فِي اللَّحْدِ وَحْشَتِي وَ إِذَا نُشِرْتُ لِلْحِسَابِ بَيْنَ يَدَيْكَ ذُلَّ مَوْقِفِي وَ اغْفِرْ لِي مَا خَفِيَ عَلَى الْآدَمِيِّينَ مِنْ عَمَلِي وَ أَدِمْ لِي مَا بِهِ سَتَرْتَنِي وَ ارْحَمْنِي صَرِيعا عَلَى الْفِرَاشِ تُقَلِّبُنِي أَيْدِي أَحِبَّتِي وَ تَفَضَّلْ عَلَيَّ مَمْدُودا عَلَى الْمُغْتَسَلِ يُقَلِّبُنِي [يُغَسِّلُنِي‏] صَالِحُ جِيرَتِي وَ تَحَنَّنْ عَلَيَّ مَحْمُولا قَدْ تَنَاوَلَ الْأَقْرِبَاءُ أَطْرَافَ جَنَازَتِي وَ جُدْ عَلَيَّ مَنْقُولا قَدْ نَزَلْتُ بِكَ وَحِيدا فِي حُفْرَتِي وَ ارْحَمْ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ الْجَدِيدِ غُرْبَتِي حَتَّى لا أَسْتَأْنِسَ بِغَيْرِكَ يَا سَيِّدِي إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى نَفْسِي هَلَكْتُ سَيِّدِي فَبِمَنْ أَسْتَغِيثُ إِنْ لَمْ تُقِلْنِي عَثْرَتِي فَإِلَى مَنْ أَفْزَعُ إِنْ فَقَدْتُ عِنَايَتَكَ فِي ضَجْعَتِي وَ إِلَى مَنْ أَلْتَجِئُ إِنْ لَمْ تُنَفِّسْ كُرْبَتِي سَيِّدِي مَنْ لِي وَ مَنْ يَرْحَمُنِي إِنْ لَمْ تَرْحَمْنِي وَ فَضْلَ مَنْ أُؤَمِّلُ إِنْ عَدِمْتُ فَضْلَكَ يَوْمَ فَاقَتِي وَ إِلَى مَنِ الْفِرَارُ مِنَ الذُّنُوبِ إِذَا انْقَضَى أَجَلِي سَيِّدِي لا تُعَذِّبْنِي وَ أَنَا أَرْجُوكَ إِلَهِي [اللَّهُمَ‏] حَقِّقْ رَجَائِي وَ آمِنْ خَوْفِي فَاِنَّ كَثْرَةَ ذُنُوبِي لا أَرْجُو فِيهَا [لَهَا] إِلا عَفْوَكَ سَيِّدِي أَنَا أَسْأَلُكَ مَا لا أَسْتَحِقُّ وَ أَنْتَ أَهْلُ التَّقْوَى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ فَاغْفِرْ لِي وَ أَلْبِسْنِي مِنْ نَظَرِكَ ثَوْبا يُغَطِّي عَلَيَّ التَّبِعَاتِ وَ تَغْفِرُهَا لِي وَ لا أُطَالَبُ بِهَا اِنَّكَ ذُو مَنٍّ قَدِيمٍ وَ صَفْحٍ عَظِيمٍ وَ تَجَاوُزٍ كَرِيمٍ إِلَهِي أَنْتَ الَّذِي تُفِيضُ سَيْبَكَ عَلَى مَنْ لا يَسْأَلُكَ وَ عَلَى الْجَاحِدِينَ بِرُبُوبِيَّتِكَ فَكَيْفَ سَيِّدِي بِمَنْ سَأَلَكَ وَ أَيْقَنَ أَنَّ الْخَلْقَ لَكَ وَ الْأَمْرَ إِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَ تَعَالَيْتَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ سَيِّدِي عَبْدُكَ بِبَابِكَ أَقَامَتْهُ الْخَصَاصَةُ بَيْنَ يَدَيْكَ يَقْرَعُ بَابَ إِحْسَانِكَ بِدُعَائِهِ [وَ يَسْتَعْطِفُ جَمِيلَ نَظَرِكَ بِمَكْنُونِ رَجَائِكَ‏] فَلا تُعْرِضْ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ عَنِّي وَ اقْبَلْ مِنِّي مَا أَقُولُ فَقَدْ دَعَوْتُ [دَعْوَتُكَ‏] بِهَذَا الدُّعَاءِ وَ أَنَا أَرْجُو أَنْ لا تَرُدَّنِي مَعْرِفَةً مِنِّي بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ إِلَهِي أَنْتَ الَّذِي لا يُحْفِيكَ سَائِلٌ وَ لا يَنْقُصُكَ نَائِلٌ أَنْتَ كَمَا تَقُولُ وَ فَوْقَ مَا نَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ صَبْرا جَمِيلا وَ فَرَجا قَرِيبا وَ قَوْلا صَادِقا وَ أَجْرا عَظِيما أَسْأَلُكَ يَا رَبِّ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ أَسْأَلُكَ اللَّهُمَّ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ مِنْهُ عِبَادُكَ الصَّالِحُونَ يَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ وَ أَجْوَدَ مَنْ أَعْطَى أَعْطِنِي سُؤْلِي فِي نَفْسِي وَ أَهْلِي وَ وَالِدَيَّ وَ وُلْدِي [وَلَدِي]‏ وَ أَهْلِ حُزَانَتِي وَ إِخْوَانِي فِيكَ [وَ] أَرْغِدْ عَيْشِي وَ أَظْهِرْ مُرُوَّتِي وَ أَصْلِحْ جَمِيعَ أَحْوَالِي وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ أَطَلْتَ عُمُرَهُ وَ حَسَّنْتَ عَمَلَهُ وَ أَتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ وَ رَضِيتَ عَنْهُ وَ أَحْيَيْتَهُ حَيَاةً طَيِّبَةً فِي أَدْوَمِ السُّرُورِ وَ أَسْبَغِ الْكَرَامَةِ وَ أَتَمِّ الْعَيْشِ اِنَّكَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ وَ لا تَفْعَلُ [يَفْعَلُ‏] مَا يَشَاءُ غَيْرُكَ اللَّهُمَّ خُصَّنِي مِنْكَ بِخَاصَّةِ ذِكْرِكَ وَ لا تَجْعَلْ شَيْئا مِمَّا أَتَقَرَّبُ بِهِ فِي آنَاءِ اللَّيْلِ وَ أَطْرَافِ النَّهَارِ رِيَاءً وَ لا سُمْعَةً وَ لا أَشَرا وَ لا بَطَرا وَ اجْعَلْنِي لَكَ مِنَ الْخَاشِعِينَ اللَّهُمَّ أَعْطِنِي السَّعَةَ فِي الرِّزْقِ وَ الْأَمْنَ فِي الْوَطَنِ وَ قُرَّةَ الْعَيْنِ فِي الْأَهْلِ وَ الْمَالِ وَ الْوَلَدِ وَ الْمُقَامَ فِي نِعَمِكَ عِنْدِي وَ الصِّحَّةَ فِي الْجِسْمِ وَ الْقُوَّةَ فِي الْبَدَنِ وَ السَّلامَةَ فِي الدِّينِ وَ اسْتَعْمِلْنِي بِطَاعَتِكَ وَ طَاعَةِ رَسُولِكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَبَدا مَا اسْتَعْمَرْتَنِي وَ اجْعَلْنِي مِنْ أَوْفَرِ عِبَادِكَ عِنْدَكَ نَصِيبا فِي كُلِّ خَيْرٍ أَنْزَلْتَهُ وَ تُنْزِلُهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ مَا أَنْتَ مُنْزِلُهُ فِي كُلِّ سَنَةٍ مِنْ رَحْمَةٍ تَنْشُرُهَا وَ عَافِيَةٍ تُلْبِسُهَا وَ بَلِيَّةٍ تَدْفَعُهَا وَ حَسَنَاتٍ تَتَقَبَّلُهَا وَ سَيِّئَاتٍ تَتَجَاوَزُ عَنْهَا وَ ارْزُقْنِي حَجَّ بَيْتِكَ الْحَرَامِ فِي عَامِنَا [عَامِي‏] هَذَا وَ فِي كُلِّ عَامٍ وَ ارْزُقْنِي رِزْقا وَاسِعا مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ وَ اصْرِفْ عَنِّي يَا سَيِّدِي الْأَسْوَاءَ وَ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَ الظُّلامَاتِ حَتَّى لا أَتَأَذَّى بِشَيْ‏ءٍ مِنْهُ وَ خُذْ عَنِّي بِأَسْمَاعِ وَ أَبْصَارِ أَعْدَائِي وَ حُسَّادِي وَ الْبَاغِينَ عَلَيَّ وَ انْصُرْنِي عَلَيْهِمْ وَ أَقِرَّ عَيْنِي [وَ حَقِّقْ ظَنِّي‏] وَ فَرِّحْ قَلْبِي وَ اجْعَلْ لِي مِنْ هَمِّي وَ كَرْبِي فَرَجا وَ مَخْرَجا وَ اجْعَلْ مَنْ أَرَادَنِي بِسُوءٍ مِنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ تَحْتَ قَدَمَيَّ وَ اكْفِنِي شَرَّ الشَّيْطَانِ وَ شَرَّ السُّلْطَانِ وَ سَيِّئَاتِ عَمَلِي وَ طَهِّرْنِي مِنَ الذُّنُوبِ كُلِّهَا وَ أَجِرْنِي مِنَ النَّارِ بِعَفْوِكَ وَ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ زَوِّجْنِي مِنَ الْحُورِ الْعِينِ بِفَضْلِكَ وَ أَلْحِقْنِي بِأَوْلِيَائِكَ الصَّالِحِينَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْأَبْرَارِ الطَّيِّبِينَ الطَّاهِرِينَ الْأَخْيَارِصَلَوَاتُكَ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَجْسَادِهِمْ وَ أَرْوَاحِهِمْ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ عِزَّتِكَ وَ جَلالِكَ لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِذُنُوبِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِعَفْوِكَ وَ لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِلُؤْمِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِكَرَمِكَ وَ لَئِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّي لَكَ إِلَهِي وَ سَيِّدِي إِنْ كُنْتَ لا تَغْفِرُ إِلا لِأَوْلِيَائِكَ وَ أَهْلِ طَاعَتِكَ فَإِلَى مَنْ يَفْزَعُ الْمُذْنِبُونَ وَ إِنْ كُنْتَ لا تُكْرِمُ إِلا أَهْلَ الْوَفَاءِ بِكَ فَبِمَنْ يَسْتَغِيثُ الْمُسِيئُونَ إِلَهِي إِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ فَفِي ذَلِكَ سُرُورُ عَدُوِّكَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِي الْجَنَّةَ فَفِي ذَلِكَ سُرُورُ نَبِيِّكَ وَ أَنَا وَ اللَّهِ أَعْلَمُ أَنَّ سُرُورَ نَبِيِّكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ مِنْ سُرُورِ عَدُوِّكَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَمْلَأَ قَلْبِي حُبّا لَكَ وَ خَشْيَةً مِنْكَ وَ تَصْدِيقا بِكِتَابِكَ وَ إِيمَانا بِكَ وَ فَرَقا مِنْكَ وَ شَوْقا إِلَيْكَ يَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ حَبِّبْ إِلَيَّ لِقَاءَكَ وَ أَحْبِبْ لِقَائِي وَ اجْعَلْ لِي فِي لِقَائِكَ الرَّاحَةَ وَ الْفَرَجَ وَ الْكَرَامَةَ اللَّهُمَّ أَلْحِقْنِي بِصَالِحِ مَنْ مَضَى وَ اجْعَلْنِي مِنْ صَالِحِ مَنْ بَقِيَ وَ خُذْ بِي سَبِيلَ الصَّالِحِينَ وَ أَعِنِّي عَلَى نَفْسِي بِمَا تُعِينُ بِهِ الصَّالِحِينَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ اخْتِمْ عَمَلِي بِأَحْسَنِهِ وَ اجْعَلْ ثَوَابِي مِنْهُ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِكَ وَ أَعِنِّي عَلَى صَالِحِ مَا أَعْطَيْتَنِي وَ ثَبِّتْنِي يَا رَبِّ وَ لا تَرُدَّنِي فِي سُوءٍ اسْتَنْقَذْتَنِي مِنْهُ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيمَانا لا أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقَائِكَ أَحْيِنِي مَا أَحْيَيْتَنِي عَلَيْهِ وَ تَوَفَّنِي إِذَا تَوَفَّيْتَنِي عَلَيْهِ وَ ابْعَثْنِي إِذَا بَعَثْتَنِي عَلَيْهِ وَ أَبْرِئْ قَلْبِي مِنَ الرِّيَاءِ وَ الشَّكِّ وَ السُّمْعَةِ فِي دِينِكَ حَتَّى يَكُونَ عَمَلِي خَالِصا لَكَ اللَّهُمَّ أَعْطِنِي بَصِيرَةً فِي دِينِكَ وَ فَهْما فِي حُكْمِكَ وَ فِقْها فِي عِلْمِكَ وَ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ وَرَعا يَحْجُزُنِي عَنْ مَعَاصِيكَ وَ بَيِّضْ وَجْهِي بِنُورِكَ وَ اجْعَلْ رَغْبَتِي فِيمَا عِنْدَكَ وَ تَوَفَّنِي فِي سَبِيلِكَ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَ الْفَشَلِ وَ الْهَمِّ وَ الْجُبْنِ وَ الْبُخْلِ وَ الْغَفْلَةِ وَ الْقَسْوَةِ [وَ الذِّلَّةِ] وَ الْمَسْكَنَةِ وَ الْفَقْرِوَ الْفَاقَةِ وَ كُلِّ بَلِيَّةٍ وَ الْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لا تَقْنَعُ وَ بَطْنٍ لا يَشْبَعُ وَ قَلْبٍ لا يَخْشَعُ وَ دُعَاءٍ لا يُسْمَعُ وَ عَمَلٍ لا يَنْفَعُ وَ أَعُوذُ بِكَ يَا رَبِّ عَلَى نَفْسِي وَ دِينِي وَ مَالِي وَ عَلَى جَمِيعِ مَا رَزَقْتَنِي مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ اِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ اللَّهُمَّ اِنَّهُ لا يُجِيرُنِي مِنْكَ أَحَدٌ وَ لا أَجِدُ مِنْ دُونِكَ مُلْتَحَدا فَلا تَجْعَلْ نَفْسِي فِي شَيْ‏ءٍ مِنْ عَذَابِكَ وَ لا تَرُدَّنِي بِهَلَكَةٍ وَ لا تَرُدَّنِي بِعَذَابٍ أَلِيمٍ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّي وَ أَعْلِ [كَعْبِي وَ] ذِكْرِي وَ ارْفَعْ دَرَجَتِي وَ حُطَّ وِزْرِي وَ لا تَذْكُرْنِي بِخَطِيئَتِي وَ اجْعَلْ ثَوَابَ مَجْلِسِي وَ ثَوَابَ مَنْطِقِي وَ ثَوَابَ دُعَائِي رِضَاكَ وَ الْجَنَّةَ وَ أَعْطِنِي يَا رَبِّ جَمِيعَ مَا سَأَلْتُكَ وَ زِدْنِي مِنْ فَضْلِكَ إِنِّي إِلَيْكَ رَاغِبٌ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ اللَّهُمَّ اِنَّكَ أَنْزَلْتَ فِي كِتَابِكَ [الْعَفْوَ وَ أَمَرْتَنَا] أَنْ نَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَنَا وَ قَدْ ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا فَاعْفُ عَنَّا فَاِنَّكَ أَوْلَى بِذَلِكَ مِنَّا وَ أَمَرْتَنَا أَنْ لا نَرُدَّ سَائِلا عَنْ أَبْوَابِنَا وَ قَدْ جِئْتُكَ سَائِلا فَلا تَرُدَّنِي إِلا بِقَضَاءِ حَاجَتِي وَ أَمَرْتَنَا بِالْإِحْسَانِ إِلَى مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُنَا وَ نَحْنُ أَرِقَّاؤُكَ فَأَعْتِقْ رِقَابَنَا مِنَ النَّارِ يَا مَفْزَعِي عِنْدَ كُرْبَتِي وَ يَا غَوْثِي عِنْدَ شِدَّتِي إِلَيْكَ فَزِعْتُ وَ بِكَ اسْتَغَثْتُ وَ لُذْتُ لا أَلُوذُ بِسِوَاكَ وَ لا أَطْلُبُ الْفَرَجَ إِلا مِنْكَ فَأَغِثْنِي وَ فَرِّجْ عَنِّي يَا مَنْ يَفُكُّ الْأَسِيرَ [يَقْبَلُ الْيَسِيرَ] وَ يَعْفُو عَنِ الْكَثِيرِ اقْبَلْ مِنِّي الْيَسِيرَ وَ اعْفُ عَنِّي الْكَثِيرَ اِنَّكَ أَنْتَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ إِيمَانا تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِي وَ يَقِينا [صَادِقا] حَتَّى أَعْلَمَ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَنِي إِلا مَا كَتَبْتَ لِي وَ رَضِّنِي مِنَ الْعَيْشِ بِمَا قَسَمْتَ لِي يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ


DUANIN OXUNUŞU

İlahi la tuvəddibni biuqubətik, və la təmkur bi fi hilətik, min əynə liyəl xəyru ya rəbbi, və la yucədu il­la min indik, və min əynə li­ənnəcat, və la tus­tə­tau illa bik, ləlləzi əhsənəs­təğ­na ən əvnikə və rəhmə­tik, və ləl­ləzi əsaə vəctərəə ələyk, və ləm yurzikə xərəcə ən qud­rə­tikə ya Rəbbi ya Rəbbi ya Rəbbi! (Ya Rəbbi sözünü təkrar-təkrar demək.)
Bikə ərəftukə və əntə də­ləltəni ələykə və dəəvtəni iləyk, və ləvla əntə ləm əd­ri ma ənt, əlhəmdu lilla­hilləzi əd`uhu fəyucibuni, və in kuntu bətiən hinə yəd`uni, vəl həmdu lilla­hil­ləzi əs`əluhu fəyu`tini, və in kuntu bəxilən hinə yəstəq­ri­zu­ni, vəl həmdu lil­la­hilləzi una­dihi kulləma şi`tu lihacəti, və əxlu bi­hi həysu şi`tu lisirri bi­ğəy­ri şəfiin fəyəqzi li ha­cəti, vəl həmdu lillahil­ləzi la əd`u ğəy­rəh, və ləv dəəvtu ğəyrəh, ləm yəstəcib li duai, vəl həmdu lil­la­hil­ləzi la ərcu ğəyrəh, və ləv rəcəvtu ğəyrəh, la əxlə­fə rəcai, vəl həmdu lilla­hilləzi vəkələni iləyh, fə­ək­rəməni və ləm yə­kil­ni ilən nas, fəyu­hi­nuni vəl həm­du lillahilləzi təhəb­bəbə iləyy, və huvə ğəniy­yun ənni, vəl həm­du lillahillə­zi yəhlumu ənni hətta kəən­ni la zənbə li, fərəbbi əh­mədu şəy`in indi və əhəqqu bihəmdi. Əllahummə inni ə­cidu subuləl məta­libi iləy­kə muşrəəh, və mənahilər rəcai iləykə mut­rəəh, vəl is­tianətə bifəzlikə li­mən əmmələkə mu­ba­həh, və əbva­bəd duai iləykə lis sari­xinə məftuhəh, və ə`ləmu ənnəkə lir raci (racinə) biməv­zii icabəh, və lil məl­hu­fi­nə (məlhufi) bimərsədi iğasəh, və ənnə fil ləhfi ila cudi­kə vər riza biqəzaikə ivəzən min mən`il baxilin, və mən­duhətən əmma fi əydil mus­tə`sirin, və ənnər rahilə i­ləykə qəribul məsafəh, və ən­nəkə la təh­tə­cibu ən xəl­qi­kə illa ən təhcu­bəhumul ə`­malu (amalu) du­nək, və qəd qəsədtu iləykə bitəlibəti və təvəccəhtu iləykə bihacəti, və cəəltu bikəstiğasəti, və biduai­kə təvəssuli min ğəy­ristihqaqin listimai­kə minni və la isti­ca­bətin liəfvik, ənni bəl lisiqəti bikərəmikə və sukuni ila sidqi və`dik, və ləcəi iləl imani bitəv­hidik, və yəqini bimə`­rifətikə minni ən la rəbbə li ğəyruk, və la ilahə illa əntə vəhdəkə la şərikə lək. Əlla­hum­mə əntəl qailu və qəvlukə həqqun və və`dukə sidq, vəs`əlullahə min fəz­lihi innəl­lahə kanə bikum rəhima, və ləysə min sifa­tikə ya səyyidi ən tə`murə bis suali və təmnəəl ətiy­yətə və əntəl mənnanu bil ətiyyat, əla əhli məmləkə­ti­kə vəl aidu ələyhim bitə­hənnuni rə`fətik, (bihusni ni`mətik), ilahi rəbbəytəni fi niəmikə və ihsanikə səğira, və nəvvəhtə bismi kəbira, fəya mən rəbbani fid dunya biih­sanihi və təfəz­zulihi (bifəzlihi) və niəmih, və əşarə li fil axi­rəti ila əfvihi və kərə­mihi mə`rifəti, ya məvlayə dəlili ələykə və hubbi ləkə şəfiə iləyk, və əna vasiqun min dəlili bidəlalətikə və sakinun min şəfii ila şəfaə­tik, əd`ukə ya səyyidi bilisanin qəd əxrəsəhu zən­bu­hu rəbbi unacikə biqəl­bin qəd əvbəqəhu curmuh, əd`­ukə ya rəbbi rahibən rağibən raciyən xaifən iza rəəytu məvlayə zunubi fəzi`t, və iza rəəytu kərəməkə təmi`t, fəin əfəvtə fəxəyru rahi­min və in əzzəbtə fəğəyru zalim, huccəti ya Əllahu fi cur`­əti əla məs`­ələtik, məə it­yani ma təkrəhu cudukə və kərəmuk, və uddəti fi şiddəti məə qilləti həyai rə`fətukə və rəhmətuk, və qəd rəcəvtu ən la təxibə bəynə zəyni və zəyni munyəti, fəhəq­qiq rəcai vəsmə` duai ya xəyrə mən dəahu da, və əfzələ mən rəcahu rac, əzumə ya səyyidi əməli və saə əməli fəə`tini min əfvikə bimiq­dari əməli, və la tuaxizni biəsvəi əməli fəinnə kərə­məkə yəcillu ən mucazatil muznibin, və hilməkə yək­buru ən mukafatil muqəs­sirin, və ənə ya səyyidi aizun bifəzlikə haribun minkə iləykə mutə­nəc­cizun ma vəədtə minəs səfh, əmmən əhsənə bikə zənna, və ma ənə ya rəbbi və ma xətəri həbni bifəzlikə və təsəddəq ələyyə biəfvik, əy rəbbi cəllilni bisətrik, və`fu ən təvbixi bikə­rəmi vəchik, fələvit­tə­ləəl yəv­mə əla zənbi ğəy­rukə ma fəəltuh, və ləv ciftu tə`ciləl uqubəti ləc­tənəbtuh, la liən­nəkə əhvə­nun nazirin (iləyy), və əxəf­ful muttəliin (ələyy), bəl liənnəkə ya rəbbi xəyrus sa­tirin, və əhkəmul hakiminə (və əhləmul əhləmin), və əkrəmul əkrəmin, səttarul uyubi ğəffa­ruz zunubi əlla­mul ğuyub, təsturuz zənbi bikərəmik, və tuəxxirul u­qu­bətə bihilmikə fələkəl həmdu əla hilmikə bə`də ilmik, və əla əfvikə bə`də qudrətik, və yəh­miluni və yu­cər­riuni əla mə`siy­yətikə hil­mukə ənni, və yəd`uni ila qillətil həyai sitrukə ələyy, və yusriuni ilət təvəs­subi əla məharimik, mə`ri­fəti bisəəti rəhmətik, və əzimi əfvikə ya həlimu ya kərimu ya həyyu ya qəyyum, ya ğafirəz zənbi ya qabilət təvbi ya əziməl mənni ya qədiməl ihsan, əynə sət­ru­kəl cəmil, əynə əfvukəl cəlilu əynə fərəcukəl qərib, əynə ğiyasukəs səriu əynə rəhmə­tukəl vasiəh, əynə ətaikəl fazilətu əynə məvahibukəl hə­niəh, əynə sənaiukəs səni­ətu əynə fəzlukəl əzim, əynə mən­nukəl cəsimu əynə ihsa­nukəl qədim, əynə kərəmukə ya kəri­mu bih, (və bi Mu­həmmədin və ali Mu­həm­məd), fəstənqizni və birəh­mə­tikə fəxəllisni, ya muhsinu ya mucmilu ya mun`i­mu ya muf­zil, ləstu əttəkilu fin nə­cati min iqabikə əla ə`ma­lina, bəl bifəz­likə ələyna liənnəkə əhlut təqva və əh­lul məğfirəh, tubdiu bil ihsani niəmən və tə`fu əniz zənbi kərəma, fəma nədri ma nəşkur, əcəmilə ma tən­şuru əm qəbihə ma təstur, əm əzimə ma əbləytə və əvləyt, əm kəsirə ma minhu nəccəytə və afəyt, ya həbibə mən təhəbbəbə iləyk, və ya qurrə­tə əyni mən lazə bik, vən­qətəə iləykə əntəl muhsin, və nəhnul musiun, fətəcavəz ya rəbbi ən qəbihi ma indəna bicəmili ma indək, və əyyu cəhlin ya rəbbi la yə­səuhu cuduk, əv əyyu zəmanin ətvəlu min ənatik, və ma qədru ə`ma­lina fi cənbi niəmik, və kəyfə nəstəksiru ə`malən nu­qa­bilu biha kərəmək (kəra­mətək), bəl kəyfə yəziqu ələl muznibinə ma vəsiəhum min rəhmətik, ya vasiəl məğfirəti ya basitəl yə­dəyni bir rəhməh, fəvə izzətikə ya səyyidi ləv nəhərtəni (intə­hərtəni), ma bərihtu min ba­bik, və la kəfəftu ən təməl­luqikə limən­təha i­ləy­yə minəl mə`rifəti bicudikə və kərəmik, və əntəl failu lima təşau tuəz­zibu mən təşau bima təşa, kəyfə təşau və tərhəmu mən təşau bima təşa, kəyfə təşau la tus`əlu ən fi`lik, və la tunazəu fi mulkikə və la tuşarəku fi əmrik, və la tuzad­du fi huk­mikə və la yə`tərizu ələykə əhədun fi tədbirik, ləkəl xəlqu vəl əmru təbarəkəl­lahu rəbbul aləmin, ya rəbbi haza məqamu mən lazə bik, vəs­tə­ca­rə bikə­rə­mikə və əlifə ihsanəkə və niə­mək, və əntəl cəvadulləzi la yəziqu əfvikə və la yənqusu fəzluk, və la təqillu rəhmə­tukə və qəd təvəssəqna minkə bis səfhil qədimi vəl fəzlil əzimi vər rəhmətil vasiəh, əfə tərakə (turakə) ya rəbbi tuxlifu zunu­nəna əv tuxəyyibu ama­ləna, kəlla ya kərimu fələysə haza zənnuna bik, və la haza fikə təməəna ya rəbbi innə ləna fikə əmələn təvilən kəsi­ra, innə ləna fikə rəcaən əzi­ma, əsəy­na-kə və nəhnu nərcu ən təsturə ələyna, və dəəv­nakə və nəhnu nərcu ən təs­təcibə ləna, fəhəq­qiq rəca­əna məvlana fəqəd əlimna ma nəstəvcibu biə`ma­lina, və lakin ilmukə fina və il­muna biənnəkə la təsrifuna ənkə (həssəna ələr rəğbəti i­ləyk), və in kunna ğəyrə mus­təvcibinə lirəhmətikə fə­ən­tə əhlun ən təcudə ələyna, və ələl muznibinə bifəzli səətik, fəm­nun ələyna bima əntə əhluh, və cud ələyna fəinnə muhtacunə ila nəy­lik, ya ğəf­fa­ru binu­rikəh­tədəyna və bifəz­likəs­­təğ­nəy­na, və bini`mətikə (fi niə­mikə) əsbəhna və əm­səyna zu­nu­bəna bəynə yədəyk, nəstəğfirukəl­lahum­mə minha və nətubu iləyk, tətəhəbbəbu iləy­na bin niəmi və nua­ri­zukə biz zunub, xəyrukə iləy­na nazilun və şərruna iləy­kə said, və ləm yəzəl və la yəzalu mə­lə­kun kərimun yə`­tikə (ənna) biə­məlin qəbih, fəla yəmnəukə za­likə min ən təhutəna biniə­mik, və tətə­fəzzələ ələyna bi alaik, fəsub­hanəkə ma əhləməkə və ə`zəməkə və əkrəməkə mub­di­ən və muidən təqəddəsət əs­mauk, və cəllə sənaukə və kə­rumə sənaiukə və fialuk, əntə ilahi əvsəu fəzlən və ə`zəmu hilma, min ən tuqa­yisəni bifi`li və xətiəti, fəl əfvəl əfvəl əfv, səyyidi səyyidi səyyidi. Əlla­hum­məş­ğəlna bizikrikə və əiz­na min səxətik, və əcirna min əzabikə vərzuq­na min məva­hibik, və ən`im ələyna min fəz­lik, vərzuqna həccə bəytikə və ziyarətə qəbri nə­biy­yik, sələ­va­tu­kə və rəh­mə­tukə və məğ­fi­rə­tukə və riz­va­nuk, ələyhi və əla əhli bəy­tih, innəkə qəribun mu­cib, vərzuq­na əmələn bitaə­ti­kə və təvəffəna əla mil­lə­tikə və sunnəti nəbiyyik, səlləllahu ələyhi və alih. Əllahumməğ­fir li və liva­lidəyyə vərhəmhuma, kəma rəb­bəəyani səğira, iczi­hi­ma bil ihsani ihsanən və bis səyyiati ğufrana. Əllahumməğ­fir lil mu`mininə vəl mu`­mi­nat, əl əhyai minhum vəl əm­vat, və tabi` bəynəna və bəy­nə­hum bil xəyrat. Əllahum­məğ­fir lihəy­yina və məyyitina və şahidina və ğaibina, zəkərina və unsana (innasina) səğirina və kə­bi­rina, hurrina və məm­lu­ki­na, kəzəbəl adilunə bil­lah, və zəllu zəlalən bəidən aə xəsiru xusranən mubina. Əlla­hummə səlli əla Mu­həm­mədin və ali Muhəm­məd, vəxtim li bixəyrin vəkfini ma əhəmməni min əmri dun­yayə və axirəti, və la tusəl­lit ələyyə mən la yərhəmuni, vəc`əl ələyyə min­kə vaqiyə­tən baqiayəh, və la təslubni salihə ma ən`əmtə bihi ələyy, vərzuqni min fəzlikə rizqən vasiən həlalən təy­yi­ba. Əlla­humməhrusni bihə­ra­sətik, vəhfəzni bihif­zi­kə vəklə`ni bikilaətik, vər­zuqni hiccə bəy­tikəl hə­ram, fi amina haza və fi kulli amin və ziyarətə qəb­ri nəbiyyikə vəl əimməti ələy­himus səlam, və la tux­li­ni ya rəbbi min tilkəl məşahidiş şərifəti vəl məvaqifil kəriməh. Əlla­hum­mə tub ələyyə hətta la ə`si­yəkə və əlhimnil xəyrə vəl əmələ bih, və xəşyətəkə bil ləyli vən nəhar, ma əbqəytəni ya rəbbəl aləmin. Əllahummə in­ni kulləma qultu qəd təhəy­yə`tu və təəb­bə`t (təəbbəyt), və qumtu lis səlati bəynə yədəykə və na­cəy­tukə əlqəytə ələyyə nuasa, iza əna səlləytu və sələbtəni mu­nacatək, iza ənə nacəytu ma li kulləma qultu qəd sə­ləhət sərirəti, və qərubə min mucalisit təvvabinə məc­lisi, ərəzət li bəliy­yə­tun əzalət qədəmi və halət bəyni və bəynə xidmətik, səy­yi­di ləəlləkə ən babikə tə­rəd­təni, və ən xid­mətikə nəh­həytini, əv ləəlləkə rə­əy­təni mu`rizən ənkə fəqə­ləy­təni, əv ləəlləkə vəcəd­təni fi məqamil kazibinə (kəzzabinə) fərəfəztəni, əv ləəlləkə rəəytəni ğəyrə şa­kirin linə`maikə fəhə­rəm­təni, əv ləəlləkə fəqədtəni min məcalisil uləmai fəxə­zəltəni, əv ləəlləkə rəəy­tə­ni fil ğafilinə fəmin rəh­mətikə ayəs­təni, əv ləəlləkə rəəytəni alifə məcalisil bəttalinə fəbəyni və bəynə­hum xəlləytəni, əv ləəl­ləkə ləm tuhibbə ən təsməə duai fəbaədtəni, əv ləəlləkə bi­cur­mi və cərirəti kafəy­tə­ni, əv ləəlləkə biqilləti həyai minkə cazəytəni, fəin əfəvtə ya rəbbi fətalə ma əfəv­tə ənil muznibinə qəb­li, liənnə kərəməkə əy rəbbi yəcillu ən mukafatil mu­qəs­sirin, və ənə aizun bifəzlikə haribun minkə iləykə mutə­nəccizun (muntəcizun) ma vəəd­tə minəs səfhi əm­mən əhsənə bikə zənna, ilahi əntə əvsəu fəzlən və ə`zəmu hilmən min ən tuqayisəni biəməli, əv ən təstəzilləni bixətiəti, və ma ənə ya səy­yi­di və ma xətəri həbni bi­fəz­likə səyyidi, və tə­səd­dəq ələy­y­ə biəfvikə və cəl­lilni bisitrik, və`fu ən təvbixi bi­kərəmi vəchikə səyyidi ənəs səğirulləzi rəbbəytəh, və ənəl cahilulləzi əlləm­təhu və ənəz za­lulləzi hədəy­təh, və ənəl və­ziulləzi rə­fə`­təhu və ənəl xaiful­ləzi aməntəh, vəl caiul­ləzi əş­bə`­təhu vəl ətşanulləzi ər­vəy­təh, vəl arilləzi kəsəv­təh, vəl fəqirulləzi əğnəy­tə­hu vəz zəifulləzi qəvvəy­təh, vəz zəlilulləzi ə`zəz­təh, vəs səqimulləzi şəfəytəhu vəs sailulləzi ə`təy­təh, vəl muznibulləzi sətərtəhu vəl xatiulləzi əqəltəh, və ənəl qəlilulləzi kəssərtəh, vəl mus­təz`əfulləzi nəsərtəh, və ənət təridulləzi avəytəh, ənə ya rəbbilləzi ləm əstəh­yikə fil xəla, və ləm ura­qibkə fil mələi ənə sahibud dəvahil uzma, ənəlləzi əla səyyidi­hic­təra, ənəl­ləzi əsəy­tu cəbbarəs səma, ənəl­ləzi ə`təytu əla məasil cəlilir (əl məasi cəlilər) ruşa, ənəlləzi hinə buş­şir­tu biha xərəctu iləyha əs`a, ənəlləzi əmhəltəni fə­ma ər`əvəytu və sətərtə ələyyə fəməstəhyəytu və əmiltu (əlimtu) bil məasi fətəəd­dəyt, və əsqəttəni min əynikə (indikə) fəma baləytu fəbi­hil­mikə əmhəltəni, və bi­sit­rikə sətərtəni, hətta kəən­nəkə əğfəltəni, və min uqubatil məa­si cənnəbtəni, hətta kəənnəkə istəhyəytəni, ilahi ləm ə`sikə hinə əsəy­tuk, və ənə biru­bu­biyyətikə cahidun və la biəmrikə mus­təxiff, və la liuqubətikə mutəərriz, və la livəi­dikə mutəhavin, lakin xətiətun ərəzət və səvvələt li nəfsi və ğələbəni həvayə və əanəni ələy­ha şiqvəti, və ğərrəni sitrukəl murxa ələyy, fəqəd əsəytukə və xaləftukə bicəh­di, fəl`anə min əzabikə mən yəstənqizuni, və min əydil xu­səmai ğədən mən yuxəl­li­su­ni, və bihəbli min əttəsil, in əntə qətə`tə həbləkə ənni, fəva səv`əta (əsəfən) əla ma əhsa kitabukə min əməliyəlləzi ləv la ma ərcu min kərəmikə və səəti rəh­mətik, və nəhyikə iyyayə ənil qunuti ləqənəttu indəma ətə­zək­kəruha, ya xəyrə mən dəahu da, və əfzələ mən rəcahu rac. Əllahummə bizim­mətil is­la­mə ətəvəssəlu iləykə və bihurmətil Qur`ani ə`tə­mi­du iləyk, və bihubbin nə­biy­yəl ummiyəl qurəşiyyəl ha­şi­miyyəl ərəbiy­yət təha­miy­yəl məkkiy­yəl mə­də­niyy, ərcuz zulfətə lədəykə fəla tuhiş istinasə imani, və la təc`­əl səvabi səvabə mən əbəd si­vak, fəinnə qəvmən amənu biəlsinətihim liyəhqinu bi­hi dimaəhum, fəədrəku ma əm­məlu ma inna amənna bikə biəlsinətina və qulubina, litə`­fuvə ənna fəədrikna (fəədrik bina) ma əmməlna, və səbbit rəcaəkə fi sudu­ri­na və la tuziğ qulubəna bə`də iz hədəytəna, və həb ləna min lədunkə rəhməh, innəkə ən­təl vəhhab, fəvəizzətikə lə­vintəhərtəni ma bərihtu min babik, və la kə­fəf­tu ən təməlluqikə lima ulhimə qəlbi minəl mə`rifəti bi­kərəmik, və səəti rəhmətikə ila mən yəzhəbul əbdu illa ila məvlah, və ila mən yəl­tə­ciul məxluqu illa ila xaliqih, ilahi ləv qərən­tə­ni bil əsfadi və mənə`təni səybəkə min bəynil əşhad, və dələltə əla fəzaihi uyunəl ibad, və əmərtə bi ilən nari və hultə bəyni və bəynəl əbrar, ma qətə`tu rəcayi min­kə və ma sərəftu tə`­mi­li lil əfvi ənk, və la xərəcə hubbukə min qəlbi, əna la ənsa əyadiyəkə indi, və sitrəkə ələyyə fi darid dunya, səyyidi əxric hubbəd dunya min qəlbi, vəcmə` bəy­ni və bəynəl Mustəfa və ali­hi xiyərətikə min xəlqik, və xa­tə­min nəbiyyinə Mu­həm­mədin səlləllahu ələyhi və alih, vən­qul­ni ila dərə­cə­tit təvbəti iləyk, və əinni bil bukai əla nəfsi, fəqəd əfnəytu bit təsvifi vəl amali umuri, və qəd nəzəltu mənzilətəl aisinə min xəyri (həyati), fəmən yəkunu əsvəə halən minni, in ənə nuqiltu əla misli hali ila qəbri (qəbrin) ləm uməhhidhu lirəqdəti, və ləm əfruşhu bil əməlis salihi lizəc`əti, və ma li la əbki və la ədri ila ma yəkunu məsiri, və əra nəfsi tuxa­diu­ni və əyyami tuxatiluni, və qəd xəfəqət ində (fəvqə) rə`si əcnihətul məvt, fəma li la əbki, əbki lixuruci nəfsi, əbki lizulməti qəb­ri, əbki liziqi ləhdi, əbki lisuali mun­kərin və nəki­rin iyyay, əbki lixuruci min qəbri uryanən zəlilən hamilən siqli əla zəhri, ənzuru mərrətən ən yəmini və uxra ən şimali, izil xəlaiqu fi şə`nin ğəyri şə`n, likullimriin minhum yəvməizin şə`nun yuğ­nih, vucuhun yəvməizin mus­firətun zahikətun mustəb­şi­rəh, və vucuhun yəv­məi­zin ələyha ğəbərətun tər­hə­quha qətərətun və zilləh, səyyidi ələykə muəvvəli və mu`təmədi və rəcai və təvəkkuli, və birəhmətikə təəlluqi tusibu bi­rəh­mə­ti­kə mən təşau və təhdi bi­kə­ramətikə mən tuhibb, fə­lə­kəl həmdu əla ma nəqqəytə minəş şirki qəlbi, və lə­kəl həmdu əla bəsti lisani, əfə­bi­lisani hazəl kalli əşkuruk, əm biğayəti cəhdi fi əməli urzik, və ma qədru lisani ya rəbbi fi cənbi şukrik, və ma qədru əməli fi cənbi niəmikə və ih­sa­nik (iləyy), ilahi innə (il­la ənnə) cudəkə bəsətə əməli, və şukrəkə qəbilə əməli, səyyidi iləykə rəğ­bəti və iləykə (min­kə) rəhbəti, və iləykə tə`mili və qəd saqəni iləykə əməli və ələykə (iləy­kə) ya vahidi əkəfət (əliqət) himməti, və fima in­də­kən­bəsətət rəğbəti, və ləkə xa­lisu rəcai və xəvfi və bikə ənisət məhəbbəti, və iləykə əl­qəytu biyədi, və bihəbli taətikə mədədtu rəhbəti, (ya) məvlayə bizikrikə aşə qəl­bi, və bimu­nacatikə bər­rəd­tu ələməl xəvfi ənni, fə ya məvlayə və ya muəm­məli və ya muntəha su`­li, fərriq bəyni və bəynə zənbiyəl manii li min luzumi taətik, fəin­nə­ma əs`əlukə liqə­dimir rəcai fik, və əzimit təməi min­kəl­ləzi əvcəbtəhu əla nəf­si­kə minər rə`fəti vər rəh­məh, fəl əmru ləkə vəhdəkə la şərikə lək, vəl xəlqu kulluhum iya­lukə və fi qəb­zə­tik, və kullu şəy`in xa­zi­un ləkə təbarəktə ya rəbbəl aləmin, ilahirhəmni izən­qətəət huccəti, və kəllə ən cəvabikə lisani, və taşə ində sualikə iyyayə lubbi, fə ya əzi­mə rəcai la tuxəyyibni izəş­təddət faqəti, və la tə­ruddəni licəhli və la təm­nə`ni liqilləti səbri, ə`ti­ni lifəqri vərhəmni lizə`­fi, səyyidi ələykə mu`­tə­mədi və muəvvəli və rəcai və təvvəkkuli, və birəhmətikə təəl­luqi və bifinaikə əhut­tu rəh­li və bicudikə əqsidu (əq­suru) təlibəti və bikə­rə­mik, əy rəbbi əstəftihu duai və lədəykə ərcu faqəti (zi­yafəti), və biği­nakə əcburu əyləti və təhtə zilli əfvikə qiyami, və ila cudikə və kə­rəmikə ərfəu bəsəri və ila mə`rufik, udimu nəzəri fə­la tuhriqni bin nar, və əntə məv­ziu əməli və la tus­kin­nil havi­yəh, fəinnəkə qur­rə­tu əyni, ya səyyidi la tu­kəzzib zənni biih­sanikə və mə`rufik, fəinnəkə siqəti və la təhrimni səvabəkə fəinnəkəl arifu bifəqri, ilahi in kanə qəd dəna əcə­li və ləm yuqərribni minkə əməli, fəqəd cəəltul i`ti­ra­fə iləykə bizənbi vəsailə iləli, ilahə in əfəvtə fə­mən əvla minkə bil əfv, və in əzzəbtə fəmən ə`dəlu minkə fil hukm, irhəm fi hazihid dunya ğurbəti, və indəl məvti kurbəti, və fil qəbri vəhdəti, və fil ləhdi vəhşəti, və iza nuşirtu lil hisabi bəynə yədəykə zul­lə məvqifi, vəğfir li ma xəfiə ələl adəmiinə min əməli, və ədim li ma bihi sətərtəni, vərhəmni səriən ələl firaşi tuqəllibuni əydi əhibbəti, və təfəzzəl ələyyə məmdudən ələl muğ­tə­sə­li yuqəllibuni (yuğəs­si­lu­ni) salihu cirəti, və tə­hən­nən ələyyə məhmulən qəd tə­na­vələl əqribau ətrafə cinazəti, və cud ələyyə mən­qu­lən qəd nəzəltu bikə vəhidən fi hufrəti, vərhəm fi zali­kəl bəytil cədid ğurbəti, hət­ta la əstə`nisə biğəyrikə ya səyyidi, in vəkəl­təni ila nəfsi hələktu səyyidi, fəbi­mən əstəğisu in ləm tuqilni əsrəti, fəila mən əfzəu in fəqədtu inayətikə fi zəc`ə­ti, və ila mən əltəciu in ləm tunəffis kurbəti, səyyi­di mən li və mən yərhəmuni in ləm tərhəmni, və fəzlə mən uəmmilu in ədimtu fəz­lə­kə yəvmə faqəti, və ila mənil firaru minəz zunubi izənqəza əcəli, səyyidi la tu­əz­zibni və əna ərcuk, ilahi (Əllahummə) həqqiq rəcai və amin xəvfi, fəinnə kəsrətə zunubi la ərcu fiha (ləha) il­la əfvək, səyyidi ənə əs`ə­lu­kə ma la əstəhiqq, və əntə əhlut təqva və əhlul məğfi­rəh, fəğfir li və əlbisni min nəzərikə səvbən yu­ğətti ələyyət təbiat, və təğfiruha li və la utaləbu biha, in­nə­kə zu mənni qədimin və səf­hin əzimin və təcavuzin kə­rim, ilahi əntəlləzi tufizu səybəkə əla mən la yəs`əluk, və ələl cahidinə birubu­biy­yə­tik, fəkəyfə səyyidi bimən səələkə və əyqənə ənnəl xəlqə ləkə vəl əmrə iləyk, təba­rək­tə və təa­ləytə ya rəbbəl aləmin, səyyidi əbdukə biba­bi­kə əqaməthul xəsasətu bəy­nə yədəyk, yəqrəu babə ihsa­ni­kə biduaih (və yəstə`tifu cə­mi­lə nəzərikə bi­mək­nuni rəcaik), fəla tu`riz bivəc­hi­kəl kərimi ənni, vəqbəl minni ma əqul, fəqəd dəəvtu (dəəvtukə) bihazəd dua, və ənə ərcu ən la təruddəni mə`­rifətən minni birə`­fə­ti­kə və rəhmətik, ilahi ən-təl­ləzi la yuhfikə sailun və la yənqusukə nail, əntə kə­ma təqulu və fəvqə ma nə­qul. Əllahummə inni əs`ə­lu­kə səbrən cəmilən və fə­rə­cən qəriba, və qəvlən sadi­qən və əcrən əzima, əs`əlukə ya rəbbi minəl xəyri kul­li­hi ma əlimtu minhu və ma ləm ə`ləm, əs`əlukəl­lahummə inni xəyri ma səələkə minhu ibadukəs salihun, ya xəyrə mən suilə və əcvədə mən ə`ta, ə`tini su`li fi nəfsi və əhli və validəyyə və vuldi (vələdi) və əhli huzanəti və ixvani fik, (və) ərğid əyşi və əzhir muruvvəti və əslih cəmiə əhvali, vəc`əlni mim­mən ətəltə umurəh, və həs­sən­tə əmələhu və ətməmtə ələyhi ni`mətəkə və rəzitə ənh, və əhyəytəhu həyatən təyyibətən fi ədvəmis surur, və əsbəğil kəraməti və ətəm­mil əyş, innəkə təf`əlu ma təşau və la təf`əlu (yəf`­əlu) ma yəşau ğəyruk. Əlla­hummə xus­səni minkə bixas­səti zikrik, və la təc`əl şəy`ən mimma ətə­qər­rəbu bihi fi anail ləyli və ət­ra­fin nəhar, riaən və la sum`ətən və la əşərən və la bətəra, vəc`əlni ləkə minəl xaşiin. Əllahummə ə`tinis səətə fir rizqi vəl əmnə fil vətən, və qurrətil əyni fil əhli vəl mali vəl və­lə­di vəl muqamə fi niəmikə indi, vəs sihhətə fil cismi vəl quvvətə fil bədəni vəs səlaməti fid dini, vəstə`­mil­ni bitaətikə və taəti rəsulik, Muhəmmədin səl­ləl­lahu ələyhi və alih, əbədən məstə`mərtəni vəc`əl­ni min əvfəri ibadikə in­dəkə nəsibən fi kulli xəyr, ənzəltəhu və tunziluhu fi şəhri rəməzan, fi ləylətil qədri və ma əntə munziluhu fi kulli sənəh, min rəh­mə­tin tənşuruha və afiyətin tulbisuha, və bəliy­yə­tin tədfəuha və həsənatin tətə­qəb­bə­luha və səyyiatin tətəca­və­zu ənha, vərzuqni həccə bəytikəl hərami fi amina (ami) haza, və fi kulli am, vərzuqni rizqən vasiən min fəzlikəl vasi, vəsrif ənni ya səyyidil əsvaə vəqzi ənnid dəynə vəz zulu­mat, hətta la ətəəzza bişəy`in minh, və xuz ənni biəsmai və əbsari ə`dayi və hussadi vəl bağinə ələyy, vənsurni ələyhim və əqirrə əyni (və həqqiq zən­ni), və fərrih qəlbi vəc`əl li min həmmi və kərbi fə­rə­cən və məxrəca, mən əra­də­ni bisuin min cəmii xəl­qi­kə təhtə qə­də­məyy, vəkfini şərrəş şəytani və şərrəs sultan, və səyyiati əməli və təhhirni minəz zunubi kul­liha, və əcirni minən nari biəf­vik, və ədxilnil cən­nətə birəh­mətik, və zəvvic­ni minəl huril iyni bi­fəz­lik, və əlhiqni biəv­li­yai­kəs salihinə Muhəm­mədin və alihil əbrarit təyyi­bi­nət ta­hi­rinəl əxyar, sələ­va­tu­kə ələy­him və əla əcsa­di­him və ərvahihim və rəh­mə­tul­lahi və bərəkatuh, ilahi və səyyidi və izzətikə və cə­la­lik, ləin taləb­təni bizu­nu­bi ləutalibənnəkə biəf­vi­k, və ləin taləbtəni bi­lu`­mi ləutali­bən­nəkə bikə­rə­mik, və ləin ədxəl­tənin narə ləuxbirənnə əhlən narə bihubbi lək, ilahi və səy­yi­di in kuntə la təğfiru illa liəvliyaikə və əhli taətikə fəila mən yəfzəul muz­ni­bun, və in kuntə la tukrimu illa əhləl vəfai bikə fəbimən yəstəğisul musiun, ilahi in ədxəltənin narə fəfi zalikə su­ruru əduvvik, və in ədxiltənil cən­nətə fəfi zalikə sururu nəbiyyik, və əna vəllahi ə`ləmu ənnə sururə nəbiyyikə əhəbbu iləy­kə min sururi əduvvik. Əllahummə inni əs`əlukə ən təmləə qəlbi hubbən ləkə və xəşyətən minkə və təsdiqən bi­kitabik, və imanən bikə və fərəqən minkə və şəvqən iləyk, ya zəl cəlali vəl ik­rami həbbib iləyyə liqaəkə və əhbib liqai, vəc`əl li fi liqaikər rahətə vəl fərəcə vəl kəraməh. Əlla­hum­mə əl­hiq­ni bisalihi mən məza, vəc`əlni min salihi mən bə­qi, və xuz bi səbiləs sali­hi­nə və əinni əla nəfsi bima tuinu bihis salihinə əla ənfusihim, vəxtim əməli biəhsənih, vəc`əl səvabi min­hul cənnətə birəhmə­tik, və əinni əla salihi ma ə`təy­təni və səbbitni ya rəb­bi, və la tərud­dəni fi sui­nis­tənqəz­təni minhu ya rəb­bəl aləmin. Əllahummə in­ni əs`əlukə imanən la əcələ ləhu dunə liqaik, əhyini ma əhyəytəni ələyhi və təvəf­fə­ni iza təvəffəytəni ələyh, vəb`əsni iza bəəstəni ələyh, və əbri` qəlbi minər riyai vəş şəkki vəs sum`əti fi dinik, hətta yəkunə əməli xalisən lək. Əllahummə ə`ti­ni bəsirətən fi dinikə və fəhmən fi hukmik, və fiqhən fi ilmikə və kif­ləyni min rəh­mə­tik, və vərəən yəhcuzuni ən məa­sik, və bəyyiz vəchi binu­rik, vəc`əl rəğbəti fima indəkə və təvəffəni fi səbilik, və əla milləti rəsulikə səl­ləl­lahu ələy­hi və alih. Əllahummə inni əuzu bikə mi­nəl kəsəli vəl fəşəli vəl həmmi vəl cubn, vəl buxli vəl ğəfləti vəl qəsvəti (vəz zilləti) vəl məskənəti vəl fəqri vəl faqəh, və kulli bəliyyətin vəl fəvahişi ma zəhərə minha və ma bətən, və əuzu bikə min nəfsin la təq­nəu və bətnin la yəşbəu və qəlbin la yəxşə, və duain la yusməu və əməlin la yənfə, və əuzu bikə ya rəbbi əla nəfsi və dini və mali və əla cə­mii ma rəzəqtəni minəş şəy­tanir rəcim, innəkə ən­təs səmiul əlim. Əllahummə innə­hu la yuciruni minkə əhədun və la əcidu min du­ni­kə mul­təhəda, fəla təc`əl nəfsi fi şəy`in min əza­bi­kə və la təruddəni bihələ­kə­tin və la təruddəni biəza­bin əlim. Əlla­hummə təqəb­bəl minni və ə`li (kə`­bi və) zikri vərfə` dərəcəti və huttə vizri və la təzkurni bixətiyyəti, vəc`əl səvabə mən­tiqi və səvabə duai ri­za­kə vəl cənnəh, və ə`tini ya rəbbi cəmiə ma səəltukə və zidni min fəzlikə inni iləykə rağibun ya rəbbəl aləmin. Əllahummə innəkə ənzəltə fi kitabikə (l əfvə və əmərtəni) ən nə`fuvə əm­mən zələməna və qəd zələmna ənfusəna, fə`fu ənna fəin­nə­kə əvla bizalikə minna, və əmərtəna ən la nəruddə sailən ən əbvabina, və qəd ci`­tukə sailən fəla tərud­də­ni illa biqəzai hacəti, və əmərtəna bil ihsani ila ma mələkət əyma­nuna, və nəhnu əriqqaukə fəə`tiq riqabina minən nar, ya məfzəi ində kurbəti və ya ğəvsi ində şid­dəti, iləykə fəzi`tu və bikəstəğəstu və luztu la əlu­zu bisivak, və la ətlubul fərəcə illa mink, fəəğisni və fərric ənni ya mən yəfukkul əsirə (yəqbəlul yəsirə) və yə`fu ənil kəsir, iqbəl minnil yəsirə və`fu ənnil kəsir, innəkə əntər rəhimul ğəfur. Əllahummə inni əs`əlukə ima­nən tuba­şiru bihi qəlbi, və yəqinən (sadiqən) hətta ə`ləmə ənnəhu lən yusibəni illa ma kətəbtə li və rəzzini minəl əyşi bima qəsəmtə li, ya ərhəmər-rahimin.

 

DUANIN TƏRCÜMƏSİ:

İlahi, məni öz bəlalarınla ədəbləndirmə və qəflətən yaxalayan əzabınla cəzalandırma! Ey Rəbbim, xeyir Sənin ixtiyarında olduğu halda, mən onu başqa yerdən tapa bilərəmmi?! Qurtuluş yalnız Sənin lütfünlə mümkün olduğu halda, onu harada axtarım?! İlahi, nə xeyirxah insan Sənin lütf, rəhmət və yardımından ehtiyacsız, nə də günahkar Sənin razılığını əldə etməyi istəməyərək hökmlərindən qorxusuz olmuş və qüdrətinin əhatəsindən kənara çıxmışdır. Ey Rəbbim! Ey Rəbbim! Ey Rəbbim!

Səni Öz vasitənlə tanımışam, Özün mənə Səni tanımaqda yol göstərmisən və dərgahına dəvət etmisən. Əgər Sən olmasaydın, mən Sənin kim olduğunu bilməzdim. Həmd-səna o Allaha məxsusdur ki, məni çağırdıqda tənbəllik etməyimə baxmayaraq, Onu çağırdığım zaman duamı qəbul etdi. Həmd-səna o Allaha məxsusdur ki, Onun yolunda borc verməyimi istədikdə paxıllıq etdiyim halda, Ondan istədikdə əta edir. Həmd-səna o Allaha məxsusdur ki, hər zaman Onu öz ehtiyacım üçün səslədikdə cavab verir və Onunla gizlində raz-niyaz etməyə nail olduqda, heç bir vasitəçi olmadan istəyimi yerinə yetirir. Həmd-səna o Allaha məxsusdur ki, başqasını deyil, yalnız Onu çağırıram və əgər başqasını çağırsam, duam qəbul olunmaz. Həmd-səna o Allaha məxsusdur ki, başqasına deyil, yalnız Ona ümid edirəm və əgər başqasına ümid bəsləsəydim, məni naümid edərdi! Həmd-səna o Allaha məxsusdur ki, məni xar və zəlil etmək üçün insanlara deyil, Özünə həvalə etdi və mənə qayğı göstərdi. Həmd-səna o Allaha məxsusdur ki, məndən ehtiyacsız olduğu halda, mənə məhəbbət göstərdi. Həmd-səna o Allaha məxsusdur ki, heç bir günahım yoxmuş kimi, mənimlə yumşaq davrandı. Odur ki, Rəbbim mənim nəzərimdə hər şeydən daha çox tərifə layiq və mənim sitayişimə daha ləyaqətlidir. İlahi, məxluqatın hacət yollarının (qapılarının) Sənə doğru açıq, Sənə bəslədikləri ümid bulaqlarının coşub-daşan, Səni arzu edənlərin fəzl və mərhəmətindən yardım istəməsini asan və bəyənilən, fəryada yetməyini istəyənlərin dua qapılarının açıq olduğunu güman edirəm. Əminəm ki, Sənə ümid edənlərin hacətini qəbul etmək və kədərlilərin fəryadına yetməyə qadirsən. Sənin ehsan və bəxşişlərin üçün nalə etmək və hökmünə razı olmaqda paxılların məhrum etdikləri və dünyanı istəyənlərin əlləri ilə toplayaraq ehtiyacsız olduqlarından (mal, sərvət...) da daha geniş bir əvəz (mükafat) vardır, Sənin dərgahına tərəf istiqamətlənənlərin yolu qısadır və Sən bəndələrə gizli deyilsən, amma Səndən başqasını arzu etmələri və əməlləri Sənin camalını görməyə mane olur. Duamı eşitmək və bağışlanmaq diləməyimi qəbul etməyinə layiq olmadığım, əksinə ehsan və kərəminə etimad etdiyim, mərhəmət edəcəyinlə bağlı verdiyin vədlərin doğru olması ilə aram olduğum, yeganəliyinlə bağlı imanıma sığındığım və Səndən başqa heç bir tanrının olmadığı, yeganə və şəriksiz olduğuna əmin olduğum halda, öz istəklərimlə Səni nəzərdə tutmuş, hacətlərimlə Sənə üz gətirmiş, Səni pənah yeri seçmiş, dua ilə Sənə təvəssül etmişəm. İlahi, sözün haqq, vədin də doğrudur. Sən Özün buyurubsan ki, “hacətlərinizi Allahın fəzl və mərhəmətindən istəyin, həqiqətən, Allah həmişə bəndələrinə qarşı rəhmlidir.” Ey mənim mövlam, bəndələrə bir şey istəməyi əmr etdiyin halda, onlar Səndən bir hacət istədikdə nemət əta etməmək xüsusiyyəti Səndən uzaqdır. Çünki Sən məxluqata həddən artıq bəxşiş edən, onlara məhəbbət və mehribanlıqla nəzər salansan! İlahi, kiçik (uşaq) olduğum zaman nemət və ehsanlarınla məni böyütdün və böyük olduğum zaman da adımı ucaltdın! Ey bu dünyada məni ehsan, mərhəmət və neməti ilə boya-başa çatdıran, axirətdə də bağışlayacaq və ehsan edəcəyinə işarə edən! Ey mənim ixtiyar sahibim, (Sənə olan) mərifətim Sənə doğru rəhbər və bələdçim, məhəbbətim hüzurunda vasitə və şəfaətçimdir. Rəhbərim Sən olduğundan, bələdçimə etimad edirəm və qəbul etdiyin üçün öz şəfaətçimdən də xatircəməm, ey mənim mövlam, Səni günahların lal etdiyi bir dillə çağırıram. İlahi, Səninlə xətaların həlak etdiyi qəlb ilə raz-niyaz edirəm! İlahi, Səni qorxan, həvəsli, ümidvar və həyəcanlı bir qəlblə çağırıram! Ey mənim ixtiyar sahibim, günahlarıma nəzər saldıqda, qorxur, kərəmini görəndə isə ümidvar oluram! Beləcə, mehribanların ən üstünü olduğun üçün məni bağışlayarsan. Əgər əzab etsən də, zülm etməyibsən! İlahi, əməllərim pis olduğu halda, Səndən hacət istəməyə məni cürətli edən Sənin ehsan və kərəm sahibi olmağın, abır-həyamın az olmasına baxmayaraq, çətinlik zamanı dərgahına pənah gətirməyimə səbəb Sənin rəhmət və mehribanlığındır. Günah və qəbahətlərimin olması ilə yanaşı, yenə də məni arzularımdan məhrum etməyəcəyinə ümid edirəm. Belə isə, ümidlərimi gerçəkləşdir, duamı qəbul et, ey çağırılanların ən yaxşısı, ey ümid edilənlərin ən fəzilətlisi! Ey mənim mövlam, arzularım necə də böyük, əməllərim necə də pisdir! Əfvindən arzuladığım miqdarda mənə əta et və pis əməllərimə görə məni cəzalandırma! Həqiqətən, kərəmin günahkarları cəzalandırmaqdan daha böyük, həlim və yumşaqlığın isə müqəssirlərlə haqq-hesab çəkməkdən daha böyükdür. Ey mənim mövlam, Sənin fəzl və kərəminə sığınır, qəzəbindən Sənə doğru qaçıram. Sənə qarşı yaxşı gümanda olanları bağışlayacağına dair verdiyin vədinin gerçəkləşməsi qətidir. İlahi, mən Sənin müqabilində aciz və zəifəm, fəzl və rəhmətindən mənə əta et, əfvinlə mənə minnət qoy! Ey Rəbbim, örtüyünlə pis əməllərimi gizlə, kəramətinə xatir məni cəzalandırmaqdan vaz keç! Əgər bu gün Səndən başqası mənim günahlarımdan xəbərdar olsaydı, mən onları yerinə yetirməz, cəzanın tez gəlməsindən qorxsaydım, hökmən ondan uzaqlaşardım və bunlar Səni görənlərin ən zəifi, xəbərdar olanların ən yüngülü kimi hesab etdiyim üçün deyil, əksinə, ey Rəbbim, Sən çirkin əməlləri örtənlərin ən yaxşısı, hökmdarların ən xeyirxahı, ehsan edənlərin ən kəramətlisisən! Sən eyibləri örtən, günahları bağışlayan, sirləri bilən, kərəminlə günahların üstünü örtən, cəzanı səbrinlə təxirə salansan. Həmd olsun Sənin elminlə yanaşı helminə və qüdrətinlə yanaşı əfvinə! İlahi, mənə sonsuz həlimliyin məni günahlara sövq edir, pis əməllərimi örtməyin məni həyasızlığa dəvət edir, rəhmətinin geniş, bağışlamağının sonsuzluğuna mərifət (agahlıq) məni qadağalarını pozmağa cürətləndirir. Ey həlim, ey kərim, ey diri, ey daimi! Ey günahları bağışlayan, ey tövbələri qəbul edən, ey nemətləri böyük, ehsanı əzəli! Sənin gözəl örtüklərin, böyük əfvini, yaxın nicat və qurtuluş, dərhal fəryada yetməyin hanı?! Hanı geniş rəhmətin, fəzilətli bəxşişin, ləzzətli hədiyyələrin, dəyərli işlərin (mərhəmətlərin), böyük fəzilətin?! Haradadır böyük nemətlərin, həmişəlik ehsanın, kərim olmağın?! Ey kərim olan, kərəminə xatir mənə nicat ver, rəhmətinə xatir məni həlak olmaqdan xilas et, ey ehsan edən, ey xeyirxah, ey nemət və fəzilət sahibi! Sənin əzabından xilas olmaqda əməllərimizə deyil, yalnız fəzlinə arxalanırıq. Çünki Sən çəkinilmək və bağışlamağa daha layiqsən. Əvvəlcə ehsan etməklə nemət verir, sonra kərəminlə günahları bağışlayırsan. Bizim üçün artırdığın yaxşılıqlaramı, yoxsa, eyiblərimizin üstünü örtməyinəmi, şiddətli imtahan və sınaqları bizə asanlaşdırmağın və bizi qorumağınamı, yoxsa, çoxlu bəlalardan bizə nicat verərək amanda saxlamağınamı şükür edək?! Bunların hansının şükrünü yerinə yetirəcəyimizi bilmirik. Ey Ona məhəbbət bəsləyənləri sevən, ey hər şeydən əlini üzüb Ona sığınanların gözünün nuru! Sən ehsan edən, biz isə pis əməl və günah sahibiyik! Ey Rəbbim, ixtiyarındakı gözəl şeylər (əfv və bağışlamaq) xatirinə bizim qəbahətlərimizi bağışla! Ey Rəbbim, ehsan və bəxşişinin şamil olmadığı nadan varmı?! Hansı zaman Sənin həlimlik müddətindən daha uzundur?! Nemətlərin müqabilində yaxşı əməllərimiz dəyərsizdir. Çirkin əməllərimizi Sənin sonsuz lütf və kərəminlə necə çox hesab edə bilərik?! Rəhmətinin geniş olması ilə günahkarlara necə möhlət verilməyə bilər?! Ey məğfirəti çox və əliaçıq olan! Sənə and verirəm rəhmət və izzətini, ey mənim mövlam, əgər məni dərgahından qovsan, bəxşiş və ehsan edəcəyini bildiyim üçün başqasının qapısına getməz, Sənə yalvarmaqdan əl çəkmərəm! Sən istədiyini yerinə yetirir, istədiyinə istədiyin kimi və istədiyinlə əzab verir və istədiyinə istədiyin kimi və istədiyinlə rəhm edirsən. İşlərindən sorğu-sual olunmaz və mülkündə kimsə Səninlə höcətləşməz, hökmündə kimsə Sənə şərik və əmrində kimsə zənə qarşı çıxmaz. Kimsə tədbirlərinlə bağlı Sənə etiraz edə bilməz. Xilqət və hökm yalnız Sənə məxsusdur. Aləmlərin Rəbbi olan Allah xeyir və rəhmət sahibidir! İlahi, Sənə üz tutan, lütf və kərəminə sığınan, nemət və ehsanlarınla ünsiyyət yaradan kəsin məqamı budur! Sən əfvi tükənməyən səxavətli, fəzlinə xələl gəlməyən və rəhməti azalmayansan. Bizim bütün arxayınlıq və əminliyimiz Sənin əzəli əfv, əzəmətli fəzl və geniş rəhmətinə görədir. Belə isə, ey Rəbbim, Sənə nikbinliyimizə xilaf çıxar və ya bizi ümid və arzularımızdan məhrum edərsənmi?! Xeyr, əsla! Ey kərim, Sənə gümanımız və Səndən intizarımız belə deyil! Ey Rəbbim, Səndən istədiyimiz uzun-uzadı arzular və Sənə böyük ümidimiz var! Günahlarımızın üstünü örtəcəyinə ümid etdiyimiz halda, Sənə qarşı üsyan etmiş, dualarımızı qəbul edəcəyinə ümidvar olduğumuz halda, Səni çağırırıq. Belə isə, ey bizim mövlamız, ümidlərimizi gerçəkləşdir. Əməllərimizlə məhrumiyyətdən başqa heç bir şeyə layiq olmadığımızı bilirik, amma Sən bizim əməllərimizdən xəbərdarsan və rəhmətinə layiq olmadığımız halda, Öz dərgahından bizi əliboş qaytarmayacağını bilirik. Sən geniş fəzlinlə bizə və günahkarlara ehsan etməyə layiqsən. Sənə layiq olan tərzdə bizə nemət və ehsan bağışla, çünki biz Sənin nemətlərinə möhtacıq. Ey bağışlayan, bizi mərifət nuruna xatir hidayət, fəzlinlə xatir ehtiyacsız və qane et. Gecə və gündüzü Sənin nemətlərinin sayəsində keçiririk və günahlarımız Sənə bəllidir. İlahi, Səndən bağışlanmaq diləyir və tövbə ilə Sənə doğru qayıdırıq! Sən müxtəlif nemətlərinlə bizə məhəbbət göstərdiyin halda, biz günahlarımızla Sənə qarşı çıxır, Sən bizə xeyir nazil etdiyin halda, pis əməllərimiz tükənmək bilmədən Sənə doğru yüksəlir. Əməlləri qeydə alan mələk həmişə qəbahətli əməllərimizi dərgahına gətirsə də, bunlar Sənin zahir və batini nemətlərinin bizə nəsib olmasına mane olmur. Sən pak və bütün eyiblərdən uzaqsan. Sən yaradılışı başlayıb-bitirməkdə necə də helmli, əzəmətli və kəramətlisən! Adların müqəddəs, tərifin böyük, işlərin kəramətlidir. İlahi, xəta və əməllərimlə müqayisədə fəzlin daha geniş, səbrin daha böyükdür. Ey mənim mövlam, ey mənim mövlam, ey mənim mövlam, məni bağışla, məni bağışla, məni bağışla! İlahi, bizi zikrinlə məşğul edərək qəzəbindən aman ver, əzabından xilas edərək nemət və fəzlini, evinin (Kəbənin) və Peyğəmbərinin qəbrinin ziyarətini bizə nəsib et! Sənin salamın, rəhmət, məğfirət və razılığın olsun ona və onun Əhli-beytinə! Həqiqətən, Sən bəndələrə yaxın və dualarını qəbul edənsən. Əməldə Sənə itaəti bizə nəsib et və bizi Sənin dinin və Rəsulunun (ona və Əhli-beytinə salam olsun) sünnəsində olduğumuz halda dünyadan apar. İlahi məni, ata-anamı bağışla, körpə olduğum zaman məni boya-başa çatdırdıqları kimi, onlara da rəhm et. Onlara mənə etdikləri yaxşılıqlar müqabilində yaxşılıq et və günahları müqabilində bağışlanmaqla mükafatlandır. İlahi, mömin kişi və qadınları, onlardan həyatda olanlar və ya ölənləri bağışla, onlarla aramızdakı rabitəni xeyir işlərlə əlaqələndir. İlahi, diri və ölülərimizi, yanımızda olan və olmayanları, kişi və qadınlarımızı, uşaq və böyüklərimizi, nökər və azad olanlarımızı bağışla! Allahdan üz çevirən, böyük zəlalətə düçar olan, açıq-aşkar xəsarətə uğrayanlar yalan danışırlar. İlahi, Mühəmməd və Mühəmmədin Əhli-beytinə salam yetir, mənim aqibət və sonumu xeyrə cala, dünya və axirətlə bağlı əhəmiyyətli işlərdə mənə yetərli ol, mənə rəhm etməyəcək kəsləri hakim etmə, Öz tərəfindən mənə daimi gözətçi təyin et. Verdiyin üstün nemətləri məndən alma, Öz fəzlindən mənə pak, halal və tükənməz ruzi ver! İlahi, məni öz mühafizənlə aman ver, hifzinlə qoru, himayənlə bütün bəlalardan amanda saxla, bu il və bütün illərdə Sənin möhtərəm evinin həcci, Peyğəmbər və imamların qəbrinin ziyarətini mənə nəsib et! Ey Rəbbim, məni bu kəramətli məkanların ziyarətini müşahidə etmək və orada olmaqdan məhrum etmə! İlahi, mənə elə bir tövbə nəsib et ki, bir daha günah etməyim. Mənə xeyir və ona əməl etməyi, gecə və gündüz Səndən qorxmağı ilham et, ey aləmlərin Rəbbi! İlahi, Sənin dərgahında namaz qılmağa hazırlaşıb Səninlə raz-niyaz etməyi qəsd etdiyimdə, bəzən namaz qıldığım zaman məni yuxuya vermiş, münacat etdiyim zaman da məni münacatdan məhrum etmisən. Axı, mənə nə olub ki, yaxşı işlər görməyi və “tövbəkarlar” məqamına yaxınlaşmağı əhd etdiyim zaman, hansısa bir maneə məni bu işlərdən saxladı və Sənin xidmətində olmaqda mənimlə Sənin aranda fasilə düşdü?! Ey mənim mövlam, yoxsa, məni qapından qovmuş, xidmətində olmaqdan uzaqlaşdırmış, bəndəlik haqqını yüngül saydığımı görüb məni Özündən kənarlaşdırmış, yaxud Səndən üz döndərdiyimi görüb mənə qəzəblənmiş və yaxud yalançılardan hesab edib məni tərk edibsənmi?! Yoxsa, nemətlərinin şükrünü yerinə yetirmədiyimdən məhrum etmiş, yaxud alimlərin məclisində olmadığımdan xar etmiş, yaxud da qafillərdən hesab edib rəhmətindən məyus etmisən?! Məni batil əhlinin məclisində onlarla ünsiyyət qurduğumu görüb məni onların öhdəsinə qoymuş və ya duamı eşitmək istəməyərək dərgahından uzaqlaşdırmış, xəta və təqsirimə görə məni yaxalamış, yaxud da həyasızlığıma görə məni cəzalandırıbsanmı?! Ey Rəbbim, əgər məni əfv etsən, onsuz da, məndən qabaqkı günahkarları da həddən artıq bağışlayıbsan. Ey Rəbbim, Sənin lütf və kərəmin müqəssirləri cəzalandırmaqdan böyükdür və mən Sənin fəzlinə sığınır, Səndən Sənə tərəf qaçıram. Bağışlayacağına nikbin olanlara verdiyin vədin hökmən gerçəkləşəcək. İlahi, fəzlin əməllərimlə müqayisə olunmayacaq qədər geniş, səbrin xətalarıma görə məni xar etməyəcəyin qədər böyükdür. Ey mənim mövlam, mən aciz və zəifəm. Ey mənim mövlam, fəzlinə xatir mənə nemət əta et və əfvinlə mənə minnət qoy. Eyiblərimin üstünü örtməklə başımı ucalt və kərim olan zatına xatir məni cəzalandırmaqdan vaz keç! Ey mənim mövlam, mən Sənin ərsəyə gətirdiyin yetim bir uşağam, elm əta etdiyin bir nadanam, hidayət etdiyin bir azğınam, izzət və məhəbbət bağışladığın zəlil və rüsvay olmuş bir şəxsəm, arxayın etdiyin bir qorxağam, tox etdiyin bir acam, susuzluğunu yatırdığın bir susuzam, geyindirdiyin bir çılpağam, ehtiyacını ödədiyin bir fəqir və qüdrət verdiyin qüdrətsiz bir şəxsəm, böyük etdiyin bir kiçilmişəm, şəfa verdiyin bir xəstəyəm və bəxşiş verdiyin bir dilənçiyəm. Mən günahlarını örtdüyün günahkar, güzəştə getdiyin xətakar, (mal və sərvəti) az olduğunda çoxaltdığın, yardım etdiyin zəif, sığınacaq verdiyin qovulanam. Ey Rəbbim, nə xəlvətdə Səndən həya etmiş, nə də camaat arasında bəndəlik vəzifəmi yerinə yetirmişəm. Mən şiddətli müsibətlərin üz gətirdiyi zaman Öz ağasına qarşı cürətləndim, göylərin qalib Allahına itaətsizlik etdim, böyük günahlarıma görə rüşvət verdim (mal xərclədim), bir günaha (onun bağışlanılmasına) görə müjdə verildikdə, ona qurşanmağa tələsdim, tövbə üçün mənə möhlət verdikdə, günahlardan əl çəkmədim, eyiblərimi örtdükdə, həyasızlıqla günah edib həddi aşdım və məni nəzərindən saldığın zaman, yenə fərqinə varmadım. Öz səbrinlə mənə möhlət verdin və əməllərimi örtdün, sanki mənim günahlarımı unutdun, məni cəzalandırmaqdan vaz keçdin və məndən utanıb həya etdin. İlahi, ilahiliyini inkar etdiyim, əmrlərini yüngül saydığım, cəzalarına sinə gərdiyim, əzab vədini əhəmiyyətsiz saydığım halda, Sənə qarşı günah etməmişəm, əksinə xətaya uğradığımdan, pis əməllərim yaxşı cilvələndiyindən, nəfsi istəklərim mənə qələbə çaldığından, bədbəxtçiliyim bu işdə mən yardımçı olduğundan və eyiblərimi örtməyin məni məğrur etdiyindən Sənə üsyan etmişəm. İndi kim Sənin əzabından mənə nicat verə bilər?! Kim gələcəkdə düşmənlərin əlindən məni xilas edər?! Əgər rabitəni mənimlə kəssən, mən kiminlə münasibət yaradaram?! Vay olsun mənə, Sənin kitabında (Quranda) pis hesab edilən (və mənim törətdiyim) əməllərimə görə! Əgər Sənin kərəmin və geniş rəhmətinə ümidim, habelə günahkarlara rəhmətindən məyus olmağı qadağan etməyin olmasaydı, onları (əməlləri) xatırladıqda, mütləq naümid olardım. Ey çağırılanların ən yaxşısı, ey ümid edilənlərin ən fəzilətlisi! İlahi, İslam hökmlərinin öhdəçiliyi ilə Sənə təvəssül edir, Quranın hörməti və ona iman vasitəsilə Sənə etimad edir və dərs oxumayan, Qüreyşi, Haşimi, ərəb, Təhami, Məkkəli və Mədinəli Peyğəmbərinə (s) məhəbbət bəsləməklə dərgahına yaxınlaşıram. Ünsiyyətimi vəhşətlə əvəz edərək mükafatımı səndən başqasını istəyənlərin mükafatına çevirmə! Hansısa bir qövm dillərində iman gətirdilər ki, bu yolla (İslamla) canlarını qorusun və qanları axıdılmasın, onlar arzularına nail oldular. Biz isə həm dilimiz, həm də qəlbimizlə Sənə iman gətirmişik ki, bizi bağışlayasan. Belə isə, bizi də arzularımıza çatdır. Sənə ümid bəsləməyi qəlbimizdə sabit saxla. Bizi hidayət etdikdən sonra qəlbimizi (haqdan batilə) dəyişmə və Öz tərəfindən bizə rəhmət bəxş et! Həqiqətən, Sən həddən artıq bəxşiş edənsən. And olsun izzətinə, əgər məni qapından qovsan, bir yerə getməz və Sənə yalvarmaqdan əl çəkmərəm, çünki qəlbimə kərəm və rəhmətinə dair mərifət ilham olunmuşdur. Qul ağasından başqa, kimin yanına gedər, məxluq xaliqindən başqa, kimə sığınar?! İlahi, əgər boynumu qəhr zəncirinlə bağlasan, xalq arasında nemətini məndən əsirgəsən, bəndələrinin nəzərində rüsvayçılığımı aşkarlasan, cəhənnəm oduna sürüklənməyimi əmr etsən, mənimlə yaxşılar arasında ayrılıq salsan, yenə də ümidim Səndən qırılmayacaq, rəhmətinə ümidim üzülməyəcək və məhəbbətin qəlbimdən çıxmayacaq. Mən heç vaxt dünyadakı bəxşişlərini, eyiblərimi örtməyini unutmayacağam. Ey mənim mövlam, dünya məhəbbətini qəlbimdən çıxart, məni Öz bəndələrinin arasından seçdiyin Mustafa, məxluqatın ən xeyirlisi və peyğəmbərlərin sonuncusu Mühəmməd (Allahın salamı olsun ona və Əhli-beytinə) və onun Əhli-beyti ilə birgə et. Məni tövbə edərək Sənə doğru qayıdanların məqamına çatdır. Ömrümü təəssüf və batil arzularla bada verdiyim, xeyir əldə etməkdən məyus olanların cərgəsinə keçdiyim üçün öz halıma ağlamaqda mənə yardım et! Görəsən, halı məndən də pis olan kimsə varmı? Əgər bu vəziyyətdə qəbrə getsəm, orada özümə yatacaq, sərmək üçün saleh əməllərdən ibarət xalı hazır etməmişəm. Belə isə, nə üçün ağlamayım və hara qayıdacağımı bilməyim?! Görürəm ki, nəfsim mənə qurğu qurur, ruzigar məni tovlayır, ölüm başım üstündə qanad çalır. Belə isə, nə üçün ağlamayım?! Ağlayıram ruhumun bədəndən çıxmasına, qəbrimin zülmətinə, əbədi yerimin darlığına, Nəkir və Münkərin məndən sorğu-sual etməsinə, qəbirdən çılpaq, zəlil və xar, ağır (günah) yükünü çiyinlərimdə daşıyacaq halda çıxacağıma! (O vaxt) bir dəfə sağıma, bir dəfə soluma baxaram, çünki məxluqat mənim kimi yox, başqa bir vəziyyətdə olar. O gün hər kəs öz əməlinə möhtac, bəzi üzlər parlaq, güləyən və sevincli, bəzi üzlər isə toz-torpaq içində və zillət tozu qonmuş halda olar. Ey mənim ixtiyar sahibim, yalnız Sənə sığınır, Sənə etimad və ümid edirəm. Mən yalnız Sənin rəhmətinə bağlıyam, Sən istədiyinə rəhmətini nəsib edir, sevdiyini kəramətinlə hidayət edirsən. Qəlbimdən şirki təmizlədiyin, dilimi zikrin üçün açdığına görə Sənə həmd olsun! Görəsən, mən bu lal dilimlə Sənə şükrü yerinə yetirə və əməllərimdə çalışqanlıqla Səni razı sala bilərəmmi?! Ey Rəbbim, şükrünü yerinə yetirməkdə dilim aciz, ehsan və nemətlərin müqabilində əməllərim dəyərsizdir! İlahi, ehsanın arzularımı artırmış və bəxşişlərin əməlimin qəbulluğuna səbəb olmuşdur. Ey mənim mövlam, yalnız Sənə rəğbətliyəm və yalnız Səndən qorxuram. Arzularımı yalnız Səndən umuram, ümidim məni Sənə doğru yönəldir, ey yeganə olan Allahım, iradəm etikafa (Rəcəb ayında insanların (came məscidi kimi) böyük məscidlərdə toplaşaraq üç gün müddətində (zəruri işlər istisna olmaqla) oradan çıxmayaraq ibadətlə məşğul olmasına deyilir), rəğbətim dərgahındakı nemətlərə yönəlmişdir. İxlasla yalnız Sənə ümid edir və yalnız Səndən qorxuram. Məhəbbətim yalnız Səninlə ünsiyyət qurmuş, əllərim yalnız Sənə tərəf açılmışdır. Sənə itaət və Sənin xofundan yapışmışam. Ey mənim mövlam, qəlbim yalnız Sənin zikrinlə yaşayır, Səndən ayrılıq qorxum yalnız münacatınla təskinlik tapır. Ey mənim ixtiyar sahibim, ey ümidim, ey məqsədimin sonu, mənimlə daim Sənə itaətə mane olan günahlarım arasında fasilə sal! Mən Sənə daimi ümidim, Özünə vacib etdiyin rəhmət və mərhəmətə şiddətli hərisliyim vasitəsilə Səndən istəyirəm! Hökm yalnız Sənə məxsusdur. Sən tək və şəriksizsən. Bütün məxluqat Sənin ehsanlarınla (verdiyin ruzi ilə) yaşayır və Sənin qüdrətinin əhatə dairəsindədir. Hər şey Sənin qarşında təvazökardır və aləmlərin Rəbbi xeyrin sahibidir. İlahi, mənim üçün höccət tamamlandıqda, dilim Sənə cavab verməkdə lal olduqda, ağılım cavab verməkdə çətinliyə düşdükdə mənə rəhm et! Ey mənim böyük ümidim, ehtiyacım şiddətləndiyi zaman məni kərəmindən məhrum etmə, nadanlığıma görə məni geri çevirmə, səbrimin azlığına görə məni (nemətlərdən) məhrum etmə, fəqir olduğum üçün bəxşiş ver və zəifliyimə rəhm et! Ey mənim mövlam, yalnız Sənə sığınır, etimad və ümid edirəm. Sənin rəhmətindən yapışmış, Sənin dərgahında məskunlaşmış, ehsanınla istəyimi əta etməyini diləyirəm! Ey Rəbbim, kərəminə xatir duamı qəbul etməyin istəyir, Sənə ümid edir və ehtiyacsızlığımı Sənin qane etməyinlə aradan qaldırır, bağışlamağının sayəsində dayanır, ehsan və kərəminə göz dikir və həmişə əzəli yaxşılıqlarına nəzər salıram. Arzularımı gerçəkləşdirə biləcəyin halda, məni cəhənnəm odunda yandırma! Həqiqətən, Sən gözümün nuru olduğun halda, məni cəhənnəmdə sakin etmə! Ey mənim mövlam, ehsan və nemətlərinə olan gümanımı boşa çıxarma! Həqiqətən, Sən mənim etimad yerimsən. Savablarından məni məhrum etmə, şübhəsiz ki, Sən fəqirliyimdən xəbərdarsan. İlahi, əgər əcəlim yetişdikdə əməlim məni Sənə yaxınlaşdırmayıbsa, günahlarıma etirafımı üzrümün qəbul olunması üçün bir vasitə edirəm. Əgər məni əfv etsən, onda, bağışlamağa Səndən daha layiqli, əgər əzab versən, hökmdə Səndən daha ədalətli kimdir? Bu dünyada qəribliyimə, ölüm zamanı kədərimə, qəbirdə tənhalıq və vəhşətimə, Sənin hüzurunda haqq-hesab üçün dirildikdə zəlilliyimə rəhm et! İnsanlardan məxfi olan (pis) əməllərimi bağışla, əməllərimi örtən lütfünü davam etdir. Ölüm yatağına düşdüyüm, hərəkət üçün dostlara möhtac olduğum vaxt mənə rəhm et! Qüsl üçün uzadıldığım və saleh qonşularımın məni sola-sağa çevirdiyi vaxt mənə fəzlindən mərhəmət qıl! Qəbrə doğru aparıldığım və qonşularımın cənazəmi dövrəyə aldığı vaxt mənə mehribanlıq göstər. Qəbrə qoyulduğum və hüzuruna tək-tənha gəldiyim vaxt mənə kərəm göstər. Bu yeni evdə qəribliyimə rəhm et ki, Səndən qeyrisi ilə üzləşməyim. Ey mənim mövlam, əgər məni özümə həvalə etsən, həlak olaram. Əgər günahlarımı bağışlayıb güzəştə getməsən, kimə pənah aparar, qəbirdə mərhəmətindən məhrum olsam, kimə sığınar, kədərimi dağıtmasan, kimə üz tutaram?! Ey mənim ixtiyar sahibim, Səndən başqa, kimim var, əgər mənə rəhm etməsən, kim mənə rəhm edər? Əgər ehtiyaclı olduğum gündə Sənin fəzlindən məhrum olsam, kimin fəzl və mərhəmətinə ümid edərəm? Əcəlim yetişdikdə, günahlarımdan kimə pənah apararam? Ey mənim mövlam, Sənə ümid bəslədiyim halda məni əzaba düçar etmə! İlahi, günahlarımın çoxluğundan Sənin əfvinə sığınmaqdan başqa bir şeyə ümidim olmadığı halda ümidimi doğruldaraq qorxudan mənə aman ver. Ey mənim mövlam, sən bağışlamaq və güzəşt əhlisən deyə, layiq olmadığım şeyləri Səndən istəyirəm. Belə isə, məni bağışla, nəzərinlə əynimə günahlarımı örtəcək, bağışlamağın və haqq-hesab çəkməməyinə səbəb olacaq libas geyindir! Həqiqətən, Sən daimi ehsan, böyük bəxşiş və kəramətli güzəşt sahibisən. İlahi, nemətlərini Səndən bir şey istəməyən və Rəbb olmağını inkar edənlərə verdiyin halda, ey mənim mövlam, Səndən istəyən, xilqətin Sənə məxsus olduğuna, işlərin Sənə doğru qayıtmasına etiqadlı olan bir kəsə nemət verməməyin mümkündürmü? Sən uca məqam və xeyir sahibisən, ey aləmlərin Rəbbi! Ey mənim mövlam, fəqirlik bəndəni qapına gətirmiş və o, dua etməklə qapını döyür. Kərim olmağına xatir məndən üz çevirmə, istəklərimi qəbul et, mənə qarşı mərhəmət və mehribanlığına ümid etdiyim və məni geri çevirməyəcəyini bildiyim halda, sənə dua edirəm! İlahi, istəyənlərin tükənməz hacəti Səni yormaz, bəxşiş verməyin xəzinəni azaltmaz! Sən bizim vəsf etdiyimizdən üstün və Özünü vəsf etdiyin kimisən. İlahi, Səndən gözəl səbir, yaxın qurtuluş, haqqı deyən dil və böyük mükafat diləyirəm. İlahi, Səndən ağlıma gələn və gəlməyən bütün xeyirləri, saleh bəndələrinin istədiklərini istəyirəm! Ey hacət istənilənlərin ən yaxşısı, ey əta edənlərin ən səxavətlisi, mənim, əhli-əyalım, ata-anamın, övlad və din qardaşlarımın istəklərini rəva qıl! Yaşayışımı firavan, iradəmi möhkəm, bütün əhvalımı islah et! Məni ömrü uzun və əməlləri xeyirxahlıq olan, nemətlərini tamamladığın, razı olduğun, pakizə və həmişə şadlıqla həyat sürən, kəramət verdiyin, yaşayışını kamilləşdirdiyin, öz istədiklərini deyil, Sənin istədiyini yerinə yetirən kəslərdən təyin et! İlahi, xüsusi zikrini mənə məxsus bil, gecə və gündüz Sənə yaxınlaşmaq üçün yerinə yetirdiyim şeylərdə riya, öyünmək, batil və əyyaşlıq olanları məndən uzaq et, məni Səndən qorxan və çəkinənlər sırasına qat! İlahi, ruzimi genişləndir, yaşadığım yerdə mənə əmin-amanlıq, mal və övladlarımda şadlıq, gözaydınlığı və davamiyyət, cismimə sağlamlıq və bədənimə qüvvə ver, dinimi şeytandan qoru, məni həmişə Sənə və peyğəmbərin Mühəmmədə (Allahın salam olsun ona və Əhli-beytinə) itaət edənlərdən, Ramazan ayı və “qədr” gecəsi nazil etdiyin, nazil olacaq və il ərzində nazil edərək məxluqata şamil olan bütün xeyir və nemətlərin, sağlamlığın daha çox nəsib olduğu kəslərdən yaz. Bəlaların çoxunu bizdən kənarlaşdır, bizə çoxlu nemət əta et, günahlarımızı bağışla, bu il və hər il möhtərəm evinin (Kəbənin) həcc ziyarətini və geniş fəzlindən bizə tükənməz ruzi nəsib et! Ey mənim mövlam, şər və pislikləri bizdən dəf et, bir daha onlara görə əzab-əziyyət və çətinlikdə olmayacağım tərzdə borc və çarəsizliyimi aradan qaldır, düşmənlər, həsəd edən və zalımların qulaq və gözlərini məndən kəs! Mənə onların müqabilində yardımçı ol, gözlərimi işıqlandır, qəlbimə şadlıq, qüssə və bəlalardan mənə qurtuluş ver, mənə qarşı mənfur niyyətdə olanları qüdrətinlə əzərək xar və zəlil et, məni şeytanın, zalımlar və pis əməllərimin şərindən qoru, bütün günahlardan pakla, bağışlamağınla cəhənnəm odundan uzaqlaşdır, rəhmətinlə cənnətə daxil et, fəzilətinlə mənə hurilər ver, məni saleh dostların – Mühəmməd və onun pak, məxluqatın ən xeyirlisi olan Əhli-beytinə (onlara sənin salamın, cəsəd və ruhlarına rəhmət və bərəkətlərin olsun) qovuşdur. İlahi, ey mənim mövlam, əgər günahlarıma görə mənimlə haqq-hesab çəkmək istəsən, izzət və calalına and olsun ki, mən də Səndən bağışlamağını diləyəcək, məni xar etmək istəsən, ehsanını istəyəcək, cəhənnəm oduna atsan, cəhənnəm əhlini Sənə olan məhəbbətimdən agah edəcəyəm! İlahi, ey mənim mövlam, əgər dostlar və Sənə itaət edənlərdən başqasını bağışlamasan, onda, günahkarlar kimin qarşısında ah-nalə edər, Sənə vəfadar olanlardan başqasına ehsan etməsən, fəryad edənlər kimdən yardım istəyər? İlahi, əgər məni cəhənnəmə atsan, düşmənlərin, əgər cənnətə aparsan, Peyğəmbərin sevinəcək! Allaha and olsun ki, Sənin üçün peyğəmbərinin şadlığının düşmənlərinin sevincindən daha sevimli olmasını da bilirəm. İlahi, kitabını təsdiqlədiyim və iman gətirdiyim, ayrılığından qüssəli, Sənə doğru rəğbətli olduğum halda, qəlbimi Sənə olan məhəbbət və qorxu ilə doldurmağını diləyirəm. Ey ehsan və əzəmət sahibi, Səninlə görüşü mənim üçün və mənimlə görüşü Özün üçün sevimli et! Səninlə görüşü mənim üçün rahatlıq, qurtuluş və ehsana çevir. İlahi, məni keçmiş salehlərə qovuşdur və gələcəkdəki salehlərdən təyin et! Məni doğru yolunda olanlardan seç, mənə nəfsimlə müxalifət etmək və salehlərin də müxalifət etdikləri şeylərdə yardımçı ol. Aqibətimi ən xeyirli əməllə sona yetir, rəhmətinə xatir onların (əməllərimin) mükafatını cənnət təyin et, əta etdiyin nemətlərə layiq bil və sabitqədəm olmaqda mənə yardımçı ol. İlahi, məni xilas etdiyin bəla və həlakətə bir daha düçar etmə, ey aləmlərin Rəbbi. İlahi, yaşadığım müddətdə məni Səninlə görüşənədək qalacaq bir imanla yaşat və ona sadiq qalacağım şəkildə öldür, diriltdiyin zaman məni həmin imanla dirilt, məni dinində riya, şəkk, qürurdan uzaqlaşdır ki, əməlim ixlaslı olsun! İlahi, mənə dinində bəsirət, hökmlərində dərrakə, elmində dərin düşüncə (fəqihlik) ver, rəhmətinlə mənə zamin ol, mənə günahlardan çəkinmək qüdrəti ver ki, günahlardan amanda qalım, nurunla simamı parlaq, nemətlərinə rəğbətli, məni doğru yolun (İslam) və Peyğəmbərin (Allahın salamı olsun ona və Əhli-beytinə) dinində olanlardan et. İlahi, kəsalət, süstlük, qorxu, tənbəllik, kədər, paxıllıq, qəflət, qəlbin qəsavət və bərkiməsindən, miskinlik, fəqirlik və bəlalardan, aşkar və gizli çirkinliklərdən və qane olmaz nəfsim, (dünya nemətlərindən) doymayan bətnim, Səndən qorxmayan qəlbim, qəbul olunmayan duam, faydasız əməlimdən Sənə sığınır, mənə nəsib etdiyin din, mal və nəfsimdən, daş-qalaq olunan şeytandan Sənə pənah aparıram. Həqiqətən, Sən eşidən və bilənsən. İlahi, kimsə mənə Sənin qəzəbindən sığınacaq verə bilməz və mən Səndən başqa pənah yeri tapa bilmərəm! Belə isə, məni dünya və axirətdə əzaba mübtəla etməklə həlakətə uğratma və məni şiddətli əzaba düçar etmə! İlahi, əməllərimi məndən qəbul et, (camaat arasında) adımı yaxşılıqla xatırlat, məqamımı yüksəlt, günahlarımı məhv et, məni günahı xatırlayanlardan etmə (bağışlananlar sırasına qat), olduğum məclis, danışdığım söz və etdiyim duaların mükafatını razılıq və əbədi cənnətə çevir! İlahi, bütün hacətlərimi mənə əta et və mənə fəzilətini artır! Həqiqətən, mən Sənə rəğbətliyəm, ey aləmlərin Rəbbi! İlahi, Sən Öz kitabında buyurubsan ki, mən özünə zülm edən bəndələri bağışlayacağam! İlahi, mən özünə zülm edənlərdənəm! Belə isə, bizi bağışla, Sən həqiqətən də, buna layiqsən. Buyurubsan ki, qapına gələnləri geri qaytarmazsan və mən qapına gələnlərdənəm. Belə isə, hacətimi qəbul etmədən məni əliboş geri qaytarma! Buyurubsan ki, mülkün və qüdrətinin əhatəsində olanlara ehsan edəcəksən, biz də sənin mülkündə olan bəndələrinik. Bizi cəhənnəm odundan amanda saxla, ey sıxıntı və bəla zamanı pənahımız, ey şiddətli çətinlikdə fəryada yetənimiz! Sənin dərgahında ah-nalə edir və Səni fəryada yetən kimi tanıyıram. Səndən başqasından yardım diləmir və yalnız Sənə sığınıram. Belə isə, mənə əsirləri xilas etdiyin və çoxlarının günahlarını bağışladığın kimi, nicat ver, hədsiz günahlarımı bağışla, azacıq əməllərimi qəbul et! Həqiqətən, Sən mehriban və bağışlayansan! İlahi, Səndən həmişə qəlbimdə sabit olacaq iman, mənim üçün təyin etdiklərinin mənə nəsib olacağı ilə bağlı yəqin və mənə qismət etdiyin yaşayışla qazana biləcəyim razılığını diləyirəm, ey mehribanların ən mehribanı!

İlahiyyatçı, islamşünas Lalə Zəhrayi

 

Müəlliflik Hüququ Əbədi Nur Müəssisəsinə aiddir

 

 [...]

Read more 0

Dostların veb səhifələri

1780836
bu gün
Dünən
Bu həftə
Keçən həftə
Bu ay
Keçən ay
Bütün günlər
362
7145
15403
1621332
82336
165261
1780836

sizin IP ünvanınız: 54.81.195.140
2018-07-17 02:17

logo ebedinur

“ƏBƏDİ NUR”- Quran maarifi mərkəzi 2006 ci ildə Quran sevərlərə xidmət üçün təsis edilmişdir.

Əziz həmvətənlərimiz, gəlin bu ilahi və nurani nemətdən uzaqlaşmayaq!